Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

d̓ lapide (īqͦt) p̄cioſo poſuiſti ī capite eiꝰ coronā. Et adhuc excellētiorē vob̓ d̓mōſtromat̓iā. Apꝑuit ſignū magnū ī celo/ mulier amicta ſole ⁊ ī capite eiꝰ corona ſtellarūduodecī. Apl̓oꝝ tibi ⁊ nūero ⁊ ſpecie chorus mōſtrat̉. Qui enī ad ſapīaꝫ erudiuntml̓tos/ qͣſi ſtelle ſplēdēt ad ꝑpetuas et̓nitates. Hec corona fratꝝ ſtetit ī circuitu ieſu/ ſic̄ ſcpͥtū ē. Et ī apocalipſi. dyademataml̓ta ī capite ſpōſi: ẜm diuerſitatē ⁊ gr̄arū⁊ graduū. ſꝫ illd̓ p̄cipuū qͦ coronatꝰ ē ī died̓ſpōſatōis ſue: ī die qͦ ſibi ī diſcipul̓ d̓ ſpōſauit eccl̓iaꝫ. Deſpōſauit eā ī fide/ deſpōſauit eā dādo in cordibꝰ eoꝝ arrā ⁊ pignꝰ⁊ pͥmitias ſpūs Et deſpōſatio d̓r ꝑticipatio ſpūs/ qn̄ adherēs d̓o iā nō duo ſꝫ vnꝰſpūs ē. Deniqꝫ ⁊ ip̄e eſt hō qͥ reliqͥt pr̄em ⁊matrē ⁊ adheſit vxori ſue ⁊ facti ſūt duo īcarne vna. O beatū cōmerciū facta es cūſpōſo ī carne vna/ ⁊ ip̄a cū ſpōſo ī vno ſpūQuō oportuerat d̓ tali te gaudere ꝯiugiofidel̓ aīa? quō letari ⁊ diē feſtū agere? Induere induere veſtimentꝭ gl̓ie tue ciuitasſancta/ ſpōſa agni. gaude ⁊ letare ſyon adiūcta xp̄o. Quō tu non gaudebis: cū gaudeat ip̄e? Gaudebit ſpōſus (inquit) ſuperſpōſam: ⁊ gaudebit ſuꝑ te deꝰ tuꝰ. ſꝫ qͣntegaudio? In dic (inqͥt) deſpōſatiōis eius ⁊in die leticie cordis eiꝰ. Nō leuē dedit intelligi leticie motū quē eſſe cordis exp̄ſſitleticiā dico. delicie ſūt. Delicie (inqͥt) meeeſſe cū filijs hoīm. qͣꝫ care tibi ih̓u bōe cōſtant ille leticie. Nō gratꝭ eas poſſides: qͣſcarnis paſſiōe cōꝑaſti. Iō cordis tm̄ hācdic̄ leticiā. Iniuria ē ſpōſi: ſi ip̄e letat̉ ⁊ tunō ex corde applaudis: nō gratularꝭ: nongaudes. Ul̓ faſtidij vel deſpectiōis īſtareſt cū gaudēte nō gaudere ⁊ hͦ in deſpōſatiōis die. Affectū tuū cuiꝰ alliciat ſpeciesſi nō eiꝰ qͥ ſpecioſus eſt forma p̄ filijs hominū? Gaudēs gaude ī dn̄o: ⁊ exultet aīatua ī ſpōſo tuo. ī deo tuo. qͥ ſi deꝰ nō eſſꝫ: ⁊hō purꝰ eſſet: qͣntas tn̄ hr̄et ī ſe amorꝭ illecebras hō talis: tot gr̄aꝝ abūdās muneribus. Nā ſi a radice ꝯceptōis eiꝰ recenſereceꝑis: totꝰ tibi ſtellatꝰ videbit̉ iuxta ꝯditōnē humanā tā ſingularitate qͣꝫ excellētia ꝟtutū. hō innocēs. īpollutꝰ: ſegregatꝰ a peccatoribꝰ. vt īterim ſileā ꝙ excellētior cel̓ factus eſt. infirmitatibꝰ nr̄is potēs cōpatitēptatꝰ ꝑ oīa ꝓ ſil̓itudine abſqꝫ pctō. Diffuſa eſt gr̄a ī labijs eiꝰ. miſcd̓ia ī viſceribꝰ

