Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ad hūc calicē tꝑatū. Egredimī ⁊ guſtate/qͣꝫ ſuauis ē dn̄s. Ibi ſuauitatꝭ diuīe ſimplex natura ꝓſpicit̉: h̓ ſuauitatꝭ eiꝰ vſus ⁊īditia ꝓponūt̉ Ibi ī ſe videt̉: h̓ ī effcū ſuohͦ vltīo ī genere vtꝝqꝫ mirabile ē: ⁊ neſcioqͥd magꝭ mirer ī ꝑſona naturaꝝ ꝯpoſitōꝫan ꝯpoſitōis cām: qͥd iā ī vnitate diuineeſſentie tres eē miramur ꝑſonas? Pl̓es iāex ītegro ī vna ꝑſona nat̉as mirare: qͥd n̄hic ad ꝯtēplādū ſuaue qd̓ quē nō afficiatDeniqꝫ ad admiratōiſcumulū cā acceditCauſa nec ꝯſeq̄ntia rōis nec ſaluatōis efficacia caret nec gr̄a ꝯpaſſiōis. Uis audire ꝯſequētiā? ſic̄ in adā oēs moriūt̉/ ita⁊ in xp̄o om̄s viuificabūt̉. Et idē. Sic̄ ꝑvniꝰ inobediētiā pctōres ꝯſtituti ſūt multi. ita ⁊ ꝑ vniꝰ obediētiā iuſti ꝯſtituūt̉ ml̓ti. Quid ꝯſequētiꝰ? Magna ꝯſeq̄ntia/ ſꝫex ꝑte iuſticia/ efficacia maior. Deniqꝫ ⁊ ſiabūdauit delictū/ ſuꝑabūdauit ⁊ gratia.Ubi delictū ibi ſeductio ⁊ fallacia īterceſſit. ⁊ iō nō oī ex ꝑte volūtariū videt̉. In gͣtia ꝟo nihil nō ex ꝓpoſito nihil nō ad libitū. Quō gͦ nō efficaciora ſūt volūtaria bona/ qͣꝫ velut aliqͣ ex ꝑte coacta mala? Et vere efficax gr̄a ⁊ artificioſa. Neſcio qͥd magis mirer: artificiū coactōis/ an efficaciāſaluatōis. Utrūqꝫ ī bn̄ficio gͣtū eſt: ⁊ volūtas ⁊ euētꝰ. Adde ⁊ tertiū modū ip̄m ⁊rōem. Nihil voluntate hac affectuoſius.Que dilectio maior qͣꝫ vt ponat qͥs aīamſuā ꝓ amicꝭ ſuis? At hͦ fecit ꝓ inimicis: etinimici erāt ī ſeip̄is ⁊ amici: qꝛ an̄ md̓i cōſtitutōꝫ dilecti. Quid oꝑis hꝰ euētu vberius? Larga effuſio ſpūs ſuꝑ oēm carnē: ſatis māifeſtet. Effuſio ſanguīs xp̄i: ſpūalēnob̓ effuſionē īpetrauit. Quos lauit ſanguīe ſuo/ quō n̄ ꝑfunderꝫ ſpūſcō ſuo; Iōpͥus mūdauit/ vt eēt ſuꝑ qͦs altiꝰ poſteaſpūs inūdaret. Ad ordinē qͥd ꝯſequētiusCoartor ī hꝰ materie ꝯſideratōe: ⁊ qͥd potiſſimū ad ꝯtēplādū e tribꝰ eligā ignoro:pietatē: an prudētiā: an ꝓuētū. Tertant hͨint̓ ſe ī ꝯtēplatōe nr̄a: ⁊ cū ī alterā ꝑtē intēdit̉ ⁊ ī alterā trahit̉. Blādiūt̉ hec mihi: etaffectōe diuerſa ꝑmulcēt. Inardeſco: ſtupeo: gaudeo. Gaudeo ꝓ vtilitate: ad prudentiā ſtupeo: īardeſco ꝓpt̓ impēſū mihipietatꝭ amorē. Quid iſta dipartior? Confundūt̉ hec int̓ ſe: ⁊ ī vno qͦqꝫ genere ꝑmiſcent̉ freq̄nt̓. Nā ⁊ modꝰ ⁊ ꝯmoditas ⁊ affectio. ſiue mal̓ ſic dicere. prudētia. ꝓuētꝰ

