¶ Sermo
¶ Sermo. xxvij.Idetis fratreſquō nec vbera ſpōſe laude priuant̉. Et quidē vberū vſurpatio frequēs tū in alijs locis/ tū in iſtis p̄cipue cāticis. Uino vbera p̄fert: botro cōfert: aſſimilat turri. At qd̓ nūc in p̄ſenti ē:duo (inqͥt) vbera tua/ ſicut duo hinnuli capree gemelli/ qui paſcunt̉ in illis. Uidetꝭqͣꝫ multiplex vbeꝝ cōmendatio. Si mat̓eſt/ maternū pectꝰ vberibꝰ carere nō decetUbera nouerat Paulꝰ habere cū diceretFacti ſumꝰ paruuli in medio veſtꝝ: quōſi nutrix foueat filios ſuos. An nō tibi videtur factꝰ quaſi hinnulꝰ: qͥ factꝰ eſt quaſiparuulꝰ? Un̄ fouebat filios quaſi nutrix/ſi nō habebat vbera? Quaſi duo hinnulicapree: duo filij eccl̓ie: alter de circūciſiōealter de gentibꝰ. Uide quō Paulꝰ vtriſqꝫvbera coaptat. Factꝰ ſum (inqͥt) iudeis q̄ſi iudeus. his aūt qͥ ſine lege erāt/ quaſi ſine lege eſſent. Om̄ibꝰ om̄ia factꝰ ſum: vtom̄es lucrifaciaꝫ. An nō vbera hinnulisiſtis coaptauerat/ oīa factꝰ omnibꝰ? Omnibꝰ om̄ia factꝰ eſt ꝓ audientiū capacitate⁊ p̄cipiēs moralia/ ⁊ diſſerēs myſtica: Inhac duplici materia velut duo vbera porrigit doctrine planioris: lactea vbera paruulis temperās. Interna cōpaſſio vberaquidē habet: ſꝫ coaptatio foris vbera exhibet. illa miſeret̉. ſꝫ iſta medet̉. Quid enīmihi ꝓdeſt ſi tm̄ cōpateris/ ⁊ infirmitati⁊ quaſi infantie mee ꝯtemꝑare te cōmodeneſcis? Quid mihi ꝓdeſt ſi cōpatiētis affectu cauſam ī te meā tranſfers: ſi curamquā debes nō affers. Utraqꝫ neceſſaria ē⁊ cōpaſſio ⁊ quedaꝫ diſcipline ⁊ doctrinecōpoſitio. Cōpaſſio affectū ꝯfirmat: compoſitio te ad lactandū ꝑuulos vtiliter incuruat. Neutro in genere ſancti doctoresauditoribꝰ deſunt/ facti ſicut illi/ ⁊ pietatꝭaffectu/ ⁊ cōformatiōis vſu. Utinā iſtudattendāt qͥ facturi ſunt in ꝯuentu fratruꝫſermonē. Studēt magis alta qͣꝫ apta dicere/ faciētes apud infirmas intelligētiasmiraculū ſui nō ipſorum ſalutē operātesErubeſcūt humilia ⁊ plana docere/ ne ſola hec ſciſſe videant̉. Erubeſcūt vbera habere nudare manmā/ lactare paruulos.Quid iſtud eſt? Ideo ne cōſediſti in me-
vt tenerā ſubditoꝝiactes infantiā? Subtilia texis/ artē qui audiūt/ mira rōne eloquentiā laudāt. Bn̄ quidē tamē ſi gratiāſentiūt/ ſi te diſputante audientiū moueat̉affectꝰ/ intellectꝰ inſtruit̉? Alioqͥn qͥd adp̄ſens negociū ꝑegrina quedaꝫ adducereque auſcultātes nō capiant? Magnquentie laus eſt/ cauſam quaꝫ ſuſceapte exequi/ ad eiꝰ cōmodū cuncta referreſuſcepto inſeruire negocio. Nuſqͣꝫ extius eloquētie tue ſignū dabis: qͣꝫ ſilem materiā exequeris ornate: ⁊ ſermoniſtemꝑamēto attollas: q̄ ꝑ ſe iacere videbātur ⁊ velut ꝯtemptibiles ſentētias cōmendabiliores efficias. Nec tā debes attēdere que te dicere deceāt hoīem litteratuꝫ/ qͣque debeāt audire quos inſtruis. Quidenī inde ꝯſequūtur ſi ambulas ī magnis⁊ in mirabilibꝰ ſuꝑ te. nō dico ſuꝑ eos quiaſſident? Noli altū alte ſaꝑe: ſꝫ cōdeſcēdehumilibꝰ. Sublimia loquēs: ſꝫ nō in tꝑeQuid aliud affectare videris: niſi vt tibiſoli taceāt hoīes. ⁊ dicat̉ de te qd̓ dictū eſtde ſaluatore. qꝛ nunqͣꝫ ſic locutꝰ eſt homoſicut hic loquit̉. Aſcēdiſti cathedrā vt alios edifices: nō teip̄m infles vt impleas:nō exinanias teip̄m/ niſi forte eo mō quoſe ſaluator exinaniuit formā ſerui accipiens: vt nos carnis ſue lacte nutriret ī ſalutem. Bonꝰ imitator magiſtri Paulꝰ: vbera nō occultat ſꝫ habere ſe iactat. Tanqͣmparuulis (inqͥt) in chriſto lac vobis potūdedi: nō eſcam. Et idē. Nihil me arbitrorſcire inter vos niſi Ieſum chriſtū ⁊ hunccrucifixū. Ip̄e nouit cui mēſam parat: etquibꝰ vbera porrigat. Ideo vbera eius ſicut hinnuli: qꝛ doctrine ſue vbera emollita ſunt/ qualia ꝑuuli in xp̄o caꝑe poſſunt.Audiſti iā quid ſunt iſti hinnuli. Et qua Lre duo vis noſſe qͣre gemelli? quia in fidenō eſt diſtinctio iudei ⁊ greci. Uacant ibipͥuilegia meritoꝝ: ⁊ regeneratio nullos diſtinguit/ que cunctos equaliter abſoluit.Omēs enī egēt gloria dei/ iuſtificati gͣtisꝑ gratiā ipſiꝰ. Fides vtroſqꝫ populos eqͥnobilitat: ſed iudeꝰ aliter reputat. In cōmuni clemētia iura ſibi priuata depoſcit.Quid miꝝ ſi vult eſſe pͥmus qn̄ valuit eiſe ſolꝰ? Unigenitꝰ eſſe non poteſt: affectatvel pͥmogenitꝰ. Uide quāta obiecta ſintPetro in actibꝰ apoſtoloꝝ ꝙ ad hoīes ppuciū habētes introiſſet: ꝙ ad illos fidei