LXIX

eccl̓ie Ih̓m xp̄m dn̄m nr̄m qͥ eſt ſuꝑ omnia deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amen.Sermo. lxix.Ilectus meusdmihi: ⁊ ego illi. Hāc voceꝫ vniuerſali eccl̓ie ſermo ſuꝑior aſſignauit. ꝓpter factas ſibi a deo ꝓmiſſiōesvite eiꝰ q̄ nūc eſt pariter ⁊ future. De anima ꝓpoſita queſtio eſt. qꝛ nō poteſt ſibi arrogare vna qd̓ vniuerſitas audeat. nec aliquo mō ad ſe trahere illā. Si nō licet: referamus proinde oportet ita ad eccl̓iam vtnullatenꝰ ad ꝑſonā? Nec mō hanc: ſꝫ ⁊ reliquas voces ſimiles huic loquētes r̄gandia. verbi gr̄a. expectās expectaui dn̄m: ⁊intēdit mihi. ⁊ ſi quas alias ſermo ſuꝑiorꝑſtrinxit. Ꝙ ſi quis licere putat: ego nonabnuo: ſꝫ intereſt cui. Nō enim cuicunqꝫ.Prorſus hꝫ eccl̓ia dei ſpūales ſuos qͥ nōmodo fideliter ſꝫ ⁊ fiducialiter agāt in eo.cū deo quaſi cū amico loquentes: teſtimonium illis ꝑhibēte ꝯſciētia gl̓ie eiꝰ. Quinā illi ſint. id quidē penes deū. tu vero audi qualem te eſſe oporteat ſi talis vis eſſe.Qd̓ tamē dixerim nō quaſi exꝑtus. ſed qͣſi exꝑiri cupiēs. Da mihi aīam nihil amātem p̄ter deū. ⁊ qd̓ ꝓpter deū amandū eſtcui viuere xp̄s non tm̄ ſit: ſꝫ ⁊ diuiā fueritcui ſtudij ⁊ ocij ſit ꝓuidere deū in ꝯſpectuſuo ſemꝑ: cui ſollicite ambulare cū domīodeo ſuo: nō dico magna: ſꝫ vna voluntasſit ⁊ facultas nō deſit. da (inqͣꝫ) talē animā⁊ ego nō nego dignā ſpōſi cura: maieſtatꝭreſpectu: dn̄antis fauore: ſollicitudine gubernātis. ⁊ ſi voluerit gloriari: nō erit inſipiens: tm̄ vt qͥ gloriat̉ in dn̄o gl̓iet̉. Ita īquo multi audēt: audet ⁊ vnus. ſꝫ alia rōeNempe ſanctā multitudinē cauſe ſupͣdicte fidentē faciūt. ſanctā aīam duplex quedam rō. Primo quidē ꝙ habeat in natura ſimpliciſſima ſpōſi diuinitas qͣſi vnuꝫreſpicere multos. ⁊ quaſi multos vnum.Nec ad ml̓titudinē multꝰ erit. nec ad paucitatē rarus. nec ad diuerſitateꝫ diuerſus.nec reſtrictꝰ ad vnū. nec anxius ad curasnec ꝑturbatus ſeu turbulētus ad ſollicitudines. Sic ſane vni intētus vt nō detētꝰ.ſic pluribꝰ. vt nō diſtētus. Deniqꝫ qd̓ vt ꝓbare ſuauiſſimū: ita chariſſimū ꝓbaſſe eſttanta eſt verbi dignatio. tāta beniuolētia

ad eū qui aperit ⁊ nemo claudit: ſponſum patris verbi erga bene affectā ⁊ bn̄ cōpoſitam aīam. qd̓ quidē ip̄m patris munꝰ etverbi opus eſt. vt quā ſua tali bn̄dictōnep̄uenerint ⁊ p̄parauerīt ſibi: ſua quoqꝫ dignent̉ p̄ſentia. ⁊ ita vt nō modo ad eā veniant. ſed etiā māſionē apud eam faciantNō enī ſufficit exhiberi niſi ⁊ copiam ſuip̄beant. Quid eſt venire ad aīam verbuꝫ?Erudire in ſapīa. Quid eſt patrē venire?Afficere ad amorē ſapiētie: vt dicere poſſit. quia amatrix facta ſum forme illiꝰ. Patris diligere eſt. ⁊ ideo patris aduentꝰ ex īfuſa dilectōe ꝓbatur. Quid faceret eruditio abſqꝫ dilectōne? Inflaret. Quid abſqꝫeruditione dilectio? Erraret. Deniqꝫ erra Ibant de quibꝰ dicebat̉. Teſtimoniuꝫ illisꝑhibeo ꝙ zelū dei habēt: ſꝫ nō ẜm ſciētiaꝫNō decet ſpōſam ꝟbi eſſe ſtultā. porro elatam pater nō ſuſtinet. Pater enī diligit filium. ⁊ oēm altitudinē extollentē ſe aduerſus ſcīam verbi: ſemꝑ in ꝓmptu habꝫ deijcere atqꝫ deſtruere. ſiue īmittēdo zelum:ſiue ītēdendo: quoꝝ alteꝝ miſericordie. alterum iudicij eſt. Utinā in me oēm extollentiā cōprimat. īmo deijciat. ⁊ ad nihilūredigat nō accēſus furor. ſꝫ infuſus amorUtinā diſcam nō ſuꝑbire ſꝫ vnctōe potius qͣꝫ vltione magiſtra. Dn̄e ne in furoretuo arguas me. ſicut angelū extollenteꝫ ſein celo. neqꝫ in ira tua corripias me. ſicuthoīem in ꝑadiſo. Ambo iniquitatē meditati ſunt. altitudinē affectātes. ille potētie.iſte ſciētie. Deniqꝫ credidit inſipiēs mulier pollicēti: ſed ſeducēti. eritis ſic̄ dij: ſcientes bonū ⁊ malū. Iam ſeſe an̄ ſeduxerat.cui ꝑſuaſerat ſil̓em fore altiſſimo. Nā quiſe putat aliqͥd eſſe cū nihil ſit: ip̄e ſe ſeduc̄.Ueꝝ vtraqꝫ altitudo deiecta eſt. ſed ī hoīemitius. iudicāte ita illo qͥ om̄ia fac̄ in pōdere ⁊ menſura. Nā angelo in furore punito īmo damnato: homo irā tm̄ ſenſit etnō furorē? Nempe cū iratus fuit miẜicordie recordatus eſt. Propter hoc ſemē eiuſfilij ire ⁊ nō furoris vſqꝫ in hodiernū diē.Si nō naſcerer filiꝰ ire: non opus eſſꝫ renaſci. Si furoris filius naſcerer. aut noncontigiſſet: aut non ꝓfuiſſet renaſci. Uisvidere furoris filiū? Si vidiſti ſathanaꝫtanqͣꝫ fulgur cadentē de celo. qd̓ eſt. in impetu furoris p̄cipitatū ⁊ cognouiſti de furore dei. Deniqꝫ nō eſt recordatus miſericordie ſue. quia cuꝫ iratus fuerit miſcd̓ie