Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

dum eſt ne ſpōſe ſumptꝰ deſint: qͦs abūdāter de ſpōſi pōt archa mutuari. Diſcite (inquit) a me qꝛ mitꝭ ſum ⁊ hūilis corde. Nōdum ītelligis qͣ rōne ſumptꝰ hūilitas preeſt in edificatōe turris. Qui ſe (inqͥt) hūiliat exaltabit̉. Et bn̄ de humilitate in precedēti latēter eſt ſubiectū capitulo: vbi ſponſe occulta ꝯmemorat eo ꝙ humilitatꝭ pulcra ſit ſpēs: meritoruꝫ laudes occultare: ſiibi de humilitate ꝯuenient̓ de ſublimitaE te iſtic annectit. Uide pͥuilegium ſponſe.Apl̓s Petrꝰ hortat̉ nos coedificari in domos ſpūales. hic ꝟo nō tm̄ in domū/ ſecetiā in turrim vel turris edificat̉. Paulꝰ īhabitaculū dei coedificari nos optat ſedſpōſa hoc nō ꝯtenta/ etiā ꝓpugnacula adiungit: vt ſublimis ⁊ ſecurior ſit habitatōForte ⁊ hec vna de illis turris eſt: de qͥbꝰd̓r. Fiat pax in v̓tute tua/ ⁊ abūdantia inturribꝰ tuis. Om̄ino ꝯuenit vt ī turre nōdeſit libertas dura. Quia duplicata neceſſitas: vbi foris obſidio: fames intrinſecꝰ.Quid ꝓficit clauſos ⁊ munitos eſſe adit̓om̄es/ ſi intꝰ ſeuꝰ hoſtis fames intrinſecꝰq̄ cūcta ꝯtriſtat. Mala fames faſtidium/clauſe ſunt ianue/ exteriores muniti aditꝰſi ꝑ ſenſuū tuoꝝ feneſtras mors nō ingredit̉: nec experiētia indiſciplinatoꝝ ſenſuūde exteriori materia mali incētiua admittit. Si ꝓijcis auariciā ex calūnia: ſi obturas aure ne audias ſanguinem. ſi claudisoculos ne videas malū. iā clauſus es: iaꝫhabitas in excelſis ⁊ munimēta ſaxorumſublimitas tua. Nūqͥd ſatis eſt? Quid ꝓdeſt tā munita ſublimitas/ ſi q̄ intꝰ ſunt famis ⁊ faſtidij vaſtat fidel̓ egeſtas. Quidꝓdeſt dura ſaxoꝝ ⁊ inacceſſa ſublimitas:ſi nō ibi panis ē: ſi nō aq̄ fideles ſūt? Bona quidē ꝓtectō/ ſi tn̄ nō deſit refectō. Bona ſunt munimēta ſaxoꝝ: ſi tn̄ talia ſint d̓quoꝝ poſſit duricia et mel ⁊ oleū elici. Etquidē ip̄a obſeruātiaꝝ duricia/ ⁊ petra diſcipline frequenter largos effundit riuosolei: ⁊ mētis faucibꝰ dulce mel deuotōnisminiſtrat ordinis quidam lapideꝰ rigor.Deniqꝫ ſic habes. Fiat pax in v̓tute tua⁊ abundātia in turribꝰ tuis o hierl̓m. ſecabūdātia diligētibꝰ te. Alioqͥn qͥ nō amat⁊ ſi intꝰ ſit/ exurit tn̄. Quō āt egeſtas ī hacſpūali turre/ ī turre dauid ī collo ſpōſe ī qͦiugiꝯmercio ſpūs vital̓ trahit̉ ⁊ refundit̉In qͦ v̓bi ſacri ꝯmeatꝰ aſſiduꝰ eſt: ⁊ vocal̓

