Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

n̄ credūt. Eſt ſcpͥtū ī ꝓph̓is. Si dimiẜitvir vxorē ſuā ⁊ illa recedēs duxerit viꝝ alium: nūqͥd r̄uertet̉ vltra. nūqͥd n̄ polluta etꝯtamīata erit ml̓ier illa. Tu aūt fornicataes cū amatoribꝰ ml̓tꝭ. ⁊ tn̄ r̄uertere ad med̓t dn̄s: ⁊ ego ſuſcipiā te. v̓ba dn̄i ſūt. Nōē phas ſuſpēd̓re fidē. Credāt qd̓ n̄ exꝑiuivt fructū qn̄ꝫ exꝑiētie: fidei merito ꝯſeqnt̉Satꝭ arbitror d̓claratū qͥd ſit q̄ri a v̓bo ⁊q̄ hͨ ſit ncc̄itas n̄ v̓bo ſꝫ aīe. niſi ꝙ q̄ exꝑtaē ⁊ pleniꝰ iſta nouit ⁊ feliciꝰ Reſtat vt ſeq̄nti tractatu doceāꝰ ſitiētes aīas q̄rere a qͦ q̄ſite ſūt. l̓ potiꝰ id diſcamꝰ ab illa q̄ hͦ loco īducit̉ q̄rēs ip̄ꝫ quē diligit aīa ſua ſpōſumaīe ih̓m xp̄m dn̄m nr̄m qͥ ē ſuꝑ omīa deꝰSer. lxxx.bn̄dictꝰ in ſecula Amē.lectulo meoq̄ſiui quē diligit aīa mea. Ad qͥcAIDictū ē ⁊ iterare ſuꝑfluū. ꝓpt̓ qͦſdā tn̄ qͥ n̄ int̓fuer̄t cū tractaret̉: dico aliqͥdbreuit̓. ⁊ qd̓ fortaſſe ne hoſ qͥdē qͥ int̓fuer̄taudire pigebit. Nͨ eī totū dici tūc potuitQuerit aīa v̓bū cui ꝯſentiat ad correctiōꝫqͦ illumīet̉ ad cognitiōꝫ. cui īnitat̉ ad v̓tutē. qͦ reformet̉ ad ſapīaꝫ. cui ꝯformet̉ ad decorē. cui maritet̉ ad fecūditatē. qͦ fruat̉ adiocūditatē. Propt̓ has oēs cās q̄rit aīa v̓bū. Nō ābigo eē qͣꝫ pl̓es ⁊ alias. ſꝫ he īterīoccurrer̄t. Poterit āt ſi cui cordi fuerit facile alias atꝫ al̓s adu̓tere ī ſemetip̄o. Si qͥdē ml̓te ſūt auerſiōeſ nr̄e. ml̓te ⁊ īfinite aīencc̄itates. ⁊ āxietatū n̄ ē nūerꝰ. At v̓bū ditiꝰ pleniꝰ qͣꝫ ſuꝑabūdat ī hoīs. vtpote. ſapiētia vīcit maliciā. vincēs ī bonis malaEt nc̄ haꝝ qͣs poſui accipite rōꝫ. Et pͥmoqd̓ pͥmū ē vidēte quēadmodū ꝯſentiat accorreptōꝫ. Legīꝰ v̓bū ī euāgelijs loquēsEſto ꝯſētiēs (iqͥt) aduerſario tuo dū es cūillo ī via: ne forte tradat te iudici. ⁊ iudextortori. qͥd ꝯſultiꝰ? Uerbi ꝯſiliū ē. ni fallorſe aduerſariū ꝓteſtātꝭ ꝙ aduerſet̉ carnali:bꝰ d̓ſiderijs nr̄is. dū d̓t ſꝑ: hi errāt corde.Tu v̓o qͥ hͨ audis. ſi pauēs ceꝑis velle fugere a vēt̉a ira: credo ſollicitꝰ erꝭ quō huicꝯſētias aduerſario qͥ tibi illata tā t̓ribilit̓ ītētare vid̓t̉. At iſtd̓ īpoſſibile niſi diſſētiattecū. niſi tibimet aduerſerꝭ. niſi gͣui ⁊ vigililucta tuip̄e ꝯͣ teip̄ꝫ īfatigabilit̓ p̄lierꝭ. Poſtremo niſi valefacias īueterate ꝯſuetudīīnateqꝫ affectōi. Id qͥdē duꝝ. ſi tuis attēptauerꝭ viribꝰ. tl̓e erit ac ſi ī vno digitoruꝫtuoꝝ torrētꝭ īpetū ſiſtere. aut ip̄ꝫ d̓nuo conerꝭ iordanē ꝯuertere retrorſū. Quid faci

