Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

quibus nō contenti equos boues theſauꝝ ⁊ alia bona mōaſterioꝝ ⁊ beneficōꝝ vacantiūillicite occupāt: que eſſent futuris ſucceſſoribꝰ reſeruandaquidam militibꝰ ⁊ alijs potētibus dignitatū ſuaꝝ reddit⁊ ꝓuentus vendūt ad tēpus:vt ꝑ ipſos exēpti vicini fortiꝰopprimant̉. Nōnulli etiamindebite monaſteria dirimūt:alij domos ⁊ hoſpitalia ⁊ aliabona monaſterioꝝ mobilia ⁊īmobilia frequēter occupāt etdetinent occupata. Pluresqͦꝫ ſine cauſa iuſta impediuntne exempti loca ſua valeāt reꝑare Quidā ſtatuta faciūtꝑ que derogat̉ priuilegijs exēptoruꝫ ⁊ generaliter ꝙͣpluresp̄lati religioſis p̄ẜtim exēptis⁊ priuilegiatis ī ꝑſonis ⁊ rebꝰſuis ac iuribꝰ ſpūalibꝰ ⁊ temporalibus graues inferūt ꝯtraiuſticiā eoꝝ priuilegia īiurias⁊ iacturas. Ueꝝ qꝛ vna eſtregulariū ⁊ ſeculariū p̄latorū⁊ ſubditoꝝ exemptorū et nonexemptoꝝ vniuerſalis eccleſiaextra quā nullus oīno ſaluat̉:quorū oīuꝫ vnus eſt dn̄s: vnafides ⁊ vnū baptiſma: decꝫ vtoēs qui eiuſdē ſunt corporis?vnius etiam ſint voluntatis.⁊ ſicut fratres adinuiceꝫ vin-

culo charitatis ſint aſtricti:decet igit̉ vt ⁊ p̄lati ⁊ alij tamexēpti ꝙͣ nō exepti ſuis iuribꝰſint ꝯtenti: ⁊ alter in alteriusiniuriā nō ꝓſileat ſeu iacturāUniuerſis itaqꝫ p̄latis eccleſiaꝝ pn̄tis ſanctiōis edictodiſtricte p̄cipiendo mādamꝰ:quatenꝰ ipſi a p̄dictis grauaminibꝰ oīno ceſſātes ⁊ ceſſareſuos ſubditos faciētes: virosr̄ligioſos exēptos pͥuilegiatos⁊ nō exemptos: mēdicātes ⁊ n̄mendicātes charitatiue tͣctēt⁊ foueāt: ⁊ ſua iura ⁊ pͥuilegiainuiolabiliter eis ſeruēt.quoniam plus ſolet timeri qd̓ſpecialiter ꝙͣ quod generalit̓inhibet̉: eiſdem p̄latis diſtrictiſſime inhibemꝰ vt abbatespriores ⁊ alios religioſos: nead ſua generalia vel ꝓuincialia vadāt capitulaꝫ impedirequomodolibet nō p̄ſumant.Lemens. v. in ꝯci. vienēſi.De priuilegijs ⁊ exceſſibꝰ priuilegiatorum. Rubrica.LEligioſi qͥ clericisaut laicis ſacͣmentū vnctiōis extreme vl̓ eūchariſtiemīſtrare: mr̄imonia ve ſolēnizare non habita ſuꝑ his parochialis p̄ſbyteri licentia ſpāli

ꝙ priuilegiuꝫ tale ꝯprehendat beneficia etiam ſpectantia ad exēptosnō tamen ꝓbat de bn̄ficijs exemptis: ex quo ꝑ ep̄m ſit pͥuatō vt premiſit. quicquid tn̄ ⁊at archi. in decre. ſi ꝓpter: puto ꝙ ſi ī pͥuilegiodr̄ de bn̄ficijs dioce. ſue venient exempta: ſecus ſi diceret̉ de bn̄ficijsſibi ſubiectis. ⁊ eſt ſimile quod ſcripſi de reſcrip. abbatem. vbi patꝫrn̄ſio ad decre. graue.d̓ offi. or. que inducit̉u Quibꝰ. xxiij.ad ꝯͣriū.x Illicite. illa enimque ad fructꝰ n̄ ꝑtinētvſurpare nō debēt. deelec. generali. §. vl. li.vj. