Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXXXVI

Hoꝝ ⁊ alioꝝ ꝓfecto artuū ſenſuūqꝫ motꝰAhyſus cū qpparuerit modeſtꝰ totiꝰ expers inſolētie atqꝫ laſciuie. tū leuitatis. tūignauie alienꝰ. eqͥtati āt accomodꝰ. pietati officioſus. pulcritudo aīe palā erit. ſi tn̄nō ſit ī ſpū eiꝰ dolꝰ. Pōt eī fieri vt ſimulēt̉oīa hec. ⁊ n̄ ex abūdantia cordis talit̓ moueant̉. Et vt magꝭ eluceat is aīe decor. ip̄ꝫſi placet honeſtū in qͦ hūc locādū cēſuimꝰdiffiniat̉ mētis īgenuitas ſollicita ſeruarecū ꝯſcīa bona fame integritatē. Ul̓ iuxtaapl̓m ꝓuidere bona nō tm̄ corā d̓o: ſꝫ etiācorā hoībꝰ. Btā mēs q̄ hͦ ſe īduit caſtimonie decꝰ. ⁊ q̄ndā veluti celeſtꝭ īnocētie candidatū ꝑ quē ſibi vēdicet gl̓ioſam ꝯformitatē. nō mūdi: ſꝫ v̓bi. de qͦ legit̉ ꝙ ſit cādorvite eterne. ſplēdor ⁊ figura ſub̓e dei. Exhͦ iā gradu audet q̄ hmōi eſt cogitare d̓ nuptijs. Quid ni audiāt eo ſe nubilē qͦ ſil̓eꝫcernēs. Nō terret celſitudo quā ſociat ſil̓itudo. Amor ꝯciliat. ꝓfeſſio maritat. Profeſſiōis forma hec ē. Iuraui ⁊ ſtatui cuſtodire iudicia iuſticie tue. Hanc ſecuti apl̓iaiebāt. Ecce nos reliqͥmꝰ omīa ⁊ ſecuti ſumus te. Sil̓e ē illd̓ qd̓ ī carnali qͥdē dictūxp̄i ⁊ eccl̓ie ꝯnubiū ſpiritale ſignauit. ꝓpt̓hͦ relinq̄t hō pr̄em ſuū ⁊ mr̄em ſuā ⁊ adherebit vxori ſue. ⁊ erūt duo ī carne vna. Etapd̓ ꝓph̓aꝫ gl̓iatio maritate. Mihi āt adherere d̓o bonū ē: ponere ī dn̄o d̓o ſpē meam. Ergo quā viderꝭ aīaꝫ relictꝭ oībꝰ ꝟ̓bovotꝭ oībꝰ adherere. v̓bo viuere. v̓bo ſe r̄gere. d̓ v̓bo ꝯciꝑe qd̓ pariat v̓bo. q̄ poſſit dicere. mihi viuere xp̄s ē. ⁊ mori lucꝝ. putaꝯiugē v̓boqꝫ maritatā. Cōfidit ī ea cor viri ſui. ſciēs fidelē q̄ p̄ ſe oīa ſpreuerit: omīaarbitret̉ vt ſtercora vt ſibi lucrifaciat. Talē nouerat de qͦ dicebat. Uas electiōis eſtmihi iſte. Prorſus pia mr̄ ⁊ fidel̓ viro ſuoaīa pauli: cū dicerꝫ. filioli mei qͦs iteꝝ parS turio donec formet̉ xp̄s ī vob̓. Sꝫ attēde in ſpūali mr̄imonio duo eſſe genera pariēdi. ⁊ ex hͦ etiā diuerſas ſoboles ſꝫ nō aduerſas. cū ſancte mr̄es aut p̄dicādo aīas.aut meditādo ītelligētias pariunt ſpiritales. In hͦ vltīo genere īterdū excedit̉ et ſecedit̉ etiā a corporeis ſenſibꝰ. vt ſeſe n̄ ſentiat q̄ v̓bū ſentit. Hoc fit cū mēs īeffabiliꝟbi illecta dulcedine: qd̓āmō ſe ſibi furat̉īmo rapit̉ atqꝫ elabit̉ a ſeip̄a vt v̓bo fruat̉Alit̓ ſane afficit̉ mēs fructificās ꝟbo: aliter fruēs ꝟbo. Illic ſollicitat neceſſitas ꝓ-