es? Quere v̓bū cui ꝯſentias ip̄o faciēte vtꝯſentias. Iuge ad illd̓. qͥ aduerſat̉ ꝑ quaꝫtal̓ fias cui iā n̄ aduerſet̉. vt blādiat̉ qͥ minabat̉. ⁊ ſit ad īmutādū efficacior īfuſa gͦtia qͣꝫ ītēſa ira. Hec pͥma (vt opinor) neceſſitas. ob quā aīa īcipit q̄rere v̓bū Sꝫ ſi Fignoras qͥd ille velit cui iā volūtate ꝯſentꝭnōne ⁊ d̓ te dicet̉. qꝛ zelū d̓i hēs: ſꝫ nō ẜmſcīaꝫ. Et ne hͦ leue exiſtimes memīerꝭ ſcriptū. qꝛ ignorās ignorabit̉. Scire vis qͥdꝯſulā ⁊ ī hac ncc̄itate. qͥd ī pͥma. Meo ꝯſilio nūc qͦꝫ ibis ad ꝟbuꝫ ⁊ docebit te viasſuaſ: ne volēdo qͥdē: ſꝫ ignorādo bonū dūcurrꝭ ꝯtingat excurrere ⁊ errare ī inuio ⁊ n̄ī via. Lux ē eī v̓bū. Declaratio deniqꝫ ſermonū illuīat: ⁊ ītellectū dat ꝑuul̓. Beatuſes ſi dicaſ ⁊ tu. Lucerna pedibꝰ meis v̓būtuū: ⁊ lum̄ ſemitꝭ meis. Nec ꝑuū ꝓfec̄ aīatua cuiꝰ illuīata rō eſt vt bonū ⁊ velit ⁊ nouerit. In alt̓o vitā. ī alt̓o viſū recepit. Nā⁊ malū volēdo mortua erat: ⁊ bonū igͦrando ceca. Iā viuit. iā videt. iā ſtat ī bono 4ſꝫ oꝑe ⁊ oꝑe ꝟbi. Stat māu vbi leuata veluti ſuꝑ pedes duos. deuotōꝫ ⁊ agnitiōꝫ.Stat (inqͣꝫ) ſꝫ ſibi putet dictū. Qui ſe exiſtimat ſtare vid̓at ne cadat. Putagl̓.ꝑ ſe poſſit q̄ ſurgere ꝑ ſe n̄ ponor. qͥd eī? Uerbo dn̄i celi firra ſtabit ſine v̓bo? Cur gͦorabat hō d̓ t̓ra. ꝯfirmatuis? Deniqꝫ ⁊ ꝓbat. Eiꝰ iImpulſus euerſus ſū vt cacſcepit me. Querꝭ qͥs ille īpulſor? r̄pulſordiabolꝰ ē. īpulſor mūdꝰ.Quis iſte hō ſit q̄rꝭ? Quiſqꝫ ſui. Nolirari. vſqꝫ ad̓o hō īpulſor ſibi ē: ⁊ ſuicipitator: vt nō ſit qd̓ ab alt̓o īpullmides ſi ip̄e a te ꝓpͥas ꝯtineas māꝰ. Oeī (inqͥt) vob̓ nocere pot̓it ſi boni emulares fueritꝭ. Manꝰ tua ꝯſēſus tuꝰ. ſi diallo ſuggerēte vl̓ ſecl̓o ſuadēte qd̓ n̄ oꝫ aſſenſū tuū tenuerꝭ ⁊ n̄ d̓derꝭ mēbra arma iniotati. nec ꝑmiſerꝭ regͣre pctm̄ ī tuo mortalicorꝑe: bonū te emulatorē ꝓbaſti. cui malicia oīno nil nocuit. vide ne magꝭ ꝓfuerit.Scpͥtū ē eī. Bonū fac ⁊ hēbis laudē ex illa. Cōfijſi ſūt qͥ q̄rebāt aīaꝫ tuā. tu v̓o cātabis: Si mei n̄ fuerīt dn̄ati tūc īmaculatus ero. Boni plane emulatorꝭ inſigne dediſti ſi cōſilio ſapientis miſeris anime tueſi om̄i cuſtodia ſeruas cor tuum. ſi iuxtaapoſtolum. teip̄ꝫ caſtū cuſtodis. Alioqͥn⁊ ſi vniuerſū md̓m lucrerꝭ. aīe āt tue detrimētū patiarꝭ. n̄ plāe bonū te cēſemꝰ emu-