XLIII.

nacem/ annunciantiū bona. Ne cuncterꝭoperum meoꝝ exempla te moueant. tāgatmanus: ſi pigritatis ad verbum. Aelotesego ſum: tu quoqꝫ pro me zelare. Ociumſepone paululū: meis implicare negocijsOmnis militans deo: iſtis cū iubetur: ſeimplicꝫ oportet negocijs. Cū diues eſſeꝫpro omnibꝰ pauper factus ſum. Equalisdeo exinaniui meipſum: miniſtrandi formam accipiēs. Pro omnibꝰ mortuꝰ ſumvt qui viuūt: iam ſibi nō viuāt ſed mihi.Attentis talibus in dilecto ſponſa: et hismota exemplis ad emulandū. ſic ait. Dilectus meus miſit manū ſuam per foramē.⁊ ad tactū eius intremuit vēter meꝰ. Perartum paupertatis: perſecutiōis ⁊ mortꝭforamen: operū ſuorum ad me intromiſitexempla. Hec me tangūt. hec me mouentNota tremorē ventris. audi deniqꝫ motionis effectū. Sequit̉ enim. Surrexi vtaperirem dilecto meo. Audite ⁊ intelligite qui prepropere ſatis ⁊ proterue nimisad eccleſie ꝓperatis honores. Spōſa enīad quam cantici huiꝰ blandimenta cātātur: moroſe ⁊ cunctanter accedit: etiā poſtqͣꝫ ſe ſororem: proximā: columbam: immaculatā audiuit vocari. Cōtemplare ſi hecin te ſint. Et ſi ſint: verere ne perdas. Sinon ſunt. magis verere ne non accipias.Attende poſt quot ⁊ inuitationes ⁊ commendationes. ſic dicit. Surrexi vt aperirem dilecto meo. ⁊ tibi vanum ſit ſurgereanteqͣꝫ voceris: qui delectationis illiꝰ ſancte panem māducas: ⁊ bibis vinū. d̓ quoſupͣ d̓r. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriamini chariſſimi. Uanum īmo verendumſit tibi niſi cum inuitata ſis ſurgere: cumdormis ſomnū dulcem donec dilectꝰ aperiat. Aperi mihi. non auaricie. non inquietudinis. nō elationis vox moueat aīumnon demulceat blandimento fallaci. Iſtetibi ignote ſint voces. non tibi iſte opꝰ bonum ſuadeant: ſed ante dilecti tui vocemaſſurge.¶ Sermo cli.Odie vobisfratres de apertione oſtij diſercari ſumus. Nam heſternꝰ ſermo de operatōe (que velut quedam ad aꝑtionem eſt via) vltimū tractatus noſtri digeſſit articulū. Bona plane operatio que

immortalitatis ſpem ⁊ ſpeciē ſemꝑ p̄fert.que nō ſeminat in carne: vt corruptioneꝫinde metat. Utinā ī ꝟitate ego dicere poſſim/ quia mirra in manibus meis ſemperSi quis (inquit Ieſus) fecerit voluntatēpatriſ mei: cognoſcet d̓ doctrina mea. Ecce qualiter pietatis actus aditū reſerat veritatis. Boni certe actus qui ⁊ quadā cōtēperātia ⁊ moderatōe diſcreti ſūt: ⁊ vnctionis deuotione repleti. Iure manibꝰ vnguentarijs aperit̉ chriſto qui de vnctionenom̄ accepit. Et forſitā niſi ꝑ vnctū oſtiūingredi neſcit. Ideo in templo de lignisoliuarū oſtiola facta ſunt per que ī ſanctaſanctorū aditus pateret. Huiuſmodi enī⁊ eius ligni materia vnguentarij eſt miniſtra liquoris. Oſtiola dicta ſunt ⁊ oliuaꝝartus introitus: ſed pinguedine gratie ſine difficultate illaberis: vbi ſubtilis eſt intelligentia ⁊ ſecretū myſterium. Non laborioſiis patebit ingreſſus / ſi deuotionis etcharitatis oleo quaſi oſtio volueris vtiEt puto ꝙ conueniēs eſt de templo teſtimonium prolatū. Templū enim dei ſanctum eſt quod eſtis vos. Habe ergo in tēlo tuo oſtia per que ſummus pōtifex ſolus ingrediatur ī intimū cordis tui receſſum. Claude oſtium. obde peſſulum: niſiquando dilectus tuus ingredi volet. Sioſtium nō eſt: paſſus patebit ingreſſus oītrāſeūti. Si oſtiū clauſum eſt: peſſulū nōobſeratum: facili cedet ⁊ patebit impulſuiclauſurā non habēs firmiorē. Habe vtrūqꝫ. oſtium circumſtātie/ ⁊ peſſulū conſtantie. Proſpice circumſtāter. reſiſte conſtanter. obliuio ⁊ ignorantia nō ſurripiat. improbitas nō irrumpat. Et ſi ita mauis di 4ſtinguere: ſollicitā p̄meditatōnem reputaoſtiu: orōnem quaſi peſſulū Tali firmatūrepagulo: hoſtili nō patebit impulſui oſtīum tuū. Cōfortauit (inqͥt pſalmus) ſerasportaꝝ tuaꝝ. Nōne in ſeris ⁊ portis velutoſtiū ⁊ peſſulū tibi videris audire. Utrūqꝫ neceſſariū eſt. Sꝫ ꝯtra inſidias inimi.ci. Ubi vocē ⁊ pulſū audi dilecti. vbi manus eiꝰ ſubtilē ⁊ ꝑ foramē ſentꝭ attactumaufer peſſulū. oſtiū aꝑi. cūcta cedēt obſtacula. ſi fieri p̄t: mediuꝫ ꝑietē totū aufer: vtlibere ſe tibi dilectꝰ tuꝰ infundat. Sollicitudo aduerſus tentamēta demonū ī ſecuritatē v̓tat̉ de pn̄tia ſpōſi. cautelā hoſtē repellēdi: ī ꝑfruēdi dilecti copiā v̓te. Oſtiū