PrologusIn
Andem finitopentatenco moyſi velutgradi fęnore liberati adhieſum filium naue manum mittimus: queꝫ hebręi ioſue ben nun. id eſtioſue filium nun vocant⁊ ad iudicum librum quem ſopthim appellant: ad ruth quoqꝫ ⁊ heſter quoſ hiiſdē nominibus efferunt. Monemusqͣꝫ lectoremvt ſiluam hebraicorum nominum. ⁊ diſtinctiones per membra diuiſas. diligens ſcriptor conſeruet: ne ⁊ noſter labor ⁊ illius ſtudium pereat. Et vt imprimis quod ſępe teſtatus ſum ſciat me non in reprehenſioneꝫveterum noua cudere ſicut amici mei criminantur: ſed pro virili parte offerre linguę meę hominibus quos tamē noſtra delectant: vt pro gręcorum hexaplis quę ⁊ ſūptu ⁊ labore maximo indigent. editionemnoſtram habeant. Et ſicubi in antiquorumvoluminuꝫ lectione dubitarint: hęc illis cōferentes inueniant quod requirunt. Maxime cum apud latinos tot ſint exemplariaquot codiceſ. ⁊ vnuſquiſqꝫ pro arbitrio ſuovel addiderit vel ſubtraxerit quod ei viſumeſt. ⁊ vtiqꝫ non poſſit verum eſſe quod diſſonat. Unde ceſſet arcuato vulnere cōtra nosinſurgere ſcorpius. ⁊ ſanctum opus venenata car pere lingua deſiſtat: vel ſuſcipiensſi placꝫ: vl̓ ꝯtēnes ſi diſplicꝫ: memīeritqꝫ illoꝝ verſuū. Os tuū abudauit malicia: ⁊ lingua tua ꝯcīnabat dolos. Sedēs aduerſuꝫmatris tuū loquebaris: ⁊ aduerſus filiumfratrm tuę ponebas ſcandalum: hęc feciſti⁊ tacui. Exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſimilisarguam te. ⁊ ſtatuam illa contra faciem tuāQuę enim audientis vel legentis vtilitaseſt nos laborando ſudare. ⁊ alios detrahedo laborare: dolere iudęos ꝙ calumniandi eis ⁊ irridendi chriſtianos ſit oblata occaſio. ⁊ eccleſię homines id deſpicere. īmolacerare vnde aduerſarij torqueantur? ꝙ ſivetus eis tantuꝫ interpretato placet quę ⁊mihi non diſplicet. ⁊ nihil extra recipiendūputant. cur ea quę ſub aſtericis ⁊ obelis veladdita ſunt vel amputata. legunt ⁊ negligunt? Quare danielem iuxta theodotōnistraſ latōneꝫ eccleſię ſuſceperunt; Cur origienem mirantur ⁊ euſebiū pamphili: cunctaseditōnes ſimiliter diſſerenteſ; Aut quę fuitſtulticia: poſtqͣꝫ vera dixerint proferre quęfalſa ſunt? Unde autem in nouo teſtamento probare poterunt aſſumpta teſtimonia q̨̄in libris veteribus non habentur? Hęc dicimus. ne omnino calumniantibus tacerevideamur. Cęterum poſt ſanctę paulę dormitionem cuius vita virtutis exemplum ē.⁊ hos libros quos euſtochio virgini chriſtinegare non potui. decreuimus dum ſpiritꝰ
hos regit artus. prophetarum explanationi incumbere. ⁊ omiſſum iam diu opus qͣſiquodam poſtliminio repetere: pręſertim cū⁊ ammirabilis ſanctusqͣꝫ vir pammachiuſhoc idem litteris flagitet. ⁊ nos ad patriamfeſtinantes mortiferos ſyrenarum cantusſurda debeamus aure tranſire.
Damātius. Donauit deꝰ nomen qd̓ ē ſuꝑoe nomen hieſu chriſto. hoc aūt eſt hieſus. Iōin noīe ih̓u omne genu flectatur. cęl̓. t. ⁊ inf. Etquia eſt ſuper omne nomen. nullis retro generatōnibusnominatum eſt. In geneſi multos iuſtos legimus. ſꝫ nullus eorum nominatꝰ ē hieſus. In exodo hoc nomen primum īuenio. vbi legitur. quia venit amalech ⁊ expugnabat iſrahel̓. Et dixit moyſes ad iheſum in raphidim.Eliget ibi viros potentes ex oībus filijs iſrl̓. Egredere ⁊conflige cum amalech. Moyſes confitetur ſe non poſſeexercitum ducere. non poſſe obtinere. quamuis eum eduxerit de ęgipto. Uides cui bellum ceſſerit gerere. aduerſuꝫ amalech. Hic primo nomē amalech ⁊ hieſu diſcimꝰvbi videmus eū ducē exercitus. nō cui moyſeſ indulſeritprincipatum. ſed cui ceſſerit. Non poterat eligere virospotentes. tu inquit elige tibi. Vbi ergo primuꝫ diſco nomen hieſu continuo myſterij video ſacramentuꝫ. Ducitenim hieſus exercitum. et cum extolleret moyſes manusinualeſcebat iſrahel. Cum autem deijceret: inualeſcebatamalech. Tunc ergo inualeſcit hieſus ⁊ vincit quandomoyſes erigit manus. Victus eſt autem populus ille abamalech: quia iam non erigebat manus moyſes: ſed erātdemiſſę deorſum. Illi ſunt enim de quibus dicitur. Sicrederetis moyſi crederetis ⁊ mihi. ⁊ ecce vultis me occidere. qui legem nō facitis. Ceſſante enim lege. ⁊ operibꝰlegis apud illos qui ſuam iuſticiam volentes ſtatuere. iuſticię dei non ſunt ſubiecti. demiſſę ſunt manus moyſi. inualuit incrędulitas. vincitur populus. Sed ⁊ nadab. ⁊abiud. ⁊ eleazar relinquuntur in caſtris. ⁊ iothor cū eis.vt iudicent populum. Hieſus ſequitur moyſen in montem cum quadam adiectione verbi mirabilis. dicitur eīquia aſſiſtebat moyſi non vt ſcd̓s vel inferior. ſꝫ vt adiutor ⁊ protegens.Illud autem quale eſt ꝙ cum primo nominatur:non indicatur nomen patris eius. neqꝫ ſecū do. neqꝫ tercio. Cum vero pater nominatur. non hieſus ſed oſecdicitur. Inter exploratores enī nomen eius dicitur. ⁊ forte exploratoris officio. non hieſus ſed oſee dicitur ⁊ naue filius. Cum vero redit: ⁊ perterritis omnibus ſolusdeſperantem populum erigit hieſus dicitur. non nauefilius. ſed ille cui dictum erat. Educ exercitum. ⁊ confligecum amalech.Illud quoqꝫ magnipendēdum eſt ꝙ cum in tranſfiguratōne vultus moyſi omnium hebręorum hebetaretur aſpectus. nec poſſent intueri faciem eius. hieſus nontantum facieꝫ intuetur. ſꝫ in interioribus tabernaculi myſteriorum conſcius perſeuerat. Liber ergo hic nō tam filij geſta naue. qͣꝫ hieſu dei mei ſacramēta ſignificat. Ip̄eenim ducit exercitum. ⁊ confligit contra amalech ⁊ quodibi adumbrat̉ manibꝰ extenſis affigit cruci ſuę triūphās