Sermo

eſt. in priori exigua. ⁊ in ſecundo nulla ꝑcipitur quies: cum ⁊ illic apparens admirabilis: ad indagādi ſtudiū exerceat curioſitatēm ⁊ hic innoteſcens terribilis: infirmitatē concutiat. At vero tertio iſto inloco non plane terribilis nec tam admirabilis qͣꝫ amabilis apparere dignatur: ſerenus ⁊ placidus. ſuauis ⁊ mitis. ⁊ multe miſericordie om̄ibꝰ intuentibꝰ ſe. Iamvt hoꝝ que de cellario. orto. cubiculo. longiori ſunt diſputata ſermone memoria veſtra compendiū teneat: memētote triū tēporum. triū meritoꝝ. trium quaſi p̄mioꝝIn orto aduerte tempora. merita in cellario: p̄mia in triplici illa cōtemplatione cubiculum inquirentis. Et de cellario qͥdeꝫiſta ſufficiant. Porro de orto vel cubiculo ſi qͣ addenda aūt alia forte qͣꝫ dicta ſintmodo aduertēda occurrerint: loco ſuo n̄pretereamus. Sinautē ſufficiant q̄ dictaſunt. ⁊ minime iterentur: ne vnqͣꝫ in faſtidium (quod abſit) veniant ea que ꝓferuntur ad laudē ⁊ gloriā ſponſi eccleſie domini noſtri Ieſu chriſti. Qui eſt ſuꝑ omniadeus benedictus in ſecula Amen.Sermo. xxiiij.Oc demū tertio fratres reditum ab vrbe noſtrum clementior oculus ē celoreſpexit. ⁊ vultus tandē ſerenior deſuperarriſit nobis: quieuit leonina rabies. finēaccepit malicia: eccleſia pacē recepit. Adnihilū deductus eſt ī conſpectu eius malignus: qui eam ꝑ hoc ferme octenniumdiro ſciſmate conturbaratꝰ. Nū vero egogratis de tantis periculis ero redditꝰ vobis? veſtris deſiderijs donatus ſum. veſtris me profectibꝰ paro: quorū viuo meritꝭ: volo viuere ſtudijs ⁊ ſaluti. Ꝙqꝫ dudum cepta in canticis me exequi vultislibenter quidem accipio. ⁊ dignum arbitror. interruptum potius reſartire ſermonem qͣꝫ noui ordiri quippiam. Uereor autem ne diſſuetum per id temꝑis animum⁊ diſtentū diu habitū: nō ſolū ad tam diuerſa: ſed etiā ad tam indigna dignitasmaterie ꝓut oportet non admittat. Sedſi quid habeo: hoc vobis do. Poterit ⁊ fideli obſequio meo deꝰ etiā qd̓ non habeodare: vt dem. Si nō. culpet̉ ſane ingeniū

non volūtas: Locus aūt vnde inciperedebemus (niſi fallor) iſte eſt: Recti diligūtte. Qd̓ anteqͣꝫ explanare incipiamꝰ qͥd ſit:videamꝰ cuiꝰ ſit. quiſnam hoc videlicꝫ dicat. A nobis nāqꝫ exigitur qd̓ auctor nōloquitur. Et fortaſſe melius adoleſcentulis id damus. vt ſuis verbis ⁊ hͦ addant:¶ Recti diligūt te. Et cui hoc potiſſimuꝫ Pperſone cōgruere iudicamus? Si adoleſcentulis? matri ſine dubio id loquuntur.Siquidē cū dixiſſent ei: exultabimus etletabimur in ter memores vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑvinum. nec dubiū quin matri loquerent̉:continuato ſermone hoc quoqꝫ inferunt.recti diligūt te: puto ꝓpter aliqͣs de numero ip̄aꝝ ſua. q̄ nō idē ſaperēt licet paritercurrere viderent̉ q̄ ſua ſunt querētes: ⁊ nōambulātes ſimpliciter neqꝫ ſincere ſꝫ ſpeciali gl̓ie matris inuidētes. ⁊ captātes occaſionē murmurādi aduerſus eā: ex eo nimiꝝ ꝙ ſola in cellaria introiſſet. Qd̓ noneſt aliud niſi qd̓ apl̓us ait: ꝑiculū in falſisfratribꝰ. Ipſe ſunt deniqꝫ quibꝰ exprobrātibus ſubinde pro ſe ſatiſfacere cogit̉ vbieis ita reſpondet? Nigra ſum ſed formoſafilie hieruſalē. Itaqꝫ propter murmurantes ⁊ blaſphemantes dicit̉ ab his que bone que ſimplices que humiles. ⁊ manſuete ſunt; Ab his (inqͣꝫ) dicitur ſpōſe conſolandi gratia. recti diligunt te: Non ſit tibi(inquiunt) cura de iniqua reprehenſioneblaſphemarū harum cū conſtet quia recti diligunt tē. Bona profecto conſolatōcum blaſphemamur a malis bene facientes: ſi recti diligant nos. Omnino ſufficitaduerſus os loquentiū iniqua opinio bonorum cū teſtimonio conſcientie. In domino laudabit̉ anima mea: audiant manſueti ⁊ letentur. Manſueti (inquit) letētur.manſuetis placeaꝫ: ⁊ equanimiter audioquicquid in me iactare voluerit liuor perditarum. Ergo in hoc ſenſu puto appoſi­ Etum: recti diligūt te. Nec abſurde vt eſtimo: cum vbiqꝫ pene in choro adoleſcētularum tales inveniam que acta ſponſecurioſe obſeruent. derogandi non imitandicauſa. Torquētur in bonis ſeniorum ſuorum: malis paſcuntur. Uideas ambulare ſeorſum. conuenire ſibi ⁊ ſedere pariter: moxqꝫ laxare procaces linguas in deteſtandum ſuſurrium. Una vni coniungitur: nec ſpiraculum incedit in eis. tāta