ſpūs diſcurrit. Quō fames in collo/ ꝑod̓abūdantia ſuauitatꝭ eructat̉: ⁊ v̓bū bonūde cordis vbertate? Collū qd̓dā videt̉ cōmerciū ⁊ qd̓dā glutinū/ ⁊ cordis cū ore­ ⁊corꝑis cū capite vtriuſqꝫ ad alteꝝ. In collo vinculū eſt ⁊ via. Quid alid̓lū niſi charitas/ ꝑ quā capret: xp̄o eccl̓ia? Que alia via ſpūs/ niſiritas? Hec excellētior ē via: īmo hec ēritꝰ vadēs ⁊ rediēs/ ⁊ ad ſuā recurrēsginē: vn̄ naſcit̉ ille reuertēſ. Ab hac ledet ⁊ ꝓph̓e. Iō mille clipei pendeOm̄is enī ẜmo dn̄i ignitꝰ clipeꝰ eſt: ⁊ propugnacula ip̄a ad ẜmonē referūt̉. In ſe ſquētibꝰ dic̄. Si murꝰ eſt/ edificemꝰ ſuꝑ eūꝓpugnacl̓a argētea. Propugnacl̓a d̓ ip̄aſolēt eſſe turrꝭ materia ⁊ qͣſi de eodē cū ip̄acorꝑe. At vide quō cauſat ꝯſul̓ lia/ ⁊ corporalia ꝓpugnacl̓a geſtat. Uig quō īnata ſit caritati ſollicitudo q̄dā rudētia q̄dā/ ⁊ ꝑuigil cautio ad declinādas l̓ depellēdas īfeſtatōes ⁊ machinas hoſtileſ. hn̄tꝓpugnacula aliqͥd clauſū. hn̄t ⁊ aꝑtū aliqͥd. Per iſtd̓ īſidias explorat. ꝑ illd̓ īſidiaſdeclinat. Illic ꝓuidēſ iſtic ſe ꝓtegēs. Taeſt caritas cū ꝓpugnacul̓ edificata: qꝛ tal̓eſt ei tā fortꝭ/ tā prudēs ſollicitudo īnata.Ip̄a magnū ē ſibi firmam̄tū qd̓dā. Deniqꝫ fortꝭ ē vt turrꝭ dilectō. Ip̄a nouit tēptamēti occaſiōes: ⁊ cū opꝰ ē fugere/ ⁊ vbi fugiēdi n̄ ē copia fortit̉ ferre. ⁊ cū ip̄a ī ſe aliqͥd firmam̄ti hr̄e videat̉: aliena tn̄ adium̄ta n̄ refugit ꝓpugnacul̓ mūita. Aſſumit ⁊clipeos ꝯuerſatōis. Bonꝰ clipeꝰ ꝯuerſatōnis ordo ⁊ lex ab hoībꝰ tradita. Hec ⁊ ſin̄eſt caritati neceſſaria: n̄ tn̄ reputat̉ ſuꝑuacua: nec oneroſa qͥdē. Spūal̓ ē caritaſ:nͨīdiget lege: nͨ tn̄ legi d̓dignat̉: ſꝫ legitimevtit̉ ea ꝓtecta n̄ opp̄ſſa. Bonꝰ etiā clipeuſſacri meditatō v̓bi. Oīs eī ẜmo dn̄i ignitus clipeꝰ ē. Nō eſt ꝯtēta caritas ſpūalibꝰqͣs ip̄e gignit meditatōibꝰ: ⁊ cū ip̄a dn̄i lexſit: ī ip̄is tn̄ legꝭ ẜmōibꝰ meditat̉. ibi īdeſibi teſtimoīa aſſumit. īde ſe tuet̉/ ⁊ ml̓tiplici ꝓtegit clipeo. Et cū magnū hēat intꝰ teſtimoniū ſpūſ: ab ip̄is tn̄ lr̄is ſacrꝭ patrocinia ſibi d̓cerpit. Et bōa ꝓtectō quā caritatꝭ exꝑiētia ſuggerit: l̓ ẜmōis ſacri ꝑitia tradit. paulꝰ ī epl̓a ſua q̄dā caritatꝭ tibꝰ p̄pugnacl̓a d̓pīgit Caritaſ (inqͥt) patiēs ē benigē. ꝑcurre totū illū d̓ caritate locū n̄ne tibitot ꝓpugͣcl̓a vidēt̉ exurge: qͦt gr̄aſ diſtictat