⁊ pietas. hec (inqͣꝫ) tria ſiue ſil̓. ſiue ſinglllatim ꝯſiderata aīm ad ſe meū ⁊ trahūt citius ⁊ tenēt diutiꝰ: ⁊ qͣndā in admiratōeꝫ⁊ exaltationē ꝯuertūt. Mr̄is eccl̓ie fidestaliū varietate v̓tutū eiꝰ dyadema ꝯteruit. Hūc ibi numeꝝ: hͦ pōdus: hāc mēſurāaſſignāt. In ordinis rōne ⁊ ꝯſequētia numerus dep̄hendit̉ ⁊ concordie modꝰ. Inpōdere pietatꝭ affectꝰ vehemētior. Et vevehemēs pōdus gr̄e: de celis ad terra maieſtatē immēſam deducēs. Immēſitas hͦoēm incōꝑabiliter excedēs creaturam admenſurā ſe ꝯtraxit: mēſuraꝫ ꝑtingēdi vſqꝫad nos. Nō enī qͣſi nō ꝯdeſcendēs ad noſſuꝑextendit ſeip̄am ſi in mēſura nobis diſtillat dona ſpūs. Mēſurā interp̄tor ī effectu virtutū munera. Ad menſurā enī datnobis deꝰ ſpūm. In mēſura ꝯtra mēſurāIn mēſura gr̄e cōtra menſurā iniuſticie.Nā ſicut abudauit delictū abūdauit et gͣtia. An nō hec mēſura ꝯtra menſurā? Certe ⁊ ſupra. Suꝑabūdauit enī ⁊ gr̄a. Nūqͥd tm̄ ſuꝑ menſurā? Nō vtiqꝫ tm̄ ſuꝑ mēſurā delicti: ſꝫ etiā ſuꝑ mēſurā gr̄e. Et ecōtra ⁊ ſupra mēſurā iniuſticie abūdat gr̄a:⁊ ſupra mēſurā gr̄e: ſꝫ nō ꝯtra abūdat gr̄aUbi enī vna abūdat neceſſe eſt ⁊ altera ſuperabūdet. ⁊ det̉ abundātiꝰ abūdāter habenti. Mēſura hec mēſura bona ⁊ conferta ⁊ coagitata ⁊ ſuꝑeffluens. Suꝑfluitasvidet̉ qn̄ nō tm̄ neceſſaria ſuꝑpetūt ſed ⁊exuberāt voluptuoſa. In donis ſpūs q̄dam expediūt. quedā decēt. q̄dā delectāt.ſanāt. exornāt. exhilarāt. Quō nō ſuꝑeffluunt q̄ ſic excreſcūt? Sꝫ hec ſufficiūt d̓ numero ⁊ mēſura ⁊ de pōdere dyadematꝭ qd̓Salomoni regi mat̓ eiꝰ cōpoſuit. Quoddam enī quaſi ſertū gl̓ie ꝯfert: dū coactatqd̓ a nobis aſſumpſit ⁊ qd̓ nobis exhibuit. Uidetis quibꝰ hoc dyadema dotibusgratiarū cōſtet. ſed qͥd de gratijs ad dyadema? Dabit (inquit in ꝓuerbijs) capitituo augmenta gratiarū. Pater dat et mater coronat. Ipſa coronat quia credit/ qͥaipſa circundat ipſa coronat. Mater eccleſia ſeip̄a te Ih̓ū bone exornat: ſeip̄a te veſtit: ſeipſa te calciat ⁊ coronat. In ꝑfectōecalciam̄tū eſt/ ī ꝑfectōe corona. Mira mūtatio vbi excuſſo puluere ſiqͥs adheſerat d̓calciamēto corona efficit̉. In die deip̄ſationis ⁊ leticie. Uide ordinē. Unꝰ d̓rſponſatiōis ⁊ coronatōis dies. Si iſtud