XXXVI.

vita atteſtāte ⁊ moribus. bona efficiaturnonne illa ſciētia reputabitur in peccatū:tanqͣꝫ cibus ꝯuerſus in prauos noxioſqꝫhumores? An nō malus humor peccatūan nō mali humores praui mores? An n̄inflationes ⁊ tortiones in cōſcientia ſuſtinebit qui huiuſmodi eſt. ſciēs videlicꝫ bonum ⁊ non faciēs? An nō reſponſuꝫ mortis ⁊ damnationis totiēs in ſemetipſo habebit. quotiēs in mentē venerit ẜmo quēdixit deus. quia ſeruꝰ ſciens voluntatemdn̄i ſui ⁊ nō faciens digne plagis vapulabit multis? ¶ Et vide ne forte in ꝑſona talis anime propheta plangeret dicēs. Uētrem meū doleo. ventrē meuꝫ doleo. Niſiꝙ ip̄a ingeminatio geminū videt̉ innuere ſenſum. vt p̄ter hunc quē diximus etiāalium requiramꝰ. Puto enī ꝙ in ſua ꝑſona potuit hoc dixiſſe ꝓpheta. ꝙ videlicetſcientia plenꝰ: ⁊ eſtuans charitate. ⁊ om̄ino effundere cupiens. nō inuenirꝫ qui curaret audire. ⁊ ſic quaſi oneri ſua ſibi ſcientia erat quā cōmunicare nō poterat. Plāgit itaqꝫ pius eccleſie doctor. tam illos qͥſcire cōtemnunt quomō ſit viuendum. qͣꝫillos qui ſciētes: male nihilominꝰ viuuntEt hoc pro eo ꝙ eundē ſermonē propheta repetit. Aduertis ne iam qͣꝫ verū ſenſitapoſtolꝰ. quia ſciētia inflat. Uolo ꝓindeanimā primo omniū ſcire ſeipſaꝫ ꝙ id poſtulet ratio ⁊ vtilitatis ⁊ ordinis. Et ordinis quidē. quoniā ꝙ nos ſumus primuꝫeſt nobis. Utilitatis vero. quia talis ſciētia non inflat: ſed humiliat. ⁊ eſt quedaꝫ p̄paratio ad edificandū. Niſi enim ſuꝑ humilitatis ſtabile fundamentuꝫ: ſpiritualeedificium ſtare minime poteſt. Porro adſe humiliandū nihil anima īuenire viuacius ſeu accōmodatius poteſt. qͣꝫ ſi in veritate inuenirꝫ. tm̄ non diſſimulet. non ſitin ſpiritu eius dolus. ſtatuat ſe ante faciēſuam. nec a ſe auertere abducat̉. Nōne itaſe intuens clara luce veritatis inueniet ſein regione diſſimilitudinis ⁊ ſuſpirās miera quā iam latere non poterit ꝙ vere miſera ſit. nōne cū propheta clamabit ad dominum. In veritate tua hūiliaſti me. Nāquomodo non vere humiliabit̉ in hac vera cognitione ſui: cum ſe ꝑceperit oneratāpeccatis: mole huius mortalis corporisaggrauatā: terrenis intricatam curis: carnalium deſideriorū fece infectam: cecam.

curuam. infirmā. implicitā multis erroribus. expoſitaꝫ mille periculis. mille timoribus trepidam. milſe difficultatibꝰ anxiam. mille ſuſpitionibus obnoxiaꝫ: milleneceſſitatibus erumnoſaꝫ. procliuem advicia. inualidaꝫ ad virtutes. Unde huiciam extollentia oculoruꝫ: vnde leuare caput? Nonne magis conuertet̉ in erumnaſua: dum configitur ſpina? Conuertetur(inqͣꝫ) ad lachrimas. conuertet̉ ad planctꝰ⁊ gemitus. conuertet̉ ad dominū ⁊ in humilitate clamabit. ſana animā meaꝫ quiapeccani tibi. Porro conuerſa ad dominūrecipiet conſolationē. quia pater eſt miſericordiarum. ⁊ deus totiꝰ conſolationis.Ego qͣꝫdiu in me reſpicio: in amaritudi/ Lne moratur oculꝰ meus. Si autē ſuſpexero ⁊ leuauero oculos ad diuine miſerationis auxilium: temꝑabit mox amarā viſioneꝫ mei: viſio leta dei. cui ⁊ dico. Ad meipſum anima mea cōturbata eſt. propterea memor ero tui. Nec mediocris dei viſio pium ⁊ deprecabilē experiri: ſicut reuera benignus ⁊ miſericors eſt. et preſtabilis ſuper malicia. quippe cuiꝰ natura bonitas. ⁊ cui propriū eſt miſereri ſemper etparcere. Tali itaqꝫ experimēto ⁊ tali ordine ſalubriter innoteſcit deus. cum priusſe homo nouerit in neceſſitate poſitum. etclamabit ad dominū: ⁊ exaudiet eū. et dicet. Eruam te ⁊ honorificabis me. Atqꝫhoc modo erit gradus ad noticiā dei cognitio tui. ⁊ ex imagine ſua que in te renouatur ipſe videbitur. dū tu quidem reuelata facie gloriā domini cum fiducia ſpeculando: in eandē imaginem tranſformamur de claritate in claritatē tanqͣꝫ a domini ſpiritu. ¶ Sed iam demū aduerte: quo Mmodo vtraqꝫ cognitio ſit tibi neceſſariaad ſalutē ita vt neutra carere valeas cumſalute. Nam ſi ignoras te: non habebis timorem dei in te: non humilitateꝫ. An vero ſine timore dei ⁊ ſine humilitate de ſalute p̄ſumas: tu videris. Bene feciſtis grunniendo ſignificare ꝙ minime ita ſapiatisimmo ꝙ non ita deſipiatis. ne in eo quodplanum eſt immoremur. Sed attenditecetera. An potiꝰ pauſandū eſt nobis ꝓpt̓ſomnolentos? Putabam me vno ſermone implere quod promiſi de duplici ignorātia. ⁊ feciſſeꝫ: niſi faſtidioſis lōgior vid̓ret̉. qͦſdā ſiqͥdē oſcitāteſ. qͦſdā ⁊ dormitāteſ