Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ille ſenior frater qui de agro veniens. formam tenuit populi veteris ⁊ terreni. quipro terrena hereditate doctus diligere triturā attrita frōte gemit anxius ſub grauiiugo legis. portatqꝫ pondus diei ⁊ eſtusIs (inquā) quia intellectū non habuit foris ſtat etiā nūc. ⁊ nō vult nec inuitatus apatre intrare domū ꝯuiuij. ſemetip̄m fraudans vſqꝫ adhuc participio ſimphonie ⁊chori ⁊ vituli ſaginati. Miſer qui rēnuitexperiri qͣꝫ bonū ſit ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres in vnum. Et hec dicta ſint ꝓ diſtinctione partis eccl̓ie: partiſqꝫ ſynagogequo ⁊ cecitas huiꝰ ex illius prudētia manifeſtior fiat. ⁊ felicitas illius ex huiꝰ miſeranda fatuitate p̄mineat. Nūc iā ſcrutemur verba ſpōſe ⁊ ſic conemur caſtos exprimere ſancti amoris affectus. vt nil ī ſacro eloquio ratione carens. nil indecoruꝫimportunū ve reſediſſe om̄ino appareat.Et ſi in mentē venerit hora illa cū dominus Ieſus (is enim ſponſus eſt) tranſiretex hoc mundo ad patrē: ſimulqꝫ qͥd tuncanimi gereret ſua illa domeſtica eccl̓ia: noua vtiqꝫ nupta cū ſe deſeri cerneret quaſividuam deſolatā vnica ſpe ſua: apoſtoloſloquor. qui relictis omnibꝰ ſecuti fueranteum: atqꝫ cū ipſo permanſerūt in temptationibus ſuis. ſi hec inquā cogitauerimꝰnō immerito. neqꝫ incōgrue puto videbitur quantū de abſceſſu triſtis. tm̄ ſollicitaextitiſſe de reditu: p̄ſertim ſic affecta et ſicrelicta. Itaqꝫ diligēti ⁊ indigenti hec ipſaduplex ratio erat cōmonendi dilectuꝫ. vtquādoquidē ꝑſuaderi nō poterat qͥn iret⁊ aſcenderet vbi erat prius: ſaltē ꝓmiſſumdenuo maturaret aduentū. Ꝙ enī optat⁊ poſtulat ſimilē fore feris. ⁊ eiuſmodi feris que curſu agiliores eſſe videntur: cupientis animi indiciū eſt. cui nihil ſatꝭ feſtinatur. Nōne hoc quotidie poſtulat: cūdicit in orōne. adueniat regnū tuuꝫ? Egotamē p̄ter agilitatē exiſtimo nō minus ſignanter exprimi etiā infirmitatē. ⁊ qͥdemſexus in caprea. etatis in hinnulo. Uultitaqꝫ eū (vt mihi videt̉) ⁊ ſi cum poteſtatevenire: nō tamē in forma dei ī iudicio apparere: ſed ſane in ea qua nō modo natusſed ⁊ paruulꝰ natus eſt nobis. idqꝫ ſolo d̓infirmiori femineo ſexu. Cur hoc? Nēpevt ex vtroqꝫ admoneat̉ infirmo miteſcerein die ire. memineritqꝫ in iudicio miẜicor

diam ſuꝑexaltare iudicio. Etenim ſi iniotates obſeruauerit: etiā electoꝝ: quis ſuſtinebit? Aſtra nō ſunt munda in conſpectueius. ⁊ in angelis ſuis reperit prauitatemAudi deniqꝫ ſanctum ⁊ electū quid dicatdeo. Tu (inquit) remiſiſti impietatē peccati mei: ꝓ hac orabit ad tm̄is ſanctus intemꝑe oportuno. Opuqꝫ habēt ⁊ ſanmiſeriocti ꝓ peccatis exorareſalui fiāt: ꝓprie iuſticimiſcd̓ia deines enim peccauerūtUt ergo cū iratus fuerit miſericorcordetur. rogatur ab iſta apparereſericordie habitu illo de quo apoſtolus. ⁊habitu (inquit) inuētus eſt vt homo. Neceſſarie quidē. Si enī cum hoc quperamento tāta erit in iudicio equitas iniudice veritaſ. in maieſtate ſublimituitas in facie ip̄a rerum. vt ẜm pronon poſſit cogitari dies aduentus etputas foret ſi ignis ille ꝯſumens ſꝫquor omnipotentē) in illa ſue diuimagnitudine. fortitudine. puritateſet contra foliū quod vento rapit̉ oſtirus potentiā ſua. ⁊ ſtipulā ſiccā ꝑſecrus. Et homo eſt (inquit) ⁊ quis videbiteum? Et quis ſtabit ad videndum eum?Quāto magis deū nobis abſqꝫ homineexhibētē nemo hominū ferret: vtpote claritate inacceſſibilē. celſitudine inattingibilem. incōprehenſibilē maieſtate. Nuncvero cū exarſerit in breui ira eius qͣꝫ grataꝓpter filios gratie apparebit blāda q̄daꝫviſio hoīs. ſane firmamentū fidei. ſpei robur. fiducie augmentū. ꝙ ſcꝫ gr̄a ⁊ miſericordia ſit in ſanctos eiꝰ: ⁊ reſpectus in electos illiꝰ. Deniqꝫ ip̄e pater deus dedit filio iudicij poteſtatē. ⁊ nō qꝛ ſuꝰ: ſꝫ qꝛ filiuſhoīs eſt. O ꝟe pr̄em miſericordiaꝝ. vulꝑ hoīem hoīes iudicari. quō in tāta trepidatione ⁊ ꝑturbatiōe maloꝝ: electis fiduciam p̄ſtet nature ſil̓itudo. Predixerat hͦquondā ſanctꝰ Dauid orās parit̓ ⁊ ꝓphetans. deus (inquiēs) iudiciū tuū regida⁊iuſticiā tuā filio regꝭ. Sꝫ neqꝫ huic diſſonat ꝓmiſſio facta ꝑ angelos. qͥ eo aſſuptoita ad apl̓os loquebant̉. Hic Ih̓s qͥ aſſuptus eſt a vob̓ in celū. ſic veniet quemadmodū vidiſtꝭ eū euntē in celū. hͦ eſt. ī hacip̄a corꝑis forma atqꝫ ſub̓a. Liq̄t ex his ꝓoībꝰ ſpōſam ī ſe diuinū hr̄e ꝯſiliū ⁊ myſteriū ſuꝑne volūtatis mīme ignorare. q̄ ſub