XXIX

diſcipuli ſi dilectionē habueritis ad inuicem: nūc ꝟo. Mandatū nouū do vobisvt diligatis inutcē. ⁊ hoc eſt p̄ceptū meūvt diligatis inuicē. itēqꝫ orās vnū eos foNre ſicut ip̄e ⁊ pater vnū ſunt. Et vide ſi nōip̄e Paulꝰ qͥ te ad chariſmata meliora inuitat inter cetera charitatē in ſummo ponit. ſiue cū fide ⁊ ſpe dicit eā eſſe maiorem⁊ ſuꝑeminentē ſciētie. ſiue cū enumeratispluribꝰ aut mirabilibꝰ ſuꝑne gr̄e donis.tandē ad ſuꝑexcellentiorē viā nos mittitHaud aliā ꝓfecto illā qͣꝫ charitatē diffiniens. Deniqꝫ qͥdnā huic cōparādū putēque ip̄i p̄fert̉ martyrio ac fidei tranſferētimōtes. Hoc igit̉ eſt qd̓ dico. Pax vobisa vobis ſit pax. ⁊ om̄e qd̓ extrinſecꝰ minari videt̉ nō terret. qꝛ nō nocet. Nā ecōtrario qͥcqͥd foris blandiri apparet. nulla eſtꝓfecto ꝯſolatio: ſi intus qd̓ abſit ſeminarium diſcordie germinauerit. Proinde dilectiſſimi pacē habete ad vos: ⁊ nolite ledere inuicē. Nō facto. nō verbo. nō ſigno qͣlicūqꝫ. ⁊ ne qͥs forte exacerbatꝰ ⁊ p̄occupatus a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate deum interpellare cogat̉ aduerſus eos qͥ ſeleſerīt aūt ꝯtriſtauerint. ⁊ ꝓrumꝑe in verbum graue cōtingat. filij matris mee pugnauerūt ꝯtra me. Sic enī peccātes ī fratrem: in chriſtū peccaretꝭ qͥ ait. Quod vniex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis.Nec cauendū a grauioribꝰ tm̄ offenſis. v̓bi gr̄a. ab aꝑto conuicio ſeu maledicto. aclandeſtino quoqꝫ ⁊ venenato ſuſurrio.Nō (inqͣꝫ) ſuffic̄ os cuſtodire ab his ⁊ hisſimilibus: cauēda ſunt ⁊ leuia. Si tamēleue debeat dici qd̓cūqꝫ in frēm p̄ſumpſeris volūtate ledēdi. cū hoc ſolo ſi iraſcerꝭilli. diuini reꝰ iudicij tenearis. Merito qͥdem. Nā qd̓ tu leue putas. ⁊ ob hͦ leuiusp̄cipitas: plerūqꝫ aliꝰ aliter accipit. tanqͣꝫhomo vidēs in facie ⁊ ẜm faciē iudicansparatꝰ feſtucā trabē ſuſpicari ⁊ ſcintillamputare fornacē. Nō enī eſt oīum charitasilla que om̄ia credit. Proni ſūt aūt ſenſushoīs ⁊ cogitatōes ad malū potius ſuſpicandū qͣꝫ ad bonū credendū. p̄ſertim vbidiſciplina ſilētij nec te qͥ in cauſa es excuſare ꝑmittit: nec illū vulnꝰ ſuſpitōis aperire qd̓ patit̉ vt curet̉. Ita vrit̉ ille: ⁊ moritur clauſo ⁊ letali vulnere: intra ſemetip̄mgemēs: dum totꝰ in ira ⁊ diſceptatiōe poſitus: nil alius ſilēs verſare in mēte poſſic

niſi iniuriā quā accepit. Nō poteſt orare.nō poteſt legere. nō ſanctū aūt ſpiritale aliquid meditari. Et ita ītercepto vitali ſpiritu dū ſuis deſtituta alimentis vadit admortē aīa. ꝓ qua xp̄s mortuꝰ eſt. qͥd tu interim queſo animi habes? Quid orō tuaaut opꝰ qd̓cūqꝫ interim feceris ſapit tibiꝯtra: quē nimiꝝ xp̄s anxie clamat de pectore fratris tui quē ꝯtriſtaſti. filiꝰ (inquiens) matris mee pugnat ꝯtra me. ⁊ qͥ ſiml̓mecū dulces capiebat cibos repleuit meamaritudine. Ꝙ ſi dixeris illū nō tā gra­ Puiter ꝓ tā leui cauſa debuiſſe turbari. Reſpondeo. Quāto leuior eſt. tāto a te leuiꝰpotuit nō cōmitti. qͣꝫqͣꝫ neſcio quō leue dicas. vt iam dixi. qͥcquid ampliꝰ eſt qͣꝫ iraſci. cū vel hͦ ip̄m obnoxium eſſe iudicio exore ipſiꝰ acceꝑis iudicis. Quid enī? Tune leuedixeris in quo offendit̉ chriſtꝰ. vn̄ad dei iudiciū ꝑtrahi habes. cū horrēdūſit incidere in manꝰ dei viuētis? Tu ergoaccepta forte iniuria. qd̓ quidē interdumnō accedere in his ꝯuentibꝰ difficile ē: nōꝯtinuo more ſecularꝭ obliqua referire fratrem reſpōſione feſtines: ſꝫ neqꝫ ſub ſpeciequaſi corripiēdi v̓bo acuto ⁊ vrēti trāſfigere audeas vllatenꝰ animā ꝓ qua chriſtꝰaffigi cruci dignatꝰ eſt. nō grūnire: qͣſi increpando: nō labijs muſſitare quaſi murmurādo. nō narē ꝯtrahere aut cachinnare quaſi ſubſannādo. nō frontē rugare qͣſiinuehēdo aut cōminando: Sane cōmotio tua ibi moriat̉ vbi orit̉. nec ꝑmittaturexire que mortē portat ne perimat vt dicere poſſis ⁊ tu cū ꝓpheta. turbatus ſum ⁊nō ſum locutꝰ. ¶ Quoſdā altiꝰ ītellexi ſen Otire iſtud. quaſi de diabolo ⁊ angelis eiusdictū. qͥ cū fuerint ⁊ ip̄i filij hieruſalē illiq̄ ſurſum eſt mater nr̄a exquo lapſi ſūt: nōceſſant ſororē ſuā eccl̓iaꝫ impugnare. Sꝫneqꝫ ꝯtendo ſi qͥs vſurpet. Hoc etiā ī bonam ſignificatōem ẜm ꝙ ſpūales qui ſūtin eccleſia aduerſus carnales frēs ſuos dimicāt in gladio ſpūs. qd̓ eſt verbū d̓i. vulnerātes eos ad ſalutē: atqꝫ ad ſpiritualiaiſtiuſmodi impugnatōibꝰ ꝓuehēteſ. Utinam corripiat me iuſtꝰ in miſericordia etincrepet me: ꝑcutiens ⁊ ſanās. occidens⁊ viuificās. quo audeā ⁊ ego dicere. viuoaūt iam nō ego: viuit vero in me chriſtusEſto (inquit ꝯſentiēs aduerſario tuo dūes cum eo in via. ne tradat te iudici. ⁊ iu-