Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

III

ꝓmiſſiones. Ecce apparebit dn̄s ⁊ n̄ mētietur. ſi morā fecerit expecta eū. qꝛ veniēsveniet ⁊ nō tardabit. Itē. Prope ē vt veniat tꝑs eiꝰ. ⁊ dies eiꝰ nō elongabunt̉. Etex ꝑſona ꝓmiſſi. Ecce ego (inqͥt) declino īvos vt flumē pacis. ⁊ vt torrēs inundāsglorie gentiū. In qͥbꝰ verbis ſatis apparet ⁊ p̄dicatoꝝ inſtātia ⁊ diffidētia populoꝝ. Sic itaqꝫ ⁊ plebs murmurabat. ⁊ fides nutabat. ⁊ (iuxta Eſaie vaticiniū) anO geli pacis amare flebāt. Ne gͦ vniuerſuꝫgenꝰ humanū morā faciēte xp̄o deſperation ꝑiret. dū ſe cōtēni ſuſpicaret̉ infirmamortalitas: ſueqꝫ recōciliationis cuꝫ deode gratia totiēs repromiſſa diffideret: ſancti qͥ de ſpū certi erāt: certitudinē d̓ carniſpn̄tia exoptabāt ac ſignū reformāde pacꝭꝓpter puſillanimes ⁊ incredulos omī inſtantia reqͥrebāt. O radix ieſſe qͥ ſtas iu ſignū populoꝝ. qͣꝫ multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt te videre ⁊ nō viderūt. Felix tamēex om̄ibꝰ ſymeon. cuiꝰ ſenectꝰ in miſcd̓iavberi. Is nempe exultauit vt videret deſiderij ſignuꝫ: ⁊ vidit ⁊ gauiſus eſt. Acceptoqꝫ oſculo pacis in pace dimittit̉. antetamē aꝑte ꝓnunciās Ih̓m eſſe natū in ſignum cui ꝯtradicēdū erat. Om̄ino ita fuit. Cōtradictū eſt exorto ſigno pacis: ſedab his qͥ oderūt pacē. Nā pax hominibꝰbone volūtatis. Maliuolis auteꝫ petraſcandali ⁊ lapis offenſiōis. Herodes deniqꝫ turbatꝰ eſt ⁊ oīs hieroſolyma cū illoSiquidē in ꝓpria venit ⁊ ſui eū non receperūt. Ffelices illi in ſua ꝑnoctatōe paſtores qͥ ſigni huiꝰ viſione digni habiti ſūt.Iā tunc ſe abſcōdebat a ſapiētibꝰ et prudentibꝰ. ⁊ reuelabat ꝑuulis. Et herodesvidere voluit: ſꝫ qꝛ nō bona volūtate nōmeruit. Pacis ſiquidē ſignū erat datumtm̄ hominibꝰ bone volūtatiſ. Herodi vero ⁊ ſimilibꝰ eiꝰ nō dabit̉ niſi ſignū Ioneꝓphete. Porro ad paſtores. ⁊ hoc (ait angelus) vobis ſignū. vobis humilibꝰ. vobis obediētibꝰ. vobis nō alta ſapiētibusvobis vigilātibꝰ ⁊ in lege dei meditātibꝰdie ac nocte Hoc inqͥt vobis ſignū. Qd̓?Qd̓ angeli ꝓmittebat. qd̓ ppl̓i reqͥrebantqd̓ ꝓphete p̄dixerāt. hoc fecit dn̄s nunc ⁊oſtēdit vobis. in qͦ recipiant increduli fidem. puſillanimes ſpem. ꝑfecti ſecuritatēHoc gͦ vobis ſignū. Cuiꝰ rei ſignū? Indulgētie. gr̄e. pacis. ⁊ pacis cuiꝰ non erit

finis. Hoc eſt gͦ ſignū Inuenietis infantēpānis qͥdē inuolutū ⁊ poſitū in preſepio.Deꝰ eſt tn̄ in ip̄o mundū recōciliās ſibi.Moriet̉ ꝓpter peccata vr̄a. ⁊ reſurget ꝓpter iuſtificatōem veſtrā vt iuſtificati ꝑ fidem pacē habeatis ad deū. Hoc ſignumpacis ꝓph̓a quondā regi Achaꝫ ꝓponebat petendū a dn̄o deo ſuo. ſiue in excelſoſupra. ſiue in inferno deorſum. Sꝫ impius rex recuſauit nō credens miſer ꝙ in ſigno hoc ima ſūmis in pace ſociāda eēt.quatenꝰ ⁊ inferi dn̄o deſcēdente ſalutati īoſculo ſancto ſignū pacis ⁊ ip̄i recipiant⁊ ſuꝑni ſpūs idipſum nihilominꝰ cuꝫ adcelos redierit eterna ſuauitate participēt.Sermo finiēdus eſt. ſꝫ vt qd̓ in eo diſputatū eſt breui recolligā ſumma. patet hocſanctū oſculū duabꝰ ex cauſis neceſſarie īdultū mūdo. vt ⁊ infirmis faceret fidem⁊ deſiderio ſatiſfaceret ꝑfectorum. Porroip̄m oſculū eſſe nō aliud qͣꝫ mediatorē dei⁊ hominū: hoīem Ih̓m chriſtū. Qui cūpatre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat deꝰ ꝑ oīaAmen.ſecula ſeculo Sermo. iij.Odie legimuslibro exꝑientie. Cōuertiminid voſipſos ⁊ attēdat vnuſqͥſqꝫꝯſcientiā ſuā ſuꝑ his que dicēda ſūt. Explorare velim ſi cui vnqͣꝫ veſtꝝ ex ſentētiadicere datū ſit. Oſculet̉ me oſculo oris ſuiNō eſt enim cuiuſuis hoīum ex affectu hͦdicere. ſed ſi qͥs ex ore xp̄i ſpūale oſculumvel ſemel accepit hūc ꝓpriū experimentūꝓfecto ſollicitat ⁊ repetit libēs. Ego arbitror neminē vel ſcire poſſe qͥd ſit: niſi qͥ accipit. Eſt qͥppe māna abſcōditū. ⁊ ſolusqͥ edit: adhuc eſuriet. Eſt fons ſignatꝰ cuinō cōmunicat alienꝰ. ſed ſolus qͥ bibit adhūc ſitiet. Audi exꝑtū quō reqͥrit. Reddemihi inqͥt. Leticiā ſalutarꝭ tui. Minimegͦ id ſibi arrogat mei ſil̓is aīa onerata peccatis. ſueqꝫ adhuc carnis obnoxia paſſionibꝰ. q̄ ſuauitatē ſpūs necdū ſenſerit: internoꝝ ignara atqꝫ inexꝑta penitꝰ gaudiorum. Oſtēdo tn̄ ei q̄ hmōi eſt locū in ſalutari ſibi ꝯgruenteꝫ. Nō temere aſſurgatad os ſereniſſimi ſpōſi: ſꝫ ad pedes ſeueriſſimi dn̄i mecū pauida iaceat. ⁊ cū publicano terrā tremēs nō celū aſpiciat. ne cōfuſa in luminaribꝰ celi facies aſſueta tene