ꝟtꝰ in manibꝰ. ꝯuerſatōe ſingularꝭ/ ẜmōecōis. prudētia ī rn̄ſis. vita in v̓bis. Quidgͦ ꝙ ꝯceptꝰ eſt ex fide. natꝰ ex v̓gīe/ nō ꝯſūptuſ eſt ī morte: ⁊ aſſumptꝰ ī gl̓a? Reticeo Snūc credētiū nūeꝝ ⁊ merita populoꝝ qͦsmiſſo ſpū ſibi ī fide ⁊ caritate ſociauit. Oꝟe magnū pietatꝭ ſacr̄m xp̄s: incitamētūamorꝭ. qͥ māifeſtatꝰ ⁊ īfeſtatꝰ ē ī carne iuſtificatꝰ ē ī ſpū. apꝑuit āgel̓ p̄dicatꝰ ē gētibꝰcreditꝰ eſt mūdo. aſſumptꝰ eſt ī gl̓a. Quisdet mihi iſtas diſcurrere ⁊ recurrere freq̄nter ꝑ lineas ⁊ ꝑ ſingl̓os v̓tutū ⁊ opeꝝ gradus dicere. dn̄e qͥs ſil̓is tui? Quis mihidet vt ſcribāt̉ ẜmones iſti ī corde meo/ vtexarent̉ ſtilo: ⁊ qͣſi ī ſilice ſcivt nō de: digito .leant̉? Bonꝰ ſtilꝰ digitꝰſcribebas ī t̓ra vrbana v̓vtutē calūniātes ferre nō poterāt. Inteipſumdeꝰ meꝰ: ⁊ īcide ī corde meo letue tabulas. Lapideū eſt cor meū: ſꝫ durꝰ lapis nature obliuiſcit̉: ad digiti tui imp̄ſſionē facile cedēs/ vbi tu īcidis. Sꝫ iā multa diximꝰ ꝓ eo qd̓ oꝑtebat ſpōſaꝫ letari ⁊ gaudere ī die deſpōſatōis ſue ⁊ ī die leticie cordis ſui dilecti. Magna ī hac die leticie rō⁊ q̄ cordis ⁊ affectꝰ humani fidē excedat.Nec ē huc ꝑegrina inducēda leticia: ſꝫ diei iſti ſufficit leticia ſua. Dulcꝭ es dn̄e: ⁊ directꝰ ē ad nos ſpūs tuꝰ/ ſpūs ſuauis. Humanas tibi aīas ꝑ fidē ⁊ amorē qͦdā ſpōſi aſſocias affectu: ⁊ d̓ ꝯuerſiōe letarꝭ. Durū cor qd̓ ſibi leticie hꝰ materiā ſubducit:occaſionē attenuat: īminuit rōnes. O meimpudētē ⁊ ingͣtū ſi nō ego talē diligā: tāabſolutū a corruptōe. ⁊ tāta circa me aſtrictū cōpaſſiōe. neceſſitate nō obnoxium ⁊pietate adnixū. Diligā te dulcꝭ dn̄e: ⁊ ſi n̄p me ꝓ te tn̄: vt tuo ſatiſfaciā deſiderio: deliciaꝝ tibi cauſas ſubminiſtrē: argumētaleticie: in die deſpōſatōis ⁊ ī die leticie cordis tui.Sermo. xxi.Thos audeo⁊ꝯfident̓ ad viſiōis hꝰ īuitare leticiā: filie celeſtꝭ ſyon hierl̓m q̄ īcel̓ eſt. Uos ꝟe ⁊ plene filie ſyon. qͥ ſꝑ ītuemini faciē pr̄is. Uos inqͣꝫ ml̓toꝝ miliuꝫangl̓oꝝ freq̄ntia/ vos īuito ⁊ voco. Egredimī ⁊ videte: egredimī d̓ recōdito illo ſinū ītime viſiōis/ de ſecreto lucꝭ īacceſſibil̓Nouū vob̓ terra nr̄a p̄ſtat ſpectacl̓m. Nouū eī fac̄ dn̄s ſuꝑ terrā. Ab eternis ad ter-