¶ Sermo

Sermo. xxxiiij.Auus diſtiliaſlabia tua ſponſa/ mel et lacſublingua tua/ ⁊ odor veſtimentorum tuorū ſicut odor thuris. Uehemēter dulcia ſunt/ que nūc dicta ſunt ad ſpōſam. Sed queritis quomodo ſuperioribus iſta conueniāt. Semel vos commonuiſſe ſufficiat. ⁊ neceſſitate continuatōisliberam eſſe legē cōmendationis. Non tenet ſeriem: ſed vtitur vaga licentia. Ubilaudū ratio vertitur: non poteſt ordo quidem exigi: ſed nec debet reſpui ſi aſſignari queat. Poſt vnguentorū laudes: ſtatiꝫlabiorum gratia profert̉ in mediū. Quidenim ſi nō de vnguenti virtute hec in labijs diffuſa eſt gratia? Euangeliuꝫ reuolue/ ⁊ aliquid tale de ſponſo ipſo dici inuenies. Spiritus (inquit) domini ſuper meeo ꝙ vnxerit me/ euangelizare pauperibuſmiſerit. Oportuit ergo ⁊ ſponſam in hocaſſimilari ſponſo: vt ⁊ ipſa in opus euangelij vnctione ſpiritus vngeretur. Spiritus enim ad officiū vngit ⁊ ad efficaciaꝫ.Utrumqꝫ ab illo eſt ⁊ miniſterij gradus⁊ gratia miniſtrandi. Sine gratia gradꝰinutilis. ⁊ ſine gradu p̄ſumptuoſus vſuseſt gratie. Quomodo predicabūt niſi mittantur. aut quomodo mittantur niſi vngantur: ſicut ſcriptū eſt. Spiritus domini vnxit me: euangelizare pauperibus miſit me. Spiritus ordinat in officium: ſpiritus ⁊ os aperit ⁊ format in vſum. Idcirco in laudibus ſponſe prius agit d̓ vnguentis ſponſe: deinde de dulcedine labiorum eius. quia ⁊ſi dulcia loquitur/ nonipſa eſt que loquitur: ſed ſpiritus ſponſi qͥloquitur in ea. Deniqꝫ audi quid ip̄e ſpōſus Ieſus primitiue pollicetur ſponſe. ideſt. apoſtolis. quia primitias ſpiritus acceperunt. Ego (inquit) dabo vobis os ⁊ſapientiā cui nō poterunt reſiſtere omnesaduerſarij veſtri. Magna quidē virtꝰ ſermōis diuini / ⁊ aduerſantes reuincere poteſt: ⁊ nō aduerſantes allicere. Et hocip̄ꝫeſt de preconijs eius. quid nunc in diſputatione fertur: ad blandimentū plus ſpectat qͣꝫ ad redargutionis effectuꝫ. Fauusdiſtillans labia tua. Familiare quideꝫ eſtilli ⁊ quaſi innatū dulcia loqui. Si quando autē increꝑat dure: peregrinū illud ab

ea ⁊ de longe aſcitū/ ⁊ non inſitū. nec ſic eſtaffecta/ ſed magis coacta. Cum dulcia loquitur de proprijs loquitur: cū vero dura/ nō habet hec oris eiꝰ qͣlitas: ſed prauitas audientiū. Ergo de proprio ⁊ de familiari laudat ſponſam cū dicit. Fauus diſtillans labia tua. Sed quia de continua Atione aliquanta iam audiſtis: vultis ⁊ decontinentia cōmendationis eius diſſeraꝫTria quedā laus iſta complectitur dulcedinem/ plenitudinē/ parcitatē. Dulcedoconſideratur in genere. plenitudo ī copiaparcitas in effuſione. Quid effuſioneꝫ dicō? Diſtillatio magis eſt qͣꝫ effuſio. Fauꝰdiſtillans labia tua. Quid neceſſe eſt in aſſignandis ſingulis immorari? Ipſi enimſcitis: quia fauus nō niſi dulcedinē effundit: nec niſi de pleno effundit. Et de plenitudine quidem ip̄a nō totam ip̄am. Id̓ofauus nō effundens/ ſed diſtillans labiatua. Eſt ergo in labijs ſponſe et dulcedoſola/ ⁊ dulcedo plēa/ ⁊ dulcedo ſobria. Plene quidem poſſidetur ſed non plene effūditur: ſed prout auditoruꝫ capacitas exigit. Uultis etiam ipſius ſponſe de labijsſuis habere teſtimoniū? Quā dulcia (inquit) faucibus meis eloquia tua ſuꝑ mel⁊ fauū ori meo. Dulcia quideꝫ ſunt laſponſe eloquia eniꝫ domini diſtillaneis. Eloquioruꝫ domini eſt iſta dulcedo.Non enī de ſuo loquitur: ſed quaſi ſermones domini. Idcirco diffuſa eſt gratia inlabijs eius. Accipite iam ex parte qualiamella ſacri fauus diſtillat eloquij. ⁊ vnicuiqꝫ ſicut deus diuiſit vaſi/ cui inſtillet̉ mēſuram. Remittit/ ꝑmittit/ promittit/ p̄mittit. Delicta remittit. infirma ꝑmittit. et̓naꝓmittit: ⁊ ip̄oꝝ pͥmitias quaſdā p̄mittit.Sapīam loquit̉ inter ꝑfectos. ſapīam qͥdem nō hꝰ mūdi/ ſꝫ dei. Sapīam ī miſrio abſconditā/ ⁊ īter minꝰ ſpūaliter ſaptes nil arbitrat̉ ſe ſcire niſi xp̄m ih̓m ⁊ hūccrucifixū. Cohortat̉ ad ꝑfectōꝫ/ nō cogitſꝫ magꝭ ꝯſolat̉ puſillanimes. ſuſcipit īfirmos: ⁊ ſi inqͥetos corripit: correctō iā dulcedinē ſapit maternā. peccāti cōpatit̉. cōuerſo indulget: nec īdulgētiaꝝ numerū etqͣſi terminū quē nō trāgrediat̉ p̄figit: culp̄cipit̉ ſeptuagies ſepties ī die d̓licta totienſ ꝯfitēti donare. Uid̓ qͣꝫ magͣ ml̓titudodulcedīs ī labijs ſpōſe q̄ totiēſ ip̄e ꝑeffliuliī malū: totiēs ſi ꝯuertarꝭ/ ip̄a tibi diſtillat