XIIII

merito; Noli me tāgere. Cur inqͥt? An iudeoꝝ tm̄ deꝰ? Nōne ⁊ gentiū? Et ſi mihicerte meritū deeſt ſꝫ nō illi miſeratio? Nūqͥd ſolūmodo iuſtus eſt? Eſt ⁊ miſericorsDn̄e veniāt mihi miſeratōes tue ⁊ viuaꝫEt rurſum. Miſericordie tue ml̓te domine: ẜm iudiciū tuū viuifica me. qd̓ nimiꝝtꝑatū miſcd̓ia ē. Quid faciet iuſtꝰ ⁊ miſericors dn̄s? Altera gloriante in lege: ⁊ applaudēte iuſticiā ſibi: nec indigēte miſericordia: ſꝫ deſpiciēte ip̄am q̄ indiget. Altera e regione ꝓpria cognoſcēte delicta: cōfitēte indignitatē: rēnuēte iudiciū: flagitāte miſcd̓iam. qͥd inqͣꝫ faciet iudex. ⁊ ille iudex cui ⁊ iudicare ⁊ miſereri ſic vtrūqꝫ familiare eſt: vt neutrum altero fam iliariꝰ?Quid ſane poſſit ꝯueniētiꝰ qͣꝫ vt ꝓ ſuo q̄qꝫ accipiat voto. iudiciū illa: iſta miſcd̓iāIudeꝰ iudiciū querit ⁊ habeat. gētes aūtſuꝑ miſcd̓ia honorāt deū. Et eſt iudiciuꝫvt qͥ ꝯtemnūt dei miſericordē iuſticiaꝫ: etſuā volūt ꝯſtituere (q̄ ꝓfecto nō iuſtificatſꝫ accuſat) eidē ſue iuſticie relinquāt̉ oppͥmēdi magis qͣꝫ iuſtificādi. Et qͥppe ex lege (q̄ neminē vnqͣꝫduxit ad ꝑfectū) ē iugūqd̓ neqꝫ ip̄i neqꝫ patres eoꝝ vnqͣꝫ portarepotuerūt. Sꝫ ſynagoga fortꝭ eſt. n̄ curatonꝰ leue. nec iugū ſuaue. Sana eſt. nō eſtei opꝰ medicꝰ: nec vnctio ſpūs. Cōfidit īlege: liberet eā ſi p̄t. Nō aūt data ē lex quepoſſit viuificare: inſuꝑ ⁊ occidit. Litteraenī occidit. Proptera inqͥt dico vob̓: moriemini ī pctīs vr̄is. Hoc gͦ iudiciū o ſynagoga qd̓ flagitas. Errori tuo ceca ⁊ cōtētioſa deſererꝭ: donec plenitudo gētiumqͣs ſuꝑba ſpernis ⁊ inuida repellis introeat. ⁊ agnoſcat etiā ip̄a ip̄m qͥ notꝰ eſt ī iudea deꝰ. qd̓qꝫ eſt in iſrl̓ magnū nomē eiꝰ.hic qͥppe in iudiciū venit ih̓s ī hūc md̓mvt qͥ nō vidēt videāt: ⁊ qͥ vidēt ceci fiant.Ex ꝑte tn̄. qꝛ nō repellet dn̄s plebē ſuā extoto: ſeruās ſibi ad ſemē apl̓os: ⁊ multitudinē credentiū qͦꝝ erat cor vnū ⁊ aīa vnaSꝫ nec repellet in finē reliqͥas ſaluaturꝰIteꝝ enī ſuſcipiet iſrl̓ pueꝝ ſuuꝫ: ⁊ recordabit̉ miſcd̓ie ſue. vt ne ibi qͥdē iudiciumdeſerat comes miſcd̓ia: vbi nullū ip̄a repperit locū. Alioqͥn ſi ꝓ meritis recepiſſet:iudiciū ꝓfecto ſine miſcd̓ia ei qͥ nō fac̄ miſericordiā. Habet qͥppe iudea oleū ml̓tūdiuine noticie. idqꝫ ī ſe tanqͣꝫ in vaſe clauſum auara retinet. Peto ⁊ nō miſeret̉ nec

