Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

el Mo

ſuſtinet. Hos profectuuꝫ gradus relege:tu que ſpeculationis aſpiras ad gratiamnihil in te feduꝫ/ nihil infidele reſideat/ vtnuda tibi poſſit fulgurare ꝟitas. Primoemundare ſecūdo exercitare/ tertio intuere. Emundare a lege carnali/ exercitare inlege fidei intuere ⁊ ꝑſpice in lege perfectelibertatis/ in lege ſpirituali. Ubi enī ſpiritus dn̄i ibi libertaſ. In lege que littere velamine caret in qua nec errori nec ignorātie nec enigmati locus eſt. Error vbi ē/ ſeducit. Ignorantia vbi eſt/ nō ducit. enig.ma vbi eſt. ⁊ ſi ducit: nō tn̄ ꝑducit. Quisibi erret? reclinatoriū enī eſt/ ⁊ quies ⁊ votorum finis. Quis ignoret? Auꝝ enī eſt ⁊rutilat ad lucē. Quod ibi enigma? Uotorum finis ⁊ ſerena veritaſ enigmatū figuras nō recipit. Ibi nihil falſum/ nihil occultatū nihil figuratū. aurū eſt/ et fulget:reclinatoriū eſt ⁊ fouet: dulcis fomes ſedhora fugax. Et fulgor iſte fulguri comꝑaratur. In momēto fit in ictu oculi in noZ uiſſima tuba. Nouiſſima tuba eſt quādonō iam in pagina ſꝫ in ip̄a p̄ſentia innoteſcit: qn̄ quis efficit̉ docibilis dei. quandopoſt apoſtoloꝝ ⁊ ꝓphetarū ſermones nouiſſime in ſeipſo dei filius patris verbuꝫloquit̉. Tube hec neſcit incertū ſonū darenō ſonat niſi ad ſolennitatē: niſi in neomēnia. Buccinate (inquit pͣs.) in neomeniatuba ī inſigni die ſolēnitatis veſtre. Uereinſignis dies vbi diuina maieſtas ſe manifeſtat: nihil inſignius ſꝫ nil ſuccinctiusDiē dixi / hora eſt. Hora vere inſignis etvere ſolēnis. Eructa tu nobis Ih̓u boneeterni illius diei horas aliquas: diē illumſtatim efficies: vbi tue lucis verbum eructas: qui dies es eternus. Fulgura nobiſcoruſcationes tales. Fulgur efficitur/ cuitu fulguras. Similē tibi reddis ſi quemirradiaſ. Similes (inquit) ei erimꝰ quomapꝑuerit Mōtes qͦs tali radio tāgis n̄ fumigāt ſꝫ fulgurāt Aurei fiūt/ tuū qͥbꝰ auꝝrefulgēt. Caput tuū aurū optimū reclinatorium aureū non inuenit. Sꝫ redijt vbiſe reclinat: iā nō eſt illud de euāgelio dicere. Filiꝰ hominis nō habet vbi caput reclinet. Uides ne dn̄e ieſu quot h̓ habes reclinatoria? Nūqͣꝫ ſe maieſtatꝭ ſue caput libentiꝰ inclinat qͣꝫ in ꝟginitatis aureo ſiniReſpice virginea pectora hec: pectora vacātia tibi: in his frequēter reclinas/ ⁊ recū

bis/ ⁊ cubas in meridie: ⁊ aurco claritatꝭquodā ſereno. Nō hic vulpes foueas habent: nec nidificāt volucres celi. Solidi.us eſt reclinatoriū hoc/ qͣꝫ vt hic ſubdolovaleat vulpes infodere. Nullꝰ doloſirelinquit̉ heretice locus: vbi ſerena furat veritas. Sublimius eſt qͣꝫ vt huc autſubdola vulpes: vel ſuꝑba volucris accedere queat. Abſcōdita ſunt a ſapientibꝰ etprudentibꝰ ⁊ reuelata ſunt paruul̓: qui humilem ſectant̉ aſcēſum purpureū: ⁊ paſſionis chriſti veſtigijs inſiſtunt. Uere purpureꝰ aſcēſus quē chriſti ſignauit cruor:⁊ paſſionis eiꝰ colorauit fides. Sꝫ illud ⁊attendendū. quo mō īmo qͣꝫ cōgruo modo ſibi cōcinunt columne argētee ⁊ aſcenſus purpureꝰ. In illis ſapis fidelit̓/ ī iſtoſentis humiliter In illis meditatio/ ī iſtoimitatio. Nō enī in ſermone tm̄ eſt regnūdei/ ſed in virtute. Quid tu illic dicis quihumiliatōem ſeruitutē putas? Seruilisnō eſt quā regalis nobilitat purpura. Oꝛnamentū eſt etenī purpura regiū. Hos ſitu vel dedignaris vel horres gradꝰ: reſpice ꝙ purpurei ſunt. Humilitas ſuſceptaꝓ chriſto regiā p̄fert dignitatē. Tu gͦ ſpōſa chriſti candido premepede gradꝰ purpureos. Nobilis eſt ſemita quā dilectustuus prior inceſſit. qͣꝫ pulcri ſūt etenī gͣdꝰpurpurei/ quos pede ſacro chriſtꝰ prior ſignauit? pedibꝰ illis quibꝰ nullꝰ puluis adheſit. pedibꝰ niueiſ qͦs cruorꝭ ſui ſignauitveſtigio: Et tu ardēter veſtigia relege. Aufer caiciamētū carneū de pedibꝰ tuiſ. Sāctus enim aſcēſus eſt quē tibi diſponis.fludo ⁊ expedito inſiſte veſtigio gradibꝰiſtis. Purpurā hanc non conchilij ſꝫ xp̄iſanguis intinxit: hic tu pedē libēter ponevt pes tuꝰ intinguat̉ in ſanguine xp̄i. Nōveniat tibi pes ſuperbie/ ſi humilē ſecteriſaſcēſum/ qui ſponſi tui cruore ſacro ſignatur. Huic tu nō modo pedē ſed etiā manum ⁊ caput ītingue: ⁊ tata purpurea: tota regal̓/ ⁊ paſſiōe xp̄i tota nobilitate aſcēdaſ. Nam ⁊ ſi compaterꝭ/ cōregnas. Nolite ſeculi nobilitate caram reputare. Uilior eris ſi reſpexerꝭ ad illam: ſi natales tuoſſpōſo īputaſ. ſi te ꝓ ſeculi faſtu p̄feras alijſaut aliqͥd hr̄e pͥuilegij putas. Cōtra huilitatem propoſiti de ꝓſapia carnis euacūarꝭ a gloria chriſti: ſi alia temobilitari p̄ſumas. Hec tibi purpura ſuificiat ad faſtij