VII
dūmodo iuſte poſtuletꝭ. Sꝫ vos exigitisvi ſoluā ad qd̓ nō me obligaui. Tractaturus erā de trāſitu ſpōſe. Ad hoc enī ⁊ ordinis ⁊ ſponſionis nr̄e rōe teneor: ⁊ vos adhūc mihi ingeritis illud cū ſpōſa. Nūqͥdquē diligit aīa mea vidiſtis? Sꝫ illa modeſtius interrogatōeꝫ tēperat ambigentiſimilis querēs magis qͣꝫ vrgēs. Nouit eīnec om̄ibꝰ nec om̄i tꝑe de hac viſione adeſſe ſermonē. Exquo enī abſcōdit vultuꝫſuū: quis eſt qͥ ꝯtemplet̉ eā. vos aūt vrgetis me vt legē vobis ponā ꝯtemplādi dilectū/ ⁊ diſciplinā inuētionis huiꝰ ⁊ viſionis tradā. Quid gͦ? vultis vt muneris diuini largitatē ꝯcludā ſub regula? viſio hͨnō eſt induſtrie ſꝫ gratie: reuelationis eſt:nō inueſtigatōis. Spi qͥd tamē poteſt īduſtria cooꝑari: illud pͥmū obſeruate qd̓ ſcribitur. Lauamini mūdi eſtote. Secundovt ſcribatis ſapīam tꝑe ocij. Qui enī minorat̉ actu recipiet eā. Tertio vt violēti ſitis/ ⁊ gaudiū regni qd̓ vobis diutiꝰ ſurripitur pripiatis .i. vt habeatis cor purgatum. paratū. improbū. In pͥmo efficieriſdignꝰ. in ſcd̓o deuotꝰ. in tertio vehemenshoc eſt. idoneꝰ. obuiꝰ. vrgens. Obuiꝰ gr̄eveniēt. vrgens morantē. In pͥmo p̄pararis. in ſecūdo aſſimilaris ſpōſe expectantidilectū qn̄ reuertat̉ a nuptijs. In tertio p̄paras/ ⁊ ſpōſa nō expectat ſꝫ ꝓperat: ip̄oſp̄terit cuſtodes. Dixiſſem meliꝰ ſi dixiſſeꝫꝑtranſit. Qd̓ enī p̄terimus/ nō reſpicimꝰnō attingimꝰ: ſꝫ ꝯtemnimꝰ. Qd̓ ꝟo ꝑtrāſimꝰ: ītelligimꝰ illud diſcutere: ⁊ qͣſi diſqͥrere ⁊ penetrare: nec inutilis hec ꝑtranſitio.Paululū enī quom ꝑtranſiſſet inuenit dilectū. Uidetis fratres qͥd ꝓficiat ꝯſultatōcuſtodū: deuotā ſꝫ vagā aīam ad deuotionē dilecti ꝑducit. Utilis qͥdē ꝯſultatio. etfrequēter qd̓ nō ꝯfert eoꝝ qͥ ꝯſulunt̉ eruditio: ꝯſolētis meret̉ humilitas. Bonumeſt vt ſis ad q̄rendū ſedulꝰ: nō tn̄ aſſiduꝰ.Nā ⁊ ſponſa nō tā ex ſtudio qͣꝫ occaſionecuſtodes interrogat ⁊ id in trāſitn. Trahebat enī illā vlteriꝰ amor dilecti: nec vacuū eſſe ſinebat ex odio cōferre cum illis:Currebat in cordis ſiti hauſto forſitan d̓ſponſi vicina ſpū: ⁊ ideo minꝰ intēdebat īhis qͥ benedicebāt ore: tendēs ad illum qͥbn̄dicit in ſpū. qͥ eſt ſuꝑ om̄ia bn̄dictus īſecula deꝰ. ¶ Aduertite iſtud vos qͥ in trāſitu oratis ⁊ cū mora legitis qͥ ad legēdū
feruetis: in orādo tepetis. debet lectio orationi ſeruire: p̄parare affectui: non horasp̄ripere: nec ſuccidere moras. Quom legꝭerudiris de chriſto/ orās ꝟo familiare cuꝫip̄o ſeris colloquiū. Et qͣꝫto ſuauioris eſtgr̄e cū illo qͣꝫ de illo loqui? Si quidā ſpiritualia detrimēta ſuſtinēt viſitationū ꝓpter orādi raritatē qͥ lectioni vehemētiusvacāt: qͥd dicemꝰ de his qͦs indiſciplinate collocutōes diſſoluūt vel anxie queſtiones ſcindūt. Deniqꝫ monachoꝝ ē nō colloquiū ſed ſilentiū: nō queſtiones/ ſꝫ quietem ſectari. Aut ſi admittēda eſt inquietudo: dilectōis eſſe debet nō ꝯtentōis. Habet enī amor ſanctꝰ inquietudinē ſuā: ſedqualē legis apud ꝓph̓am. Nō tacebo ⁊ n̄quieſcā/ donec egrediat̉ vt ſplendor iuſtꝰ:⁊ ſaluator vt lampas accēdat̉. An non ſimilē animi ſui paſſionē ītimat iſta quomdicit. Quom ꝑtranſiſſem illos. Ferebat̉ īpetu feruētis amoris. ideo ꝑtranſiſſe ſe ꝑhibet: quaſi auiditate ⁊ deſiderio ſuꝑgrediens quicqͥd dici poterat. Quom ꝑtranſiſſem illos inueni quē diligit anima meaPertrāſiuit illos vel euentilādo doctrināvel eſtimādo naturā. Pertrāſiuit ⁊ qd̓ potuit ab illis dici: ⁊ qd̓ potuit in illis ꝯſpiciQuilibet enī ſint cuſtodes iſti: licet cherubin interp̄teris. licet ſeraphin: nō poſſunttotū qd̓ de xp̄o eſt eloquendo depromere:nec emulādo expͥmere. Cūcte res difficiles: nec valet hō eas explicare ẜmone. Sitāta difficultas eſt in rebꝰ ꝯditis: rerū auctorem qͥs iudicabit vel digne vel plene?Iō dicit. quom ꝑtrāſiſſem illos. Utinaꝫnos tales ſimꝰ auditores ꝟbi dei qͥ nō ſuccumbamꝰ his q̄ dicunt̉: vel tardāte ingenio/ vel tepēte voto/ ne nos illa ꝑtrāſeant:ne nr̄am excedāt tā auiditatē qͣꝫ capacitatem. ſꝫ magis docētis ⁊ cōmonētis ꝑtranſeamꝰ conatū: maiora ⁊ ſi nōdū capienteſcōijciētes tn̄: aut certe ꝯcupiſcētes. Quadam enī rōne ꝑtrāſit qd̓ ſibi ꝓponit̉ qͥ ampliora ſectat̉: qͣꝫuis nō conſequat̉ ſtatim.Spōſa ꝟo ꝯſecuta ꝓpter qd̓ electa decantat. Quom ꝑtrāſiſſem illos īueni quē diligit aīa mea. Quid ni ꝑtrāſeat illos quorū⁊ ſcientie eſt numerꝰ/ ⁊ nature modꝰ. Illeꝟo qui q̄rit̉: magnꝰ ⁊ īmēſus ⁊ nō eſtimabitur aliꝰ ad illū. Nō gͦ poteſt alieno documēto aut exemplo ex equo ꝑpēdi. Reliquiom̄es ꝑtranſibiles ſunt: ſolꝰ ipſe ꝑtrāſiri