IX

quoniā ip̄e eſt dn̄s deꝰ tuꝰ. fortaſſe n̄ oſculandus. ſed aborādus cum pr̄e ⁊ ſpūſancto in ſecula ſecploꝝ Amen.Sermo. ix.Ccedamus iaad libꝝ. verbiſqꝫ ſpōſe rōnemdemꝰ ⁊ ꝯſequentiā. Pendēt eī⁊ prupta nutat adſqꝫ principio. Ideoqꝫp̄mittendū cui cōpetēter cohereant. Ponamus ꝓinde iſtos quos ſponſi ſodalesdiximꝰ: viſitādi ſalutādiqꝫ gratia ſic̄ heri⁊ nudiuſtertiꝰ: acceſſiſſe nūc qͦꝫ ad ſponſam ſubmurmurantē ⁊ tedentē reperiſſe.mirari cauſam ⁊ quaſi alloqͥ in hunc modum. Quid noui accidit? Quid te cernimus ſolito triſtiorē? Que inopinati murmuris cauſa? Certe cuꝫ auerſa ⁊ alienataires poſt amatores tuos cū quibus male erat tibi: cōpulſa tandē reuerti ad viruꝫtuū priorē. nōne vt ſaltē merererꝭ tangerepedes. multis p̄cibꝰ ⁊ fletibꝰ inſtitiſti? Recolo inquit. Quid? Obtento eo ſimulqꝫaccepta in oſculo pedū indulgētia de offenſis. num rurſus facta impatiēs ⁊ tātanequaqͣꝫ dignatōe ꝯtenta. ſed maiorꝭ familiaritatis cupida. ſcd̓am quoqꝫ gratiāeadē qua pͥus inſtātia poſtulaſti ⁊ impetraſti. ita vt in oſculo manꝰ adepta ſis virtutes nō paucas ⁊ nō paruas? Nō diffiteor ait. Et illi. Enimuero num tu es q̄iurare ⁊ obteſtari ſolebas ſi vnqͣꝫ ad oſculum manꝰ ꝑuenire daret̉: ſufficere iā tibinil te de cetero petiturā. Ego? Quid igit̉Forte hoꝝ que acceꝑas quippiā ablatuꝫcauſaberis? Nihil. An vero times repetitum iri. qd̓ tibi de mala tua pͥſtina ꝯuerſatione indultū p̄ſumpſeras? Non. Age tamen dic vn̄ queamꝰ ſatiſfacere tibi? Nonquieſco ait niſi oſculet̉ me oſculo oris ſui.Gratias de oſculo pedū. gr̄as ⁊ de manꝰſꝫ ſi cura eſt illi vlla de me. oſculet̉ me oſculo oris ſui. Nō ſum in gͣta. ſꝫ amo. Accepi fateor meritis potiora. ſꝫ ꝓrſus inferiora votis. Deſiderio feror. nō rōne. Ne q̄ſo cauſemini p̄ſumptionē vbi affectio vrget. Pudor ſane reclamat. ſꝫ ſuꝑat amor.Nec ignoro qꝛ honor regis iudiciuꝫ diligit. ſꝫ p̄ceps amor nec iudiciū p̄ſtolatur.nec ꝯſilio tēperat̉. nec pudore frenat̉. necrōni ſubijcitur. Rogo. ſupplico. flagito.oſculet̉ me oſculo oris ſui. En gr̄a ipſius

multis iā annis caſte ſobrieqꝫ viuere curo. lectiōi inſiſto. reſiſto vicijs. orōni incūbo frequēter. Uigilo ꝯͣ temptatōes. recogito annos meos ī amaritudine aīe mee.Sine querela me arbitror qͣꝫtū in me eſtꝯuerſari inter frēs. Superioribꝰ poteſtatibꝰ ſubdita ſum. egrediēs ⁊ regrediēs adimperiū ſenioris. Aliena nō cupio. meapotiꝰ ⁊ me parit̓ dedi. In ſudore vultusmei comedo panē meū. Ceteꝝ qd̓ in hisom̄ibꝰ eſt totū ꝯſtat de ꝯſuetudine. d̓ dulcedine nihil. Quid niſi iuxta ꝓph̓am vitula effraim ſum. docta diligere trituraꝫ.Deniqꝫ ī euāgelio qͥ hoc ſolū qd̓ facere debet facit: ſeruꝰ inutilis reputat̉. Mādataforſan vtcūqꝫ adimpleo. ſꝫ aīa mea ſic̄ terra ſine aqua in illis. Ut igit̉ holocauſtuꝫmeū pingue fiat. oſculet̉ me queſo oſculooris ſui. Pleriqꝫ veſtꝝ mihi quoqꝫ vt me Emini in priuatis ꝯfeſſionibꝰ ſuis ꝯqueriſolent vt ſuꝑ huiuſcemodi arentis animilanguore atqꝫ hebetudine ſtolide mentisꝙ d̓i ſcꝫ alta atqꝫ ſubtilia penetrare nequirent. ꝙ de ſuauitate ſpūs aut nil aut parūſentirēt. Quid iſti niſi ad oſculū ſuſpirāt?Suſpirāt plane ⁊ inhiāt ſpiritui ſapiētie⁊ intellectꝰ. iutellectꝰ vtiqꝫ quo ꝑtingantſapiētie qua guſtent qd̓ intellectu app̄hēderint. Ego in hocip̄o affectu ſanctū puto oraſſe ꝓph̓am cū diceret. Sicut adipe⁊ pinguedine repleat̉ aīa mea: ⁊ labijs exultatiōis laudabit os meū. Oſculū oīnopetebat vt illud oſculū in cuiꝰ tactu ꝑfuſis labijs pinguedine gr̄e ſpūalis ſeq̄ret̉:qd̓ alibi idē ip̄e p̄cat̉. Repleat̉ os meū laude vt cantē gloriā tua: tota die magnitudinem tuā. Deniqꝫ ⁊ eructauit vbi guſtauit. Quā magna multitudo dulcedis tuedn̄e: quā abſcōdiſti timētibꝰ te. Satis hͦoſculū detinuit nos. ⁊ nec dū me illud vtveꝝ fatear digne ſatis expreſſiſſe confido.Sꝫ trāſeamꝰ ad reliqua. qꝛ id melius imp̄ſſum qͣꝫ exp̄ſſum innoteſcit. ¶ Sequit̉. AQuia meliora ſunt vbera tua vino fragrātia vngentis optimis. Et hec v̓ba cuiusſint auctor nō loquit̉. relinquēs nob̓ libere cōmētari cui potiſſimū ꝑſone ꝯueniātMihi ꝟ̓o nō deeſſe vn̄ illa cōgruent̓ aſſignē ſiue ſpōſe ſiue ſpōſo ſiue etiā ſponſiſodalibꝰ. Et pͥmū ſpōſe qualit̓ ꝯgruāt indicabo. Interim ꝯfabulātibꝰ illa parit̓ atqꝫillis: acceſſit ip̄e de quo ſermo erat. Utiqꝫ