Sermo

cum exigitur ab eo. Ideo non videturnoſtrorum redarguenda cautela maiorūque ſuperabundans non nocet. generaliter imponit ſilentium: ne aliquibus vtiliter indulta licentia: alijs preſumptioniſtemerarie ſcandalum fiat. ſimul ne quisdum honore ſibi non impoſito occupatur: ocietur ab impoſito. Et vt reuertamur ad propoſitum. Multum excitate⁊ animate ſunt ex collocutione ⁊ adiuratione ſponſe filie Hieruſalem. Quomodo non animentur ad rogandum de pulcritudine ipſius: pro cuius amore ſponſam languentem ⁊ fere exanimatam vident. Deprehenſus in ſponſa languoramoris: in hanc illas querendi curioſitatem protraxit. Uidentes enim in ſponſa amorem eſſe vehementem: cauſas ⁊ irritamenta tanti affectus arbitrantur inſponſo. Affectuoſe querunt qualis ſit inſponſo pulcritudo: pulcritudinem in argumentum aſſumunt pulcherrime ſyonQualis eſt dilectꝰ tuus ex dilecto o pulcerrima mulierum ¶ Pulcerrima mulierum eccleſia eſt: que ſingularum animarum pulchritudo eſt. Pulcherrima eſt īqua omnis pulcritudo eſt: ⁊ deformitaſnon ineſt. Deniqꝫ ⁊ qua ex parte de eccleſia ſunt: deformes non ſunt. Si quibusvidetur ineſſe deformitas: ⁊ ſi aliquibusde membris eius ad horam reſpergiturdeformiſ macula: non tamen imputaturdum non immoratur. Fortaſſe plus accipit pulcritudinis poſt maculam deterſa qͣꝫ deformitatiſ contraxit ſubito reſperſa. Bene itaqꝫ pulcherrima/ ⁊ omnempulchritudinem habens ⁊ omni feditate carens. Sed ⁊ multe fideles ⁊ ſpirituales anime: in eo pulcherrime ſunt/ ꝙaut per ſanctam conuerſationem. maculam non admittunt: aut per ſollicitam ⁊ſinceram confeſſionem ſubinde diluuntPulcherrima eſt quodam modo nō omnes alias excellens: ſed non excedens.Quaſi exceſſus non eſt: vbi ſitus regreſſus eſt. Pulcherrima ergo eſt. decorem⁊ confeſſionem induens: amicta lumineſicut veſtimento. Pulcherrima eſt: quevel ipſum lumen eſt: amicta lumine: perconuerſationem exiſtendo lumen ipſum

Qualis eſt dilectuſ tuus ex dilecto o pulcerrima mulierum? qualis eſt dilectustuus? Non vacat multo effectu hec ingeminatio: nec myſterio vacat. Ꝙ ſi ita dixiſſet. Qualis eſt dilectus tuus ex dilecto. nemo ambigeret quin alterum referendum eſſet ad eam generationem queeſt ex patre. alterum ad eaꝫ que eſt ex matre. In vtraqꝫ enim mirabilis eſt et concupiſcibilis nimis ſed ex coniunctionemirabilior multo. Naturarum duaruꝫalterutram aut cum patre habet aut cuꝫmatre communem. Coniunctio iſta ꝓpria eſt. Ibi perſonalis eius proprietaſcommuniter cōſideratur in iſtis. quia ītegraliter conficitur ex iſtis. Conſtat enīex duabus naturis: ſed nihilominus cōſtat in duabus: illiſ ⁊ coniunctis conſtat⁊ in ſingulis conſtat. Ex coniunctis etnon in ſingulis conſtat proprietatis eiuſintegritas: per quam ſimul diſtat ⁊ a patre ⁊ a matre. Non enim alterutro ſed incopulatis diſtat ab vtroqꝫ ⁊ quolibꝫ quinon eſt ipſe. In ſingulis ⁊ in copulatisconſiſtit naturalis eius eſſentialitaſ: ſecūdum quid ⁊ ſimpliciter ⁊ per ſe deus eſtſicut ⁊ pater: ⁊ ſimpliciter ⁊ per ſe homoſicut ⁊ mater. Non eſt ex parte ⁊ ſecūduꝫquid deus: ex parte et ſcd̓m quid homo.dem cum totus deus/ ⁊ totus deus eſthomo. Non totum quod ipſum eſt ſedquod ipſe totus: nec quaſi in omni parte ſit deus ⁊ in omni parte homo: ſꝫ qunon eſt pro parte deuſ ⁊ pro parte homQuod ergo dicitur totus deus et totus Ihomo: magis partes excludit qͣꝫ colligiteſſentialem ſimplicitatem in vtraqꝫ natura inducens. non ꝙ vtraqꝫ eſſentia ſimplex ſit ſed ꝙ ipſe ſimpliciter eſt vtraqꝫ.Propter quod ⁊ habitu inuentus diciꝰeſt vt homo. quia cum non ſit connaturalis diuinitati humanitas: per ſuſceptionem tamen in perſona Iheſu: quaſihabitu quodam eſt veſtiens ⁊ cooperiens eam. Non eſt diuine nature humana natura connaturalis: ſed tantum perſone ipſius Iheſu que humane natureꝓpria ſunt naturalit̓ inſunt. Sic eſt ī natahoīs ꝙ naturaliter eſt hō. verꝰ hō ⁊ verehomo. Uerus homo propter veritatem