LXVIII

gaudētes. In vno v̓bo ſpōſe ſenſi hoc. etquaſi odoratꝰ abſcōdi. eo vobis hodie feſtiuius exhibendū qͦ tempeſtiuiꝰ. Sponſa locuta eſt. ⁊ dixit ſpōſum intendere ſibiQue eſt ſpōſa. ⁊ qͥs eſt ſpōſus? Hic eſt deus nr̄. illa (ſi audeo dicere) nos ſumꝰ: cumreliqua quidē ml̓titudine captiuoꝝ quoſip̄e nouit. Gaudeamꝰ: gl̓ia noſtra hec eſt:teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e. Nos ſumꝰ in quosintēdit deꝰ. Quāta tn̄ diſparilitas. Quidterrigene ⁊ filij hoīm cora illo? Scd̓m ꝓphetā ſic ſunt qͣſi nō ſint: ⁊ qͣſi nihilū et inane reputati ſunt ei. Quid ſibi gͦ vult iſtainter tā diſpares ꝯꝑatio? Aut illa ī immēſum gloriat̉. aut is in immēſum. qͣꝫ admirabile eſt ꝙ illiꝰ intētionē iſta ſibi qͣſi ꝓpriam vēdicat dicēs. Dilectus meus mihi.Nec eo ꝯtēta tn̄: ꝑgit amplius gloriari: reſpondere ſe illi: qͣſi ex equo morē gerere. rependere vicē. Sequit̉ eī. Et ego illi. Inſolens verbū. ⁊ ego illi. Nec minꝰ inſolēsdilectꝰ meꝰ mihi. niſi ꝙ vtroqꝫ inſolentiꝰvtrūqꝫ ſil̓. O qͥd audet cor puꝝ. ⁊ ꝯſciētiabona. ⁊ fides nō ficta. Mihi (inqͥt) intendit. Ita ne huic intēta ē illa maieſtas: cuigubernatio parit̓ ⁊ adminiſtratio vniuerſitatis incūbit: ⁊ cura ſeculoꝝ ad ſola trāſfert̉ negocia īmo ocia amoris ⁊ deſiderijhuiꝰ? Ita plane. Ip̄a eſt enī eccl̓ia electorum. de quibꝰ apl̓us. Oīa (inqͥt) ꝓpter electos. Et cui dubiū ꝙ gr̄a ⁊ miſericordiadei ſit in ſanctos eiꝰ ⁊ reſpectꝰ in electos illius? Ergo ꝓuidentiā ceteris creaturꝭ nōnegamꝰ. curā ſpōſe vēdicat ſibi. Nūquidde bobꝰ cura eſt deo? Nec dubiū qͥn ideꝫpoſſimus dicere de eqͥs. de camelis. d̓ elephantibꝰ. ⁊ de cūctis beſtijs terre. ſimilit̓⁊ de piſcibꝰ maris ⁊ volatilibꝰ celi. poſtremo de om̄i re q̄ eſt ſuꝑ terrā: ſolis ſane exceptis quibꝰ d̓r. Oēm ſollicitudinē vr̄amꝓijciētes in eū. qm̄ ip̄i cura eſt de vobis.An nō tibi videt̉ veluti his v̓bis dictumintēdite illi. qꝛ ip̄e intēdit vobis. Et obẜua apl̓um Petꝝ (eiꝰ enī verba ſunt) ſi non⁊ ipſe ꝟboꝝ ſpōſe obſeruauerit ordinem.Nēpe nō ait. oēm ſollicitudinē veſtrā ꝓijciētes in eū vt ſit ip̄i cura de vobis. ſed qͥaip̄i cura eſt de vobis. aꝑte ꝑinde mōſtrāseccl̓ia ſanctoꝝ. nō modo qͣꝫ dilecta ſꝫ et ꝙB pͥus dilecta fuerit. Cōſtat eā nō tāgi v̓boqd̓ de bobꝰ dixit apl̓s. nā curā illiꝰ habetqui dilexit illā ⁊ ſemetip̄m dedit ꝓ illa. Nō

