implens nō nutriēs. inflās nō edificans.ingurgitans nō ꝯfortās. Sꝫ demꝰ ⁊ ſodalibꝰ iſta de ꝓmere. Iniuſte (inqͥūt) murmuras aduerſuꝫ ſpōſum. qꝛ id plꝰ valetqd̓ ille iam dedit qͣꝫ qd̓ tu petis. Qd̓ enimpoſtulas. te qͥdē delectat. ſꝫ vbera quibusparuulos alis qͦs ⁊ paris. meliora. hoc ē.neceſſariora ſunt vino ꝯtemplatōis. Aliud ſiquidē eſt qd̓ vniꝰ letificat cor hominis. ⁊ aliud qd̓ edificat multos. Nam ⁊ ſiRachel formoſior. ſꝫ Lia fecūdior ē. Noli ergo nimis inſiſtere oſculis ꝯtemplatōnis. qꝛ meliora ſunt vbera predicationis¶ Occurrit ⁊ aliꝰ ſenſus quē quidē non ꝓpoſuerā ſꝫ minime p̄teribo. Ut quid eniꝫv̓ba hec nō magꝭ ꝯuenire eiſip̄is dicamꝰquibꝰ p̄eſt in ſolicitudine tāqͣꝫ paruul̓ mater aūt nutrix? Nec enī equanimiter ferūtiuuencule ⁊ tenere adhuc aīe illam vacare quieti. cuiꝰ pleniꝰ erudiri doctrina ⁊ exemplis informari deſiderāt. An nō deniqꝫ taliū in ſubſequēti cōpeſcitur inquietudo. vbi ſub graui ꝯteſtatione ꝓhibent̉ ſuſcitare dilectā quouſqꝫ ip̄a velit? He itaqꝫ ſentiētes oſculis inhiare ſpōſam: ſecretū querere ſibi: fugitare publicū: declinare turbas: ⁊ cure ip̄aꝝ ꝓpriā p̄ferre qͥetemnoli inquiūt noli: quia maior in vberibꝰ:qͣꝫ in amplexibꝰ fructus exiſtit. Per ea ſiqͥdem nos vēdicas a carnalibꝰ deſiderijs:que militāt aduerſus animā. eripis mundo ⁊ acquiris deo. Hoc gͦ eſt quod aiuntquia meliora ſunt vbera tua vino. Carnis (inquiūt) voluptatē qua paulo an tāqͣꝫ vino ebrie tenebamur vincūt he quastua nobis vbera ſtillant delicie ſpūalesEt pulcre vino comparāt carnalē affectūUt enī vua ſemel expreſſa nō habet iā qd̓denuo fundat: ſꝫ ꝑpetua ariditate dānat̉.ſic caro in p̄ſſura mortis ab om̄i prorſusſua delectatiōe ſiccat̉. nec vltra reuireſcitad libidines. Un̄ ꝓph̓a. Om̄is caro fenum. ⁊ omīs gl̓ia eiꝰ tāqͣꝫ flos feni. Exiccatum eſt fenum et cecidit flos. Et apoſtolus. Qui ſemīat in carne. de carne ⁊ metet corruptionē. Et rurſum. Eſca ventri⁊ vēter eſcis. deꝰ aūt ⁊ hūc ⁊ has deſtruetUide aūt ne non carni tm̄ ſꝫ ⁊ mūdo forte cōpetat iſta ꝓportio. Siquidem ⁊ ipſetrāſit ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ. ⁊ cū om̄ia q̄ ī mundo ſunt: finē habeāt. finis eoꝝ non erit finis. Ueꝝ vbera nō ſic. Hec enī cū exhau

ſta fuerint: rurſum d̓ fonte materni pectoris ſumūt qd̓ ꝓpinēt ſugētibꝰ. Merito ꝓinde meliora carnis ſeculi ve amore aſſerunt̉ vbera ſpōſe. q̄ nullo vnqͣꝫ lactentiuꝫnumero arefiūt: ſꝫ ſꝑ abundāt de viſceribus charitatis vt iteꝝ fluāt. Flumina ſiquidē fluūt d̓ vētre eiꝰ: fitqꝫ in ea fons aqͣſalientis in vitā eternā. Cumulat̉ deindelaus vbeꝝ fragrantia vnguentoꝝ. ꝙ nonſolū ꝟboꝝ ſapore paſcāt: ſed ⁊ factoꝝ opinione redoleat. Iā que ſint vbera? quo tumida lacte? qualibꝰ delibuta vuguentis?ſub alio ẜmonis pͥncipio chriſto adiuuāte mōſtrabimꝰ. Qui cū patre ⁊ ſpūſanctoviuit ⁊ regnat deus ꝑ omīa ſecula ſeculorum. Amen.Sermo. x.)On ſū ego proundi ſenſus neqꝫ adeo ꝑſpicatis ingenij vt noui quippiā exme adinuenire poſſiꝫ. Sꝫ ē fons magnꝰ⁊ indeficiens os Pauli qd̓ patet ad nos.De ip̄o haurio mihi etiam nunc in oſtenſione vbeꝝ ſpōſe. ſicut ⁊ frequenter ſoleo.Gaudere inqͥt cū gaudētibꝰ: flere cū flentibus. Materni breuit̓ expͥmūt̉ affectusqꝛ nec dolere ꝑuuli nec valere q̄unt abſqꝫilla que genuit. Utrobiqꝫ neceſſe eſt ſuiseā cōformari viſceribꝰ. Igit̉ iuxta Pauliſnīam duas illas affectiōes duobꝰ ſpōſevberibꝰ aſſignabo. cōpaſſionē vni. ⁊ ꝯgratulatōem alteri. Alioqͥn paruula eſt ⁊ nōdū nubilis ſi nō dū vbera miſit. ſi ſe videlicet neqꝫ ad cōgaudendū ſentiat ꝓmptāneqꝫ ꝓnam ad cōdolendū. Talis ſi fortead regimē aīaꝝ ſeu ad officiū p̄dicatiōis.aſſumit̉. alijs qͥdē nō ꝓdeſt: ſibi v̓o obeſtplurimū. Porro ſeſe ingerere qͣnte impudētie eſt? Sꝫ redeamꝰ ad vbera ſpōſe. acꝓ diuerſitate vbeꝝ diuerſas ⁊ lactis ſpēsꝓponamꝰ. Nā ꝯgratulatio qͥdē exhortationis. cōpaſſio ꝟo ꝯſolatōis lac fundit.Porro vtrāqꝫ ſpēm vbertim celitꝰ irrorari pio pectori ſuo ſpūalis mr̄ totiēs ſentitquotiēs oſculū ſumit. Uideas eam moxplenis vberibꝰ paruulis incubare lactandis. ⁊ ex vno qͥdē ꝯſolatoria. ex altero v̓oxhortatoria vberiꝰ miniſtrare ꝓut ſingulis ꝯuenire videbit. Uerbi cauſa. Si quēforte ex his qͦs genuit ī euāgelio dep̄henderit forti aliqͣ tēptatiōe ꝯcuſſum: ⁊ inde