¶ LXXII

Conuenire videtur ⁊ cōſuetudo eſt quiapoſt cibū potus ſumi d̓ more ſolet. Ergoqui hic manducat: illic bibet: eo tunc ſuauius quo ſecuriꝰ glutit̉. ⁊ ea ip̄a que ſcrupuloſius modo ⁊ quodammodo laborioR ſius quaſi mandēdo liquat. ¶ Nunc iamintendamus cōſiderare de die illo. et illisvmbris. qui ille. que iſte. ille qua rōe aſpirans. he in qua poteſtate habeant inclinari. Signāter om̄ino dictū eſt. donec aſpiret dies. immo ſingulariter. Solo quippe hoc loco (niſi fallor) diē dici aſpirātemcōperies. Aure nempe. nō temꝑa ſpiraredicūtur. Spirat homo. ſpirāt animaliacetera. quibꝰ indeſinēter reciprocatus aervitam ꝯtinuat. Et quid hic niſi ventus?Spirat ⁊ ſpirituſſanctus ⁊ inde ſpirituſQuo pacto ergo dies ſpirās qui nec ventus. nec ſpiritus. nec animal eſt? Quāqͣnec ſpirans quidē: ſed quod ſignantiꝰ ſonat aſpirans dictus ſit. Nec minus pret̓ſolitū dictum. ⁊ inclinētur vmbre. Deniqꝫ ad exortū huius corporei viſibiliſqꝫ luminis vmbre nō inclinātur ſed adnullantur. Extra ꝓinde corpora querēde he res.Et ſiquidē ſpiritales inuenerimus dieꝫ ⁊vmbras: tūc forſitan ⁊ inclinatio harum⁊ illius aſpiratio facilius elucebit. Qui illum diē de quo ꝓpheta dicit. Melior eſtdies vna in atrijs tuis ſuper milia: corporeum opinat̉. neſcio quid iā non corporeum opinet̉. Eſt ⁊ in mala ſignificatōe dies: cui maledixere ꝓphete. Abſit aūt vt exviſibilibꝰ his quos fecit dominꝰ. Itaqꝫſpiritualis eſt. Iaꝫ vmbrā quis ambigatſpiritualem. qͣ Marie obumbratū eſt cōcipienti. ⁊ itē eam que in propheta ſic memorat̉. ſpūs aūt faciē noſtrā chriſtus dominus ſub vmbra eiꝰ viuemus inter genS tes. Ego tamē vmbraꝝ nomine hoc locomagis arbitror deſignatas cōtrarias poteſtates. que nō modo vmbre vel tenebreſed ⁊ principes tenebraꝝ harū ab apoſtolo perhibent̉: ſimulqꝫ inherētes illis ex genere noſtro. filios vtiqꝫ noctis: ⁊ nō lucisneqꝫ diei. He ſiquidē vmbre nō plane cūaſpirauerit dies in nihili reuertent̉. ſicut afacie huiꝰ corporee lucis vmbras corporeas nō diſparere tm̄: ſed ⁊ penitus deperire videmus. Itaqꝫ erūt minime quideꝫextremius nihilo. miſeriꝰ tamen. Erunt:ſed inclinate ⁊ ſubdite. Deniqꝫ inclinabit

ſe (inquit) ⁊ cadet (haud dubiū quin princeps vmbraꝝ) cū dominatus fuerit pauperum. Ergo nō natura delebitur: ſed potentia ſubtrahetur. Nō peribit ſubſtātia:ſed tranſibit hora ⁊ poteſtas tenebrarumTollunt̉ ne videant gloriā dei. nō adnullantur: vt ſemper vr̄ant̉. Quid ni inclinabuntur vmbre. cū deponetur potentes d̓ſede: ponēturqꝫ ſcabellū pedum? Qd̓ vtiqꝫ oportet fieri cito. Nouiſſima hora eſt.Nox preceſſit dies autē appropinquauitAſpirabit dieſ. ⁊ expirabit nox. Nox diabolus eſt. nox angelus ſathane: ⁊ ſi ſe trāſfiguret in angelū lucis. Nox etiā antichriſtus quē dominꝰ interficiet ſpiritu orꝭ ſui⁊ deſtruet illuſtratōne aduentus ſui. Nunquid nō dominꝰ dies eſt? Dies plane illuſtrās ⁊ ſpirans: qui ſpiritu oris ſui fugatvmbras ⁊ deſtruit laruas illuſtratōne aduentus ſui. Aut ſi magis placet ſimplici/ Tter verbū inclinationis acciꝑe. nihilqꝫ aliud inclinari qͣꝫ adnihilari eſſe putandumneqꝫ huic deſimus ſenſui. dicimꝰ vmbraſfiguras ⁊ enigmata ſcripturarum. nec nō⁊ ſophiſticas locutōnes. cauillationeſqꝫverboꝝ ⁊ implicita argumentorū que omnia veritatꝭ interim lumē obumbrāt. Exparte enī cognoſcimuſ. ⁊ ex parte prophetamus. Uerū aſpirante die inclinabūturvmbre. quia occupāte om̄ia luminis plenitudine nulla pars ſupereſſe poterit tenebrarum. Deniqꝫ cū venerit quod ꝑfectuꝫeſt: tūc euacuabit̉ quod ex parte ē. Hactenus de his ſufficere poterat ſi ſpirans dies illa ⁊ nō aſpirans dicta fuiſſet. Nūc vero pro tantillo licet additamento adhucaliquid addendū exiſtimo. nimirū pro īueſtiganda huiꝰ diuerſitatis ratiōe. Egoenim vt verū fatear iam olim mihi ꝑſuaſiin ſacri precioſiqꝫ eloquij textu ne modicam vacare particulā. Solemus autemhac voce vti cū vehemēter aliquid deſideramus. vt (verbi gratia) cum dicimus. ille ad illū honorē vel illam dignitatē aſpirat. Deſignat̉ itaqꝫ ꝑ hoc verbuꝫ mira affutura affluentia: vehementiaqꝫ ſpūs dieillo. cum nō ſolū corda: ſed ⁊ corpora: ſuoquidē in genere ſpiritalia erūt. ⁊ qui digniinueniētur: inebriabūtur ab vbertate domus domini: ⁊ torrēte voluptatis illiꝰ potabuntur. ¶ Uel aliter. Iam ſanctis angelis dies ſanctificatus illlixit: ſpirans illis