Geneſis.
Quibꝰ ille rn̄dit: Nolite timere:Num dei poſſumus reſiſtere volūtati? Uos cogitaſtis de me malum. ⁊ deus vertit illud in bonūvt exaltaret me. ſicut in pręſentiarum cernitis: ⁊ ſaluos faceret ml̓tos populos. Nolite timere. egopaſcam vos ⁊ paruulos veſtrosConſolatuſqꝫ eſt eoſ. ⁊ blande acleniter eſt locutus: ⁊ habitauit inęgipto cuꝫ omni domo patris ſuiUixitqꝫ centū decem annis: ⁊ vidit filios effraim vſqꝫ ad terciamgenerationē. Filij quoqꝫ machir
filij manaſſe nati ſunt in genibusioſeph. Quibus tranſactis locutus eſt fratribus ſuis: Poſt mortem meam deus viſitabit vos. etſvalle lacrimarum.aſcendere vos faciet de terra iſtaf ſpromiſſionis viuentium.j. ſ fides.ad terram qua iurauit abraam¶ Spes. Charitas.yſaac ⁊ iacob. Cunqꝫ adiuraſſeteos atqꝫ dixiſſet: deus viſitabitvos: aſportate vobiſcū oſſa meaipto.de loco iſto. mortuus eſt expletiscentum decem vitę ſuę annis. etſvirtutum.conditus aromatibus repoſitus¶ In quo perhenni vite reſeruatur. Ihuiꝰ viteeſt in loculo in ęgipto.
ſepelire eum. ⁊ poſteatrāſito iordane: redierunt ad locū dupliciſſpeluncę. Vnde queri poteſt quare hoc fecerit. Si dicit aliqͥs:quia bella timebāt ſicut filij iſrael circūducti per deſertū. xl. annis. donec trāſmiſſoiordane. venerūt adterrā ꝓmiſſionis. Sꝫmaioris ſignificantięcauſa factū eſt hͦ. Inloco em̄ q̨̄ area azaddicit̉. poſtea multitudo filiorū iſrael muimurās cōtra dn̄m diuino igne cōſumptaeſt. Tāto ergo luctunon tam mors iacobqͣꝫ ruina populi futura legebatur.¶ Uixitqꝫ centū⁊cͣ. Augꝭ. Cu hos filios filiorum. vel nepotes filioruꝫ dicat ſcriptura ioſeph viuendo vidiſſe quomodoiūgit eos. lxv. animabꝰ cum quibꝰ iacob ęgiptuꝫ dicit intraſſe. cum ioſephſeneſcendo peruenit vt eos natos videret? Cum aūt iacob ingreſſus eſt inęgiptum: iuuenis erat ioſeph. ⁊ eum pater moriens quinquageſimū ſextuꝫfere annum agentem reliquit. Vnde conſtat myſterij cauſa illū numeruꝫ.i. lxxv. ſcripturam cōmendare. Secundum hiſtorię fidem iacob cū. lxxvanimabus intrauit in ęgiptum. nō illo vno die quo venit: ſed qꝛ in filijsſuis plerūqꝫ appellatur iacob .i. in poſteris ſuis. ⁊ ꝑ ioſeph conſtat eum intraſſe in ęgiptū. Introitus eiꝰ accipiendus eſt qͣꝫdiu vixit ioſeph. per quēfactū eſt vt intraret. Toto em̄ illo tempore naſci ⁊ viuere potuerūt omnesqui cōmemorant̉: vt. lxxv. animę compleantur vſqꝫ ad nepotes beniaminSicut em̄ dicit hi filij lyę quos peꝑit ipſi iacob in meſopotamia ſyrię. loquens etiā de his qui nō erant nati. qꝛ illic parētes eoꝝ ex quibꝰ nati ſunt
pepererat. ibi eos perhibens natos: qꝛ cauſa qua naſcerent̉ ibinata eſt .i. parētes eorum quos lya ibi peperit. Ita qm̄ cauſaꝫintrandi in ęgiptū iacob in ioſeph habuittotuꝫ tempus quo inęgipto vixit ioſeph.ingreſſio erat iacob īęgiptū ꝑ ſuā ꝓgeniēq̨̄ illo viuo ꝓpagabatur ꝑ quē factū eſt vtingrederetur.¶ Aſportatę oſſa⁊cͣ. Strabꝰ. Ioſephſicut pater eiꝰ terramꝓmiſſionis tota mente deſiderabat: ⁊ incolatū ęgipti deteſtabat̉. Nos quoqꝫ moraliter inſtruit: vt qͣꝫdiu ſumus in hͦ mundo terram promiſſionis .i. viuentiū ſemꝑdeſideremus. ⁊ ibi requieſcere optemꝰ. qd̓bene fit: ſi numerumannorum ioſeph moribꝰ imitemur. Centū em̄ ⁊ decem vitę annis expletismortuus eſt. Nos quoqꝫ ſtudeamꝰ ꝑ decalogi obſeruantiā ad ęternambeatitudinem quā centenarius ſignificat ꝑuenire.¶ Conditus eſt aromatibus. Stra. Voꝝ. Fęlix eſt anima quęaromatibus virtutum condita in loculo corporis degens quotidie proficiendo perhenni vitę reſeruatur. Si quidem in fide ſpe ⁊ charitate cuſtodita fuerit: per gratiam chriſti peruenire merebitur ad ſpeciem diuinę contemplationis cuius adoptio perfecta eſt lęticia. Vnde adimplebis me lęticia cum vultū tuo.