Sermo
pondus cathenaꝝ p̄mentiū. ſtringentiū.vrentiū. nec ꝯſumētiū? Heu me mr̄ mea:vt qͥd me genuiſti filiū doloris: filiū amaritudīs ⁊ indignatōis ⁊ ploratōis eterneCur exceptꝰ genibꝰ. cur lactatꝰ vberibusnatꝰ in cōbuſtionē ⁊ cibꝰ ignis? Qui ſic afficit̉: ſenſum ꝓculdubio recuꝑauit. ⁊ ī duplici metu iſto: itēqꝫ pudore illo eq̄ duplici hꝫ oſcitatiōes qͣttuor. Tres q̄ reſtāt exvoce ꝯfeſſiōis adijciet. ⁊ nequaqͣꝫ dicet̉ iāde eo ꝙ nō ſit vox neqꝫ ſenſus. ſi tn̄ de corde humili ſimplici fideliqꝫ ꝓceſſerit illa cōfeſſio. Om̄e gͦ qd̓ remordet ꝯſcīaꝫ ꝯfiterehumilit̓. pure. fidelit̓. ⁊ has vices īpleſti.Sūt qͥ gl̓iant̉ cū malefecerint: ⁊ exultātin rebꝰ peſſimis. qͦs notās ꝓph̓a. peccataſua (inqͥt) p̄dicauerūt ſic̄ ſodoma. Uerumhos ab hac diſputatōne tanqͣꝫ ſecularesamoueo. Nā qͥd ad nos de his qͥ forꝭ ſūtQuāqͣꝫ ⁊ de his qͥ religioſe veſtiti ⁊ religionē ꝓfeſſi ſunt: nōnūqꝫ audimꝰ aliqͦs reminiſci ⁊ iactitare impudentiſſime malaſua p̄terita: q̄ (vbi gr̄a) aliqn̄ vel fortit̉ gladiatorio. vel argute litteratorio geſſere cōflictū. ſeu aliud qͥd ẜm mūdi qͥdē vanitatem fauorabile ẜm aīe ꝟo ſalutē nociuuꝫꝑnicioſum. dānoſum. Secularis adhucanimi indiciū eſt hͦ. ⁊ humil̓ habitꝰ qͥ geſtat̉ a talibꝰ nō ſancte nouitatꝭ eſt merituꝫſed pͥſce vetuſtatꝭ oꝑculū. Nōnulli tl̓ia qͣſi dolendo ⁊ penitēdo rememorāt: ſꝫ gl̓iaꝫintētiōe captātes: cōmiſſa ſua nō diluūt.ſed ſeip̄os illudūt. Nā deꝰ nō irridet̉. Ueterē hoīem nō exuerūt: ſꝫ nouo palliāt. nōꝓdit̉ aūt ꝓijcit̉ vetꝰ fermētū illa ꝯfeſſioneſꝫ ſtatuit̉. ẜm illd̓. Inueterauer̄t oſſa meadū clamarē tota die. Pudet reminiſci qͦrundā tantā ꝓteruiā. vt nō pudeat eos cūexultatōe lugēda iactitare. ꝙ ⁊ poſt ſuſceptū ſanctū habitū: callide quēpiā ſupplātauerint. ⁊ circūuenerint ī negocio fratrēaūt ꝙ talionē ꝓ ꝯuicio vl̓ maledicto reddiderint .i. malū ꝓ malo. aut maledictū ꝓmaledicto audacter reddiderint. Sꝫ ē cōfeſſio eo periculoſiꝰ noxia: qͦ ſubtiliꝰ vanacū ip̄a etiā inhoneſta ⁊ turpia de nob̓ detegere nō veremur. nō qꝛ humiles ſumꝰ.ſꝫ vt eſſe putemur. Appetere aūt de hūilitate laudē. hūilitatis eſt nō virtꝰ ſed ſubuerſio. Uerꝰ humil̓ nihil vult reputari n̄humil̓ p̄dicari. Gaudet ꝯtēptū ſui. hͦ ſoſoſane ſuꝑbꝰ ꝙ laudes ꝯtēnit. Quid ꝑuerſi
us. qͥd ve indigniꝰ vt hūilitatꝭ cuſtos cōfeſſio: ſuꝑbie militet: ⁊ inde velis viderimelior vn̄ videris deterior? Mirabile iactātie genꝰ vt nō poſſis putari ſanctus: ſinō appareas ſceleratꝰ. At talis ꝯfeſſio ſpeciem hn̄s hūilitatis nō v̓tutē. nō ſolū veniam nō meret̉. ſꝫ ⁊ ꝓuocat irā. Nūquidꝑfuit Saul ꝙ ſe ad increpatōem ſamuel̓peccaſſe ꝯſeſſus ē? Culpabil̓ ꝓculdubiofuit illa ꝯfeſſio: que culpā nō diluit. Quōenī humilē ꝯtemneret ꝯfeſſionē humilitatis magiſter. ⁊ cui humilibꝰ dare gr̄am certe ingenitū eſt? Om̄ino nō poterat nō placari. ſi q̄ in ore ſonuit. in corde radiaſſꝫ humilitas. Ecce cur humilē eſſe debere confeſſionē dixi. Oportet aūt ⁊ eſſe ſimpliceꝫ. ENō intētionē (forte qꝛ latet homines) excuſaredelectet. ſi ſit rea. nec leuigare culpāque grauis eſt. nec alieno adubrare ſuaſucū inuitū nemo coegerit Primū illud nōꝯfeſſio eſt. ſed defenſio. nec placat ſed prouocat. Sequēs monſtrat ingratitudinē⁊ quo minor reputat̉ culpa. eo minuiturgl̓ia indultoris. Sed enī minꝰ libēter beneficium dat̉. qd̓ minus grate minꝰ veneceſſarie ꝓuenire ſentit̉. Ueniā ꝓinde ſibiabiudicat. qͥ munus largitoris attenuat.qd̓ quidē omīs qͥ reatū ſuū verbis alleuiare conat̉ facit. Iā a poſtremo primi hominis dehortet̉ exēplū. nec culpā ſiqͥdemdiffidētis. nec tn̄ ꝯſequētis veniaꝫ. nō dubium quin ob reatus mulieris admixtionem. Genus excuſatiōis eſt cum arguerꝭtu. aliuꝫ incuſare. Porro excuſare te vellequando corriperis. qͣꝫ ſit nō modo minime fructuoſum ſꝫ ⁊ ꝑnicioſum. ſanctū dauid interroga. Uerba nempe malicie excuſationes in peccatis appellat. ne in eadeclinet cor ſuū rogans ⁊ ſupplicās. Merito quidē. In animā etenim ſuā peccat.qui ſe excuſat. repellens ꝑinde a ſe indulgentie medicina. et ſic vitam ſibi proprioore intercludens. Et que nam maior malicia qͣꝫ propriā armari in ſalutem. et lingue tue temetipſum mucrone confodere.Deniqꝫ qui ſibi nequā. cui eſt bonꝰ? Sitautem ⁊ fidelis confeſſio vt confitearꝭ inſpe. de indulgentia penitus nō diffidensne tuo te ore non tam iuſtifices qͣꝫ cōdemnes. Iudas certe proditor domini. ⁊ Cayn fratricida confeſſi ſunt. ⁊ diffiſi ſūt. Alter. Peccaui (inqͥt) tradēs ſanguinē iuſtū.