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. cōpi. dedeci. c.y¶ Reſeruāda. d̓ of.ordī. p̄ſenti. li. vjz Quidam. xxiiij.a At per ipſos. hocal̓s licitum ex animoſit illicituꝫ. ſuper quovide qd̓ no. de re. iur̄.locupletari. li. vj. xj.q. iij. ſiquis v̓o. ⁊ eſtſimile huic de deci. inaliquibꝰ. de iudeis. c.penul̓. ⁊ qd̓ ſcripſi deſen. ex. quante.b Nōnulli .xxv.cIndebite. gͦ ſecusſi ex cā iuſta. vij. q. j.⁊ tēporis. xvj. q. vlt.ſiquis vult. de cō. di.j. tribus.d Alij. xxvj.e Decupant. dicēdoſibi ius ꝑ violentiamcadūt a iure ſuo ſꝫ qd̓habeant. C. vnde vi.ſiquis ī tantā. xvj.vj. placuit. de p̄bē. eūqui. li. vj.Pluries xxvij.g Reparare. qd̓ tn̄iudeis ꝑmittit̉ d̓ ſuisſynagogis iuxta pͥmūſtatū. d̓ iude. ꝯſuluit.h Quidā. xxviij.iPnuilegijs. hoc n̄poſſunt. xxv. q. ij. c. j.⁊. ij. immo nec ipſumpͥncipē decꝫ hoc facered̓ re. iur̄. decet. cū ſuiscor. li. vj.k Et generalit̓. xxixgenerale.urtanda erant ipſis eoꝝ pͥuilegia: de p̓ui. dilecti.l¶ Priuilegia.m Saluatur. de ſum. tri. c. j. §. vna.n¶ Anus eſt. ad ephe. iiij. habet̉ d̓ hac triplici vnitate. ⁊ sͣ. e. ꝯpi.de ſum. tri. c. j. §. ad hoc. ⁊. jͣ. de ſen. excō. c. j. ad idem. xxiiij. q. j.o Decet. inſpicimus quid deceat: qd̓ ꝓprie reſpicit honeſtatem. deloquitur. Io. an.nagne. de elec. cum nō deceat. li. vj.p Corporis. myſtici. qd̓ eſt collectō fidelium: de ꝯſe. di. j. eccleſia.s caput eſt chriſtus: de ſacra vnc. c. vno. v̓. ſed vbi.q Contenti. sͣ. e. ti. accedentibus.Et quoniam. xxx.ſ Inhibetur. xxiij. di. quāꝙͣ. de here. ſi aduerſus.pitula. ꝯcor. xxvij. q. iiij. ſicut. circa fi.ijEligioſi. ponit ſex caſus in quibus religioſos excōicat.⁊ abſoluionem pape reſeruat ⁊ pͥuilegijs ⁊ exemptiōibꝰnon obſtantibꝰ eos ꝑ ordinarios locoꝝ denūciari p̄cipit.ſecundo ibi: quibus: ponit ſeptem culpas religioſorū a quibus eosprecipit abſtinere ſub certis penis: quas eis imponi iubet: ⁊ quasprelatis ipſoꝝ imponit ſi non ſatiſfecerint. tercio ibi ſane: ponit moderatōnem circa duos pͥmos caſus. Et no. ꝑ hoc pͥncipiū hanc ꝯſtitutōnem cum ſuis penis ita locum habere ī religioſis: ꝙ ſeculares