ximi. hic īuitat ſuauitas vbi. Et qͥdē letain ꝓle mr̄: ſꝫ ī amplexibꝰ ſpōſi lētior. Carapignora filioꝝ: ſꝫ oſcula plꝰ delectāt. Bonū eſt ſaluare ml̓tos. excedere āt ⁊ cū ꝟ̓boeſſe ml̓to iocūdiꝰ At qn̄ hͦ aūt qͣꝫdiu hoc?Dulce ꝯmerciū. ſꝫ breue momētū. ⁊ experimētū raꝝ. hͦ eſt qd̓ ſupra pꝰ alia meminime dixiſſe q̄rere vtiqꝫ aīaꝫ v̓bū qͦ fruat̉ adiocūditatē. Pergat qͥs forſitā q̄rere. aīme Tetiā v̓bo frui qͥd ſit rn̄debo. Querat potiꝰexꝑtū a qͦ id q̄rat. Aut ſi ⁊ mihi exꝑiri daret̉: putas me poſſe eloqͥ qd̓ īeffabile ē Audi exꝑtū. ſiue (inqͥt) mēte excedimꝰ. deo. ſiue ſobrij ſumꝰ. vob̓. hͦ eſt. Alid̓ mihi cumd̓o ſolo arbitro d̓o. Alid̓ vobiſcū mihi. Illud licuit exꝑiri. ſꝫ mīme loqͥ. in hͦ ita cōdeſcēdēdo vob̓. vt ⁊ ego dicere ⁊ vos caperevaleatꝭ. O qͥſqͥs curioſus es ſcire qͥd ſit hͦv̓bo frui. para illi nō aurē: ſꝫ mētē. Nō docet hͦ lingua: ſꝫ docꝫ gr̄a. Abſcōdit̉ a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelat̉ ꝑuul̓. Magͣ fratres magͣ ⁊ ſublimis virtꝰ hūilitas: q̄ ꝓmeret̉ qd̓ n̄ docet̉. digna adipiſci qd̓ nō valetaddiſci. digna a v̓bo ⁊ d̓ verbo ꝯciꝑe qd̓ſuis ip̄a verbis explicare n̄ p̄t. Cur hͦ. n̄ qꝛſic meritū: ſꝫ qꝛ ſic placitū coraꝫ pr̄e verbiſpōſi aīe ih̓u xp̄i dn̄i nr̄i qͥ ē ſuꝑ om̄ia deꝰbn̄dictus in ſecula ſe. Amen.Sermo. lxxxvi.On eſt qd̓ ame̓ ꝙn ā q̄rat̉ cur q̄rat aīa verbū. ſatꝭ ſuperqꝫ id ītimatū ſupͣ. Age ꝓſeqͣmur reliqͣpn̄tis capl̓i: dūtaxat q̄ ad mores ſpectantUbi pͥmū nūc aduerte ſpōſe verecūdiā qͣneſcio an qͥcqͣꝫ gͣtiꝰ aduerti ī moribꝰ hoīmq̄at. Hāc pͥmo oīm libꝫ qd̓āmō ī manibꝰſumere ⁊ qͣi ſpecioſū q̄ndā florē decerꝑe loco: nr̄iſqꝫ apponere adoleſcētibꝰ. Nō qꝛ n̄ſit ⁊ ī ꝓfectiori etate oī ſtudio retinēda: q̄ ēcerte oīm ornatꝰ etatū. ſꝫ ꝙ tenere gr̄a verecūdie ī teneriori etate āpliꝰ pulcriuſqꝫ eniteat. Quid amabiliꝰ verecūdo adoleſcēte:qͣꝫ pulcra hec ⁊ qͣꝫ ſplēdida gēma moꝝ ī vita ⁊ vultū adoleſcentꝭ. qͣꝫ vera ⁊ mīme dubia bone nūcia ſpei: bone īdol̓ index. Uirga diſcipline ē illi: q̄ pudēdis affectibꝰ imminēs lubrice etatꝭ motꝰ: actꝰqꝫ leues coerceat: ꝯpͥmat inſolētes. Quid ita turpiloqͥij ⁊ oīs d̓inceps turpitudīs fugitās. ſoror ꝯtinētie eſt. Nullū eq̄ māifeſte īdiciūcolūbine ſimplicitatis. ⁊ ideo etiaꝫ teſtis