comodat. Sola dei cultū: ſola noticiam:ſola vult poſſidere magnū nomē eiꝰ. Neczelat ſibi: ſꝫ inuidet mihi Ergo tu dn̄e iudica iudiciū meū. ⁊ nomē tuū magnummagnificet̉ adhuc. ⁊ oleū qd̓ ml̓tū eſt ml̓tiplicet̉ magꝭ. Creſcat. ebulliat. effundat̉.deriuet̉ ⁊ in gentes. ⁊ ſentiat oīs caro ſalutare dei. Quo pacto vt vult iudeꝰ ingratꝰtota in barba aaron remaneat vnctio ſalutaris? Nō barbe: ſꝫ capitꝭ eſt. Caput aūtnō barbe ſoliꝰ ſꝫ ⁊ totiꝰ ē corꝑis. Capiatſane pͥma: nō ſola. Refundat ⁊ inferioribꝰmēbris qd̓ accepit ip̄a deſuꝑ. Deſcendatdeſcēdat ⁊ in vbera eccl̓ie ſuꝑnꝰ liqͦr. Auida quippe nimis hūc ſibi expͥmere d̓ barba nō deſpicit. Perfuſaqꝫ rore gr̄e vt ſe n̄ingratā ꝓbet: dicat. Oleū effuſum nomētuū. Sꝫ exuberet q̄ſo adhuc ⁊ ꝑueniat vſqꝫ in oram veſtimēti. in me vtiqꝫ oīm nouiſſimo atqꝫ indigniſſimo. de veſtimentotn̄. Nā ⁊ ego illud mihi de maternis vberibꝰ tāqͣꝫ ꝑuulꝰ in xp̄o iure ꝓfecto pietatꝭefflagito. Ꝙ ſi murmuret hō cui de bonitate oculꝰ nequā eſt: dn̄e reſpōde ꝓ me. Devultū tuo iudiciū meū ꝓdeat: ⁊ nō de ſuꝑcilio iſrl̓. Immo rn̄de ꝓ te: ⁊ dic calūniatori. tibi qͥppe calūniat̉ ꝙ tribuas gratis.Dic ꝓinde illi. Uolo ⁊ huic nouiſſimo dare ſimiliter. Diſplicet phariſeo. Quid muſitas? Ius meū volūtas eſt iudicꝭ. Quidiuſtiꝰ ad meritū. qͥd ad p̄miū ditius? Annō licet ei qd̓ vult facere? Mihi qͥdē miſericordia. ſꝫ tibi mīme iniuria fit. Tolle qd̓tuū eſt ⁊ vade. Si decreuerit ſaluare ⁊ meqͥd tu ꝑdis? Exaggera qͣꝫtū vis merita: ⁊extolle ſudores. melior eſt miſcd̓ia dn̄i ſuper vitas. Fateor nō ſuſtinui pōdꝰ diei ⁊eſtꝰ: ſꝫ iugū ſuaue ⁊ onꝰ leue ꝓ bn̄placitopatriſfamilias porto. Opꝰ meū vix vniꝰeſt hore. ⁊ ſi plꝰ: p̄ amore nō ſentio. Iudeus ꝓprias exercitet vires: mihi ꝓbare libet q̄ ſit volūtas dn̄i bona ⁊ bn̄placens ⁊ꝑfecta. Ex ea ſane: oꝑis ac tꝑis dāna mihi reſartio. Ille pacto ꝯuētiōis: ego placito volūtatis innitor. credo ⁊ nō ad inſipientiā mihi. Nā vita ī volūtate eiꝰ. Illa mihi recōciliat pr̄em: illa hereditatē reſtituitetiā cumulatiori gr̄a ſymphonie ⁊ cātꝰ etepulaꝝ: ac totiꝰ exultātis familie celeberrima gaudia ſuſcitat mihi. Si indignat̉frat̓ meꝰ ſenior ille: qͥ hedū comedere mauult cū amicis ſuis foris: qͣꝫ mecū in pa-