Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XII

Decebat nāqꝫ pͥmis ⁊ puriſſimis aromatibꝰ redolere vbera que xp̄i membra lactarent. quoꝝ Paulꝰ mater erat ꝓ certo ꝑturiens ſemel ⁊ iteꝝ donec xp̄s formaret̉ ineis. ac membra capiti ſuo reformarenturAudi ⁊ de alio diuite quō ad manū habebat electas ſpecies: de quibꝰ optima vnguenta cōficeret. Foris (inquit) nō māſitperegrinus. Oſtiū meum viatori patuit.Itē. Oculus fuit ceco: ⁊ pes claudo. Pater eram paupeꝝ: ꝯterebā molas iniqui: ⁊de dentibꝰ illiꝰ auferebā p̄dam. Itē. Sinegabā quod volebāt pauperibꝰ. ⁊ oculos vidue expectare feci? Si comedi buccellam meā ſolus ⁊ nō comedit pupillusex ea? Si deſpexi p̄tereuntē eo ꝙ nō haberet indumentū. ⁊ abſqꝫ operimēto pauperem? Si nō benedixerūt mihi latera eiuſ⁊ d̓ velleribus ouiū meaꝝ calefactus eſt?Quāto putamꝰ vir iſte odore terrā reſꝑſerat in his operibꝰ?. Singula opera ſingula erāt aromata. His ꝓpriā repleueratꝯſcīam vt fetorē putride carnis īterne ſuauitatis exalatōne ſibi tēperaret. Ioſephpoſtqͣꝫ vniuerſam egyptū poſt ſe fecit currere in odore vngentoꝝ ſuoꝝ: etiā ſuis vēditoribꝰ eandē demū fragrantiā propinauit. Equidē increpatoria verba vultū ꝓferebat irato. ſed erumpebant lachryme depinguedine cordis. nō ire indices: ſꝫ gratie ꝓditrices. Samuel lugebat ſaul qͥ ſequerebat occidere: ⁊ ad ignem charitatisincaleſcēte pectore liquefactꝰ intꝰ pietatiſadep̄s foras emanabat ꝑ oculos. Ob bonum deniqꝫ quē circumquaqꝫ diffuderatſue opinionis odorē: refert de eo ſcpͥtura.quia cognouerūt oēs a Dan vſqꝫ ad berſabee. ꝙ fidelis ſamuel ꝓpheta eſſet domini. Quid de Moyſe dicā. quāto adipe ⁊pinguedine ⁊ ipſe repleuerat viſcera ſuaꝫNec domus illa exaſperās in qua ꝓ tempore verſabat̉ potuit vnqͣꝫ ī omī murmūre ⁊ furore ſuo vnctiōem ſpūs qua ſemelimbutꝰ fuerat exterminare. quo minꝰ (int̉aſſiduas lites ⁊ quotidiana iurgia) ip̄e inſua māſuetudine ꝑduraret. Merito teſtatus eſt ſpūſſanctus de eo ꝙ eſſꝫ mitiſſimꝰoīm hominū qͥ morabant̉ ſuꝑ terrā. Siquidē cū is qui oderūt pacē erat pacificꝰintm̄ vt ppl̓o ingrato ⁊ rebelli nō mō nōiraſceret̉: ſꝫ ⁊ iraſcentē deū ſuo īteruētu leniret: ſicut ſcriptū eſt. Dixit vt diſperderꝫ

eos: ſi nō moyſes electꝰ eiꝰ ſtetiſſet in ꝯfractione in ꝯſpectu eiꝰ. vt aduerteret irā eiꝰ.ne diſperderet eos. Deniqꝫ ſi dimittꝭ (ait)dimitte. ſin aūt: dele me de libro tuo queꝫſcripſiſti. O ꝟ̓e hoīem vnctū vnctiōe miſericordie. Loquit̉ plane parētis affectuquā nulla poſſit delectare felicitas: exortibus quos parturiuit. Uerbi gr̄a. Si diues quiſpiā mulieri pauꝑcule dicat? Ingredere tu ad prandiū meū: ſed quem geſtas infantulū relinq̄ foris. qm̄ plorat etmoleſtꝰ eſt nobis. nūqͥd faciet? Nōne magis eliget ieiunare qͣꝫ expoſito pignore caro ſola prādere cū diuite? Ita nec Moyſi ſedet ſolū ſe introduci in gaudiū domini ſui: foris .ſ. remanēte populo. cui licet īquieto ⁊ ingrato vice pariter ⁊ affectionematris inheret. dolet viſcera: ſed tollerabiliorem ſibi iudicat tortionē qͣꝫ euulſioneꝫQuid Dauid māſuetius qui illiꝰ morteꝫ Ꝙlugebat qui ſuā ſemꝑ ſitierat? Qiud benignius vt eius moleſte ferret deceſſum cuiſuccedebat in regnū? Sed ⁊ d̓ morte parricide filij qͣꝫ difficile ꝯſolatōem admiſit?Magnā ꝓfecto optīe vnctōis copiā p̄ferebat tal̓ affectio. Iō ⁊ ſecurꝰ orabat dicēſMemēto dn̄e dauid: ⁊ oīs māſuetudīseiꝰ. Ergo hi oēs habuerūt vnguēta optima qͥbꝰ hodieqꝫ ꝑ vniuerſas eccl̓ias ſuauiſſime redolēt. Nec ſolū ip̄i. ſꝫ ⁊ qͥcūqꝫ ſeī hac vita ita beniuolos ⁊ bn̄ficos p̄buerūt. ita int̓ hoīes hūane viuere ſtuduerūtqͣtenꝰ oēm quā viſi ſūt habuiſſe gr̄am nōſibi tenerēt ſꝫ ī cōe deducerēt. eſtimātes ſeamicꝭ parit̓ ⁊ inimicꝭ. ſapiētibꝰ ⁊ inſipiētibus debitores. cūqꝫ fuiſſent vtiles omibꝰhūiles ī oībꝰ ⁊ p̄ oībꝰ extiter̄t dilecti deo ⁊hoībꝰ. qͦꝝ fragrātia in bn̄dictōe ē. qͦt qͦt inqͣꝫ tales p̄ceſſerūt fragrarunt ſuis tꝑibusfragrant ⁊ hodie vnguētis optimis. Tuquoqꝫ ſi donū qd̓ de ſuꝑ accepiſti: nobisꝯtubernalibꝰ tuis libēter īpartiarꝭ: ſi te exhibeas vbiqꝫ int̓ nos officioſum: ſi affectuoſum: ſi gratū: ſi tractabilē. ſi hūilē teſtimoniū habebis ab oībꝰ ꝙ fragres ⁊ ip̄evnguētꝭ optimiſ. Oīs in vob̓ qͥ fraternaſinfirmitates tā corpoꝝ qͣꝫ aīoꝝ n̄ ſolū patiēt̓ ſupportat: ſꝫ inſuꝑ ſi lꝫ ⁊ ſi valꝫ iuuatobſeqͥis: ꝯfortat alloqͥis: ꝯſilijs īformat:ſi hͦ n̄ p̄t ꝓpt̓ diſciplinā. ſollicitꝭ ſaltē or̄oibꝰ ſolatiari n̄ ceſſat īfirmo. oīs (inqͣꝫ) qͥ tl̓iaoꝑat̉ in nob̓: bonū om̄ino ſpargit odoreꝫ