XVIII

ſaliens in ꝓxima ſecreta celoꝝ om̄ia impleuit bonitate. ⁊ tūc demū impletis ſecretioribꝰ ſuꝑioribuſqꝫ ꝑtibꝰ erupit ad terras.ac de ſuꝑfluo homines ⁊ iumēta ſaluauitquēadmodū multiplicauit miſericordiāſuā deus? Prius interna repleuit. ⁊ ſic exundans in multis miſerationibꝰ ſuis viſitauit terrā ⁊ inebriauit eā. multiplicauitlocupletare eā. Ergo ⁊ tu fac ſimilit̓. Implere pͥus ⁊ ſic curato effūdere. Benignaprudenſqꝫ charitas affluere ꝯſueuit: noneffluere. Fili mi ne ꝑeffluas. ait SalomōEt apoſtolꝰ. Propterea (inqͥt) debemꝰ intendere his que dicunt̉: ne forte ꝑeffluamus. Quid enī? Tu ne Paulo ſanctiorſapiētior Salone? Alioquin nec mihi ſedet ditari exte exinanito. Si enim tu tibinequā: cui bonꝰ eris? De cumulo ſi valesadiuua me. Sinantē: parcito tibi. ¶ Sꝫiam audite que ⁊ quāta ſaluti ꝓprie neceſſaria ſint. que ⁊ quata infundi oporteat pͥus qͣꝫ effundere p̄ſumamꝰ. que tn̄ īpreſentiaꝝ breuiter colligere potero. Hora ſiqͥdem iā multū aſcendit. ⁊ ſermonis ꝓlixitas vrget ad finē. Accedit medicꝰ ad vulneratū. ſpūs ad animā. Quā enī nō reperiat gladio diaboli vulneratā? etiam poſtſanatū vulnꝰ antiqui delicti medicamento baptiſmatis? Ergo ad illā animā quedicit. putruerūt ⁊ corrupte ſunt cicatriceſmee: a facie inſipiētie mee: cū accedit ſpūquid pͥmo opus eſt? Ut tumor vel vlcusquod forte ſuꝑcreuit in vulnere: ⁊ poteſt īpedire ſanitatē ante om̄ia amputet̉. Abſcindat̉ itaqꝫ ferro acute cōpunctōis vlcꝰinueterate cōſuetudinis. Sꝫ eſt acerbusdolor. leniat̉ ꝓinde vnguento deuotiōis.qd̓ nō eſt aliud niſi cōcepta de ſpe indulgentie exultatio. Hāc ꝯtinēdi parit facultas. ⁊ victoria de pctō. Iam gr̄as agit etdicit. Diſrupiſti vincula mea: tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Deinde apponit̉ medicamentū penitētie. malagma ieiunioꝝvigiliaꝝ. orationū. ⁊ ſi qua ſunt alia penitentiū exercitia. In labore cibandꝰ eſt cibo boni oꝑis: ne d̓ficiat. Ꝙopus ſit cibꝰinde doceris. Meus cibꝰ eſt (inqͥt vt faciam voluntatē patris mei. Itaqꝫ comitentur penitētie labores: pietatis oꝑa q̄ confortent. Magnā (ait) fiduciā p̄ſtat apd̓ altiſſimū elemoſyna. Cibꝰ ſitim excitat: potandus eſt. Accedat cibo boni oꝑis orō-

nis potus. cōponēs in ſtomacho ꝯſcientie quod bn̄ geſtuꝫ eſt ⁊ cōmendans deo.Orādo bibitur vinū: letificās cor homīsvinū ſpūs quod inebriat: ⁊ carnaliū voluptatū infundit obliuionē. Humectat īteriora arētis ꝯſcientie. eſcas bonoꝝ actuum digerit ⁊ deducit ꝑ quedā anime mēbra. fidem roborās. ſpem ꝯfortans. vegetans ordināſqꝫ charitatē. ⁊ impinguansmores. ¶ Sumpto cibo potūqꝫ: qͥd iam Treſtat niſi vt pauſet egrotus. ⁊ quieti contemplatiōis poſt ſudores actionis incūbat? Dormiēs in ꝯtemplatōe deū ſomniat. ꝑ ſpeculū ſiquidē ⁊ in enigmate. nō autem facie ad faciē interim intuet̉. Tamenſic nō tā ſpectati qͣꝫ cōiectati: idqꝫ raptim⁊ quaſi ſub quodā choruſcamine ſcintillule trāſeuntis. tenuiter vix attacti inardeſcit amore. ⁊ ait. Anima mea deſiderauitte in nocte. ſꝫ ⁊ ſpūs meus in p̄cordijs meis. Talis amor zelat. hic decet amicū ſpōſi. hoc neceſſe eſt ardeat fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens quē ꝯſtituit dominꝰ ſuꝑ familia ſuam. Hic replet. hic feruet. hic ebullit. hiciam ſecurꝰ effundit: exundans ⁊ erūpensac dicens. Quis infirmat̉: ⁊ ego nō infirmor? Quis ſcandalizat̉ ⁊ ego non vror?Predicet. fructificet. innouet ſigna. īmutet mirabilia. non eſt quo ſe immiſceat vanitas vbi totū occupat charitas. Siquidem plenitudo legis ⁊ cordis eſt charitaſſi tamen plena. Deus deniqꝫ charitas eſt⁊ nihil eſt in rebꝰ quod poſſit replere creaturam factā ad imaginē dei: niſi charitasdeus. qui ſolꝰ maior eſt illa. Eam nōduꝫadeptus: periculoſiſſime ꝓmouet̉. qͣntiſtibet alijs videat̉ pollere virtutibꝰ. Si habuerit oēm ſcientiaꝫ. ſi dederit omnē ſubſtantiā ſuā pauꝑibꝰ. ſi tradiderit corpꝰ ſuum ita vt ardeat. abſqꝫ charitate vacuꝰ eſtEn quanta prius infundenda ſunt: vt effundere audeamꝰ. de plenitudine. non depenuria largientes. Primo quidē cōpunctio. deinde deuotō. tertio penitētie laborquarto pietatis opuſ. quinto oratōis ſtudium. ſexto cōtemplatiōis ociū. ſeptimoplenitudo dilectionis. Hec om̄ia operat̉vnus atqꝫ idē ſpiritus ẜm operationeꝫ q̄infuſio appellatur. quatinꝰ illa que effuſiodicta eſt: pure ⁊ ob hoc tute iam adminiſtretur ad laudē ⁊ gloriā domini noſtri ieſu chriſti. Qui cum patre ⁊ ſpūſancto vi-