Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

uerſationis corpꝰ tuū ſerenās. Aut totusenī tenebroſus eſt oculꝰ: aut totꝰ lucidus:aut habēs aliquā ꝑtē tenebraꝝ admixtāTotꝰ tenebroſus eſt: cū operi malo ꝓptermalū intēdit. Totꝰ lucidꝰ: cū oꝑi bono n̄niſi ꝓpter bonū intēdit. Cū ꝟo in oꝑe bono nō tm̄ in ip̄m bonū/ ſꝫ etiā in aliuꝫ aliquē finē intētio dirigit̉: vel cū in oꝑe nonbono qd̓ in eſſe credebat̉ bonū errādo diligit̉ aliqua ex ꝑte: oculꝰ caligat: ⁊ nō ē mera ſimplicitate purꝰ. Quid cū opꝰ bonuꝫimpendit̉ ⁊ nō ip̄m bonū ſꝫ aliud totū intendit̉. Oculꝰ ne iſte tenebroſus dicereturex toto: an ex ꝑte caligans? Mihi quideꝫmagis tenebroſus ex toto videt̉. Nam ⁊ ſilux deputet̉ in oꝑe: nulla tn̄ agnoſcit̉ intētione. Quō aūt intētio bona q̄ bonū nonoptat. aut quō ſimplex que ſub boni velamine ſeip̄am occultat? In oculis ꝟo ſpōſe vtraqꝫ cōmendat̉: ⁊ ſimplicitas ⁊ ſpiritualitas. iō colūbaꝝ dicunt̉. Et bn̄ ī amica ſua pͥmo lucē cōmēdat vt ſibi demonſtret ſil̓em: qͥ ⁊ ip̄e d̓r lux mūdi: ⁊ in qͦ tenebre nō ſunt vlle. In ſex dierū conditionelux oīum pͥma creata d̓r. ⁊ in deſcribendapulcritudine ſpōſe lucis in pͥmis īductadecēter eſt mētio. Oculi tui columbarūQuid te amicā eſſe p̄ſumis q̄ neſcis oculos hr̄e colūbe? Oꝑa quātūcūqꝫ fuerintſi impurꝰ eſt animꝰ: de pulcritudine fruſtra tibi applaudis. Quō amica es/ q̄ pulcra nō es? Sꝫ quō nō es inimica q̄ malignaris in ſancto? Malignat̉ in ſancto/ qͥmalignat̉ in bono ſiue in ſuo/ ſiue in alieno. In tuo malignaris bono: cū bonumip̄m nō cōſpicaris. Et praua intētio ⁊ ꝑuerſa īterp̄tatio vtraqꝫ malignatio ē: vtraqꝫ fellea: vtraqꝫ falſa: nihil habēs cū colūbaꝝ natura cōe. Oculi columbaꝝ ſunt. qͥnec falli volūt/ nec fallere norūt. Neſcis ꝙſpōſus tuꝰ veritas eſt? Quō dicet tibi columba mea/ amica mea: q̄ ſimplicitate nōgaudes. Amica eſt ꝟitati ſimplicitas. iōcū ſimplicibꝰ ẜmocinatio eiꝰ. Deniqꝫ ſimplicitati amice applaudit dicēs. Ocl̓i tuicolumbaꝝ. Bona enī eſt oculata ſimplicitas ita ſimulatōem excludēs vt nō caliget in veritate. Rara hec hodie ī terrꝭ auiſ⁊ ſiqͣ eſt eiꝰ vſqꝫ quaqꝫ frequētia: occulta ſatis ⁊ latens in foraminibꝰ petre: ī cauernamacerie: ⁊ deſuꝑ riuos aquaꝝ. Quō autēobſcuratꝰ eſt aut occultatꝰ eſt oculꝰ colum

binus? Quis eſt qͥ ſeculi calliditates nonſectetur qui vl̓ ſe vti nō gaudeat: qui nonamet habere: aut ſaltē noīari in ſe nō velitQuis eſt qͥ nō verecunbinos: glorietur ſe halxp̄i amicā te velis: quidcarnis: q̄ inimica eſt decitias euacuare conaris⁊ ſpūs prudētias ꝯdascū fermentū totā maſſaꝫ corrūpit. Oergo fiet vbi multū ē fermentū / maſſa modica? Que ſocietas legi cupiditatis ⁊ legicharitatis. Nō dꝫ illa huic eſſe cōiuncta.qꝛ neqꝫ eſſe ſubiecta. Prudētia enī carnislegi dei aut repugnat ⁊ inimica eſt: aut oīnō perit et nulla eſt: aut reſiſtit/ aut ex totodeſiſtit. Pōt perimi vt penitꝰ nō ſit nō p̄tp̄mi vt ei ꝯtꝑata ſit. Tuū gͦ ⁊ os ⁊ cor huius exercitatū optas hr̄e prudentie q̄ legidei nō poteſt vl̓ aſſociari vel ſubijci. Prudentia ſpūs vita ē ⁊ pax. Uital̓ eſt enimprudētia ſpūs vſum habētis vite q̄ nūcē⁊ future. prudentia ꝟo carnis in pn̄ti tm̄exercet̉ vita/ nullū in ea q̄ ſequit̉ habituralocū. Cupiditatꝭ eī apud inferos nec opꝰnec vſus eſt: ſꝫ excruciatio. Iſta pax eſt litigiū. Et bn̄ pax cui hͦ eſt euacuari qd̓ paci nō vacare. Talē prudētiā ad ſpōſe pulcritudinē chriſtꝰ cōmemorat. Talis ī oculis columbaꝝ depingit̉/ q̄ ſimplicitateꝫ ⁊ſpiritualitatē redoleat. eo ꝙ ī colūbe figura ſpūſſanctꝰ intelligi ſoleat. Nō ſolet eſſevacua talis ſimplicitas. multū enī ſubeſtlatētis gratie. Oculi tui columbaꝝ. abſ Eqꝫ eo qd̓ intrinſecꝰ latet. Magnum neſcioqͥd illd̓ eſt: ⁊ v̓e magnū: qd̓ māifeſte vl̓ dici nō debuit. vl̓ dici n̄ potuit. nec aliqͦ vtgr̄e cetere ſil̓i figurari: ſꝫ ī ſuſpitōe ⁊ coniectura ſola relinqͥt̉ his qͥ ſil̓ia forte patiurAbſqꝫ eo (inqͥt) qd̓ ītrinſecꝰ latet: qͣſi n̄ ſinintrinſecꝰ alie gr̄e ⁊ dona ſpūſ. Et quō oīsgl̓a filie regꝭ ab intꝰ? Peniqꝫ ⁊ intrinſecuſip̄i oculi columbaꝝ: vbi ſimplicitas fideicorda purificat: ⁊ illumīatos reddit oculos cordis: vbi nō mō oculꝰ/ ſꝫ totꝰ abſcōditꝰ hō cordis d̓r. Sꝫ licꝫ ab intꝰ oīs ſitgl̓a: ē tn̄ gl̓ia gl̓e r̄ſpectu īterior. ⁊ ſic̄ ī ip̄ohoīe ext̓iori/ ſic ⁊ ī illo īteriori alia alijs magꝭ ſūt ītima ⁊ latētia peītꝰ: ſoli tm̄ nota dilecto fortaſſe ⁊ aliqͣ et̄ ip̄i ſūt ſpōſe igͦte: neccollatoꝝ diuītꝰ ad plenū hꝫ noticiā mueꝝQuid eī ſi occultatur ſublimitas? Secre