Sermo
porta inferi. ⁊ fouea ꝑditionis ad inuentionem ſalutis. Idqꝫ ab homīe peccatore:iuſte nimiꝝ. quia tu inique in hominē innocentē ⁊ iuſtū poteſtatē temeraria vſurpaſti. Mortua es o mors. ⁊ ꝑforata hamo quē incauta glutiſti. cuiꝰ illa vox eſt īꝓpheta. O mors ero mors tua. morſustuus ero inferne. illo inqͣꝫ hamo ꝑforatatranſeuntibꝰ ꝑ mediū tui fidelibꝰ: latū: letumqꝫ exitū pandis ad vitaꝫ. Gerardꝰ tenō formidat larualis effigies. Gerardusper medias fauces tuas tranſit ad patriam: nō modo ſecurꝰ: ſed ⁊ letabundus etlaudans. Cū gͦ ſuꝑueniſſem ⁊ extrema iāpſalmi me audiente clara voce compleſſꝫſuſpiciēs in celū ait. Pater in manꝰ tuascōmendo ſpiritū meū. At repetēs eundēſermonē: ac frequenter ingeminās. paterpater. cōuerſus ad me: exhilarata quideꝫfacie. quanta inquit dignatio dei. patremhominū eſſe. quanta hominū gloria. d̓i filios eſſe ⁊ heredes. Nam ſi filij ⁊ heredesSic cantabat quē nos lugemꝰ. in quo etmeū fateor luctū pene in cantū conuertitdū intētus glorie eius: ꝓprie fere miſerieobliuiſcor. Sed reuocat me ad me pungēs dolor. facileqꝫ a ſereno illo intuitu tāqꝫ a leui excitat ſomno ꝑſtringēs anxietaſPlangā igit̉. ſed ſuꝑ me. quia ſuper illuꝫiam vetat ratio. Puto enī ſi oportunitasdaretur: modo diceret nobis. Nolite flereſuper me: ſed ſuꝑ voſipſos flete. Planxitmerito Dauid ſuꝑ parricida filio. cui ꝑpetuo ſciret obſtructū exitū de vētre mortis mole criminis. Merito ſuper Saul⁊ Ionatha. quibꝰ eque abſorptꝭ ſel̓. emerſio iam nō ſperatur. Et quidē reſurgēt: ſꝫnō ad vitā. Immo ad vitā vt viui ī morte infelicius moriant̉. Quāqͣꝫ de ionathapoſſit nō immerito herere ſentētia. At mihi ⁊ ſi non iſta ſuppetit plangendi ratio:nō tamē nulla. Plango primū ſuper meaipſiꝰ plaga: atqꝫ huiꝰ iactura domꝰ. Plāgo deinde ſuꝑ paupeꝝ neceſſitatibꝰ. quorum Gerardꝰ pater erat. Plango certe etſuꝑ vniuerſo ſtatu noſtri ordinis noſtre ꝓfeſſionis: qui de tuo Gerarde zelo. cōſilio⁊ exemplo robur non mediocre capiebatPlango poſtremo: ⁊ ſi nō ſuꝑ te: propt̓ tetamē. Hinc ꝓrſus: hinc afficior grauiterquia vehemēter amo. Et nemo mihi moleſtus ſit. dicēs nō debere ſic affici. cū be-
nignus Samuel ſuꝑ reprobo rege. ⁊ piꝰDauid ſuꝑ parricida filio ſatiſfecerint affectioni. ⁊ nō ad iniuriā fidei. nō in ſuꝑniſuggillatione iudicij. Abſalon fili mi ait:ſanctus Dauid. fili mi abſalon. ⁊ ecce pl̓qͣꝫ abſalon hic. Saluator quoqꝫ vidēs ciuitatē hieruſalē: ⁊ p̄uidens ruiturā: fleuitſuꝑ eam. Et ego propriā ⁊ que in pn̄ti eſtdeſolationē nō ſentia? plagā mea recētem⁊ grauē nō doleā? Ille fleuit compatiēdo⁊ ego patiēdo n̄ audeo? Et certe ad tumulum Tazari nec flētes arguit. nec a fletu ꝓhibuit. inſuꝑ ⁊ fleuit cuꝫ flentibus. Et lachrymatꝰ eſt (inquit) Ieſus. Fuerunt lachryme ille teſtes ꝓfecto nature: nō indices diffidētie. Deniqꝫ ⁊ ꝓdijt mox ad vo:cem eius qͥ erat mortuꝰ: nec continuo putes fidei p̄iudiciū dolentis affectū. Sic Knec fletus vtiqꝫ noſter infidelitatis eſt ſignum: ſed cōditionis indiciū. Nec qͥa ꝑcuſſus ploro: arguo ferientē: ſed ꝓuoco pietatē. feueritatē flectere ſatago. Unde ⁊ v̓ba mea dolore ſunt plena: nō tamē ⁊ murmure. Nunqͥd nō plenū iuſticie protuli ꝙvnius ſentētie cōplemento ⁊ punitus eſtqui debuit: ⁊ coronatꝰ qui meruit. Et adhuc dico. bene vtrimqꝫ fecit dulcis et rectꝰ dominꝰ. Miſericordiā ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e. Cantet tibi mīa quā feciſti cū ſeruo tuo Gerardo. cantet ⁊ iudiciūquod nos portamꝰ. In altero bonus. inaltero iuſtꝰ: ⁊ laudaberis. An ſolius lausbonitatis? Eſt ⁊ iuſticie. Iuſtꝰ es domine: ⁊ rectū iudiciū tuū. Gerardū tu dediſti: tu abſtuliſti. ⁊ ſi dolemus ablatū. nontamen obliuiſcimur ꝙ datus fuit. ⁊ gratias agimus ꝙ habere illū meruimꝰ. q̄ carere intm̄ non volumꝰ inquantū non expedit. Recordor dn̄e pacti mei ⁊ miſerationis tue. vt magis iuſtificeris in ſermōibus tuis. ⁊ vincas cū iudicaris. Cuꝫ procauſa eccl̓ie anno p̄terito biterbi eſſemusegrotauit ille. ⁊ inualeſcente languore. cuꝫiam ꝓxima videret̉ vocatio. ego egerrimeferens comitē ꝑegrinationis ⁊ illū comitem in terra relinquere aliena. nec reſignare his qui mihi eū cōmiſerant. quoniamamabat̉ ab om̄ibꝰ ſicut erat amabilis valde. cōuerſus ad orationē cū fletu ⁊ gemitu. Expecta inqͣꝫ dn̄e vſqꝫ ad reditu. Reſtitutum amicis. tolle iam eū ſi vis. ⁊ noncauſabor. Exaudiſti me deus. conualuit.