LXXV.

habere ꝑdere ē. Et ſi abraā (inqͥt ex oꝑbꝰiuſtificatus eſt. hꝫ gl̓iam ſꝫ nō apud deū.Et ego. Non ergo in tuto: inqͣꝫ. Perdidiquicqͥd habeo nō apud deū. Nā quid tāperditū qͣꝫ quod extra deū exultat? Quidmors niſi priuatio vite? Ita nihil perditōniſi alienatio a deo eſt. Ue qui ſapienteseſtis ī oculis veſtris ⁊ corā vobiſmetip̄isprudentes. De vobis dicit̉. Perdā ſapiētiam ſapientiū: ⁊ prudentiā prudentiū reprobabo. Perdiderūt ſapientiā. quia ſuaſapientia ꝑdidit eos. Quid nō ꝑdiderūtqui ip̄i perditi ſunt? An vero nō ꝑditi qͦsG neſcit deus? Porro aūt virgines fatue qͣsquidē nō aliūde fatuas puto niſi quia dicentes ſe eſſe ſapientes: ſtulte facte ſūt. Hoinquā a deo audire habēt. neſcio vos. Etitē illi qui gratiā miraculoꝝ ad ſuaꝫ vſurpauerunt gl̓iam nihilominꝰ audituri ſūtquia nō noui vos: vt liquido ex his clareſcat gratiā non prodeſſe vbi veritas n̄ eſtin intentione. ſed obeſſe magis. Et quidēpenes ſponſum vtraqꝫ. Deniqꝫ gratia etveritas ꝑ Ieſum chriſtū facta eſt. ait Iohannes baptiſta. Si ergo cū vna quauiſharū ſine altera pulſauerit ad hoſtiū meūdominꝰ Ieſus chriſtꝰ: ipſe eſt enī dei verbum anime ſponſus. Intrabit ſane nō tāqͣꝫ ſponſus: ſed tanqͣꝫ iudex. Abſit. nequaqͣꝫ fiet hoc. Non intret in iudiciū cum ſeruo ſuo. Intret pacificus. intret iocunduſ⁊ hylaris. maturus tamē ⁊ ſerius intret qͥſeueriori quodā veritatis vultū in me duinſolentiā reprimit: purget leticiā. Intretquaſi hinnulus ſaliens. quaſi caprea circumſpectus: qui culpā diſſimulando trāſiliat. penā miſerādo reſpiciat. Intret qͣſideſcendens de montibꝰ bethel. feſtinus ⁊ſplendidus. quaſi ꝓcedens a patre ſuauiſ⁊ mitis. qui non dedignet̉ dici ⁊ fieri ſpōſus anime querenti ſe. cū ſit ſuꝑ omnia deus bn̄dictus in ſecula Amen.¶ Sermo. lxxv.lectulo meoqueſiui per noctes quem diligitaīa mea. Non eſt reuerſus ſponſus ad voce ⁊ votum reuocātis. Quare?At deſiderium creſcat. vt probet̉ affectꝰ.vt exerceatur amoris negociū. Sane ergo diſſimulatio eſt non indignatio. Sed

ſupereſt vt querat̉ ſi forte reperiatur queſitus: qui vocatus non venit. dicēte domino. Omnis qui querit inuenit. Porro v̓bum reuocationis tale eſt. Reuertere aſſimilare dilecte mi capree hinnuloqꝫ ceruorum. Ad quā vocem dū non eſt reuerſusvtiqꝫ ob illas cauſas que dicte ſunt. hinciſta que amat facta cupidior: mox ſeſe adrequirendū tota auiditate dedit. Et pͥmoquidem querit illū in lectulo: ſed minimeinuenit Surgit inde. circūit ciuitatem. itet redit per plateas ⁊ vicos: ⁊ non occurrit neqꝫ apparet. Interrogantur quiqꝫforte occurrerint. nihilqꝫ certi reportaturNeqꝫ vici vnius aut vniꝰ noctis queſitiohec. ⁊ hec fruſtratio. cum dicat iſta quia q̄ſiui per noctes. Quid hoc deſiderij ē ⁊ ardoris. vt ſurgens de nocte publicuꝫ nonerubeſcat. percurrat ciuitateꝫ. percunctet̉palam ⁊ paſſim de dilecto. atqꝫ a veſtigādis ſemitis eius nulla valeat ratiōe auerti. nulla prepediri difficultate. non tempeſtiue retineri amore quietis. non ſpōſe verecundia. non vel timore nocturno? Ettamen in his omnibꝰ fruſtrata eſt vſqꝫ adhuc a d̓ſiderio ſuo Quare? Quid ſibi vultpertinax hec ⁊ diuturna fraudatio: tediorum nutrix. ſuſpitionum fomes. impatientie fax. nouerca amoris. mater deſperationis? Si adhuc diſſimulatio criminiseſt moleſta. Eſto ꝙ pie vtiliterqꝫ interim Ufuerit diſſimulatum. donec in ſola adhucvocatione ſeu reuocatione res erat. Nūcvero cum requiritur: et ita requirit̉. quidiam conferre poterit diſſimulatio? Si decarnalibus ſponſis ⁊ pudendis amoribꝰqueſtio eſt. ſicut litterales ſuperficies preluſiſſe videtur. ⁊ ſi inter illos talia contingere queant. mea non intereſt. ipſi viderītꝘ ſi animarum querentium dominum:mentibus ⁊ affectibus pro quantulocunqꝫ poſſe meo reſpondere ⁊ ſatiſfacere meoportet. eruēdum ſane eſt de ſcriptura ſancta (in qua ſe vitam habere confidunt) eovitale aliquid quo ſpirituale. vt edāt pauperes et ſaturentur ⁊ viuant corda eoruꝫ.Et quid tam cordium vita: qͣꝫ dominusmeus Ieſus chriſtus. de quo aiebat quieo viuebat. quia cum chriſtus apparueritvita veſtra: tunc ⁊ vos apparebitis cumipſo in gloria? Ipſe ergo ad mediumveniat quo ⁊ nobis veraciter dici poſſit.