ne hec eſt ouis errās: cuiꝰ cura etiā ſuꝑnorum cure gregū p̄lata eſt? Deniqꝫ illis expoſitis: paſtor deſcēdit ad iſtā. q̄ſiuit diligenter. inuentā non reduxit: ſꝫ reuexit: noua cū illa ⁊ de illa intulit celis feſta gaudiorum: populis angeloꝝ inuitatis ad ſolēnitatē. Quid gͦ? ꝓprijs humeris dignatuſeſt eā reuehi: ⁊ curā illiꝰ nō habebit? Ideonō ꝯfundit̉ dicere. dn̄s ſollicitus eſt mei.nec ſe exiſtimat errare cū itē dicit. Dn̄s retribuet ꝓ me. ⁊ ſi qͥd eſt aliud quod curamdei circa ip̄am ſignificare videat̉. Inde ēꝙ dn̄m ſabaoth. dilectū ſuū dicit. ⁊ euꝫ qͥcum trāquillitate iudicat oīa ſibi intendere gloriat̉. Quid ni gloriet̉? Audiuit illuꝫdicenteꝫ ſibi. Nunqͥd mr̄ poteſt obliuiſcivt nō miſereat̉ filio vteri ſui? ⁊ ſi illa oblita fuerit: ego tn̄ nō obliuiſcar tui. Deniqꝫoculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. Et qͥd ſpōſa niſi cōgregatio iuſtoꝝ? Quid ip̄a: niſi generatioquerentiū dn̄m: q̄rentiū faciē ſpōſi? Nonenī ille intēdit huic. ⁊ nō iſta illi. Propterea vtrūqꝫ ponit dicēſ. Ille mihi: ⁊ ego illi. Ille mihi qꝛ benignus ⁊ miſericors eſtego illi. qꝛ nō ſum ingrata. Ille mihi gratiam ex gr̄a. ego illi gratiam ꝓ gratia. Illemee liberationi. ego illiꝰ honori. Ille ſaluti mee. ego illiꝰ volūtati. Ille mihi ⁊ nō alteri. qm̄ vna ſuꝫ colūba eiꝰ. ego illi ⁊ nonalteri. nec enī audio vocē alienoꝝ. nec enīacquieſco dicētibꝰ mihi. ecce hic eſt xp̄usaut ecce illic eſt Hec eccl̓ia. Quid ſingulꝰ Equiſqꝫ nr̄m? Putamꝰ ne in nobis quēpiam eſſe cui aptari queat qd̓ d̓r? Quid dixiin nobis? Ego aūt ⁊ de quouis intra eccleſiā ꝯſtituto ſi qͥs hͦ querat: nō omninorep̄hendendū cēſuerim. Nec enī vna vnius rō eſt atqꝫ multoꝝ. Deniqꝫ non ꝓpteraīam vnā: ſꝫ ꝓpter multas in vnā eccl̓iaꝫcolligēdas: in vnicā aſtringēdas ſpōſamdeꝰ tā multa ⁊ fecit ⁊ ꝑtulit: cū oꝑatus eſtſaluteꝫ in medio terre. Chariſſima illa eſtvna vni: nō adherēs alteri ſpōſo: non cedens alteri ſpōſe. Quid iſta n̄ audeat apd̓tam ambitioſum amatorē? Quid non abillo ſperet. qͥ ſe q̄ſiuit e celo. vocauit a finibus terre? Nec mō q̄ſiuit ſꝫ acqͥſiuit. Adde ⁊ de mō acqͥſitiōis. In ſanguine acqͥſitoris. Alias ꝟo (vt aſſolet) ꝓpterea magiſp̄ſumit: qm̄ ꝓſpiciēs in futuꝝ. non ignorat. qm̄ dn̄s ſe opus habꝫ. Queris ad qͥd?Ad videndū in bonitate electoꝝ ſuoꝝ: ad