clericos non includit. An v̓o includat religͣioſos p̄fectos eccleſijs parochialibus quo ad nō ſuos parochianos dubitatur. ⁊ vide qd̓ dixi sͣ. e.x Anctōnis. de hoc ſacramento. xcv. di. §. ſed iſtud. ⁊. c. ſe. d̓ ſacraꝙ deci. c. j. in. j. glo.te. ⁊ dic vt ibi.vnc. c. vno. in. pͥn. d̓ v̓. ſig. queſiuit. de pe. ⁊ re. cEuchariſtie. dr̄ abyeu. qd̓ ē bonū. ⁊ charisqd̓ eſt gratia: quaſi bōagratia. ⁊ de hac ſatis sͣ.e. ꝯpi. de reli. ⁊ ve. ſanc.z¶ Solēnizare .i. ſolenniter bn̄dicere. de hac bīdictōe habet̉. xxx. q. v.c. j. ⁊ .iiij. capl̓is ſequē.xxiij. di. c. vlti. de ſpon.conſultatōni. de ſe. nup.a rfias habita. ſꝫ nūqdcredet religioſꝰ parochiano dicenti ſe hr̄e talemlicētiā? videt̉ ꝙ ſic ꝑ idqd̓ no. de pen̄. di. vj. placuit. qꝛ n̄ eſt p̄ſumēdusīmemor ſue ſalutis .j. ꝙvij. ſancimꝰ. de homi. ſgnificaſti. ij. ſꝫ ꝯͣ: qꝛ videmus in ſacr̄o ordinis cūdatur a n̄ ſuo ep̄o ꝙ ibirequirit̉ plena fides d̓ licentia: ⁊ qn̄qꝫ de cauſa.d̓ tēp. or. c. j. ⁊. ij. li. vj.cū ſi. Item iſta eſt q̄daꝫabſolutō fct̄a ꝑ parochialem p̄ſbyteꝝ: ſuꝑ qͣ n̄ credit̉ ei qͥ ſe dicit abſolutūd̓ of. or. ex ꝑte. d̓ ſen. ex.ſicut. Idem ſi dicat̉ delegatō: de of. dele. cū ī iureſꝫ poſſet ad pͥmuꝫ rn̄deriillud ſpāle: qꝛ ſacr̄m ordinis nō datur ꝓpt̓ recipiētē tm̄: īmo ꝓpt̓ alios⁊ iō dr̄ ſacr̄m dignitatisj. q. j. §. ſi gͦ. ⁊. §. ecce ſiclericus. ⁊ fa. qd̓ no. deꝯiu. ẜuo. c. j. in glo. ij. ſꝫiſta ſacr̄a recipit qͥs ꝓpt̓ſeipſuꝫ. Ad ſecūdū all̓.rn̄det̉: ꝙ illa vera ī foroꝯtētioſo: ſecꝰ ī penitētialivt dixi ī pre. decre. ſicut.exi. glo.b arochial̓. ꝑ hoc qͦad ſcolares mercenarios⁊ his ſil̓es: ītelligo p̄ſbyteꝝ ī cuiꝰ parochia inhabitant: fa. qd̓ no. de pe. di. vj. placuit. de hoc ſcripſi de pe. ⁊ re. oīs. ſuꝑv̓bo ſacerdote. ⁊ oſti. tractauit in ſum. d̓ paroch. §. pe. v̓. qͥs intelligat̉chianus. ⁊ de pe. ⁊ re. §. cui ꝯfitēdū. ad fi.c Preſbyteri. puto lnīaꝫ parochial̓ ſufficere qͥ adhuc p̄ſbyt̓ n̄ ē: putaqꝛ eſt jͣ ānū: vl̓ diſpenſatū eſt cū ipſo ẜm forma decre. cū ex eo. de elec.li. vj. vl̓ eſt parochialis collegiata. e. ti. ſtatutū. fa. d̓ elec. ſuffraganeis.de trāſla. c. j. ⁊ qd̓ ibi no. vr̄ etiā ſufficere licētia vicarij gerētis curā ꝑmodū p̄. decre. cū ex eo. fa. jͣ. de pe. cupiētes. puto etiā pꝰ factū a penisexcuſari illū qͥ hoc facit de aucͣte dioceſani. fa. de pe. ⁊ re. c. ij. ī fi. li. vjnam dioceẜ eſt parochia ep̄i: de dona. apl̓ice. ī pͥn. ⁊ ep̄s p̄ſbyt̓. xcv. di.olim. de pec. cleri. c. ij. ⁊ fa. qd̓ ſcripſi de pe. ⁊ re. oīs. ſuꝑ v̓bo ꝓprio. ⁊hoc eo fortiꝰ qn̄ vacat parochial̓ eccl̓ia: ſꝫ qn̄ nō vacat an̄ factū ꝯſulasabſtineri: ⁊ ex licētia ep̄i vl̓ archip̄ſbyteri ciuitatē ſis hoc nō fieri. lꝫ abillis recipi poſſint: vt ſcripſi de of. archip̄ſ. c. iij. ⁊ ē ſi. de iureiurā. veꝝ⁊ qd̓ dixi de iude. ſignificauit. de re iudi. inter. ſuꝑ. iij. glo.d Speciali. hic et̄ eſt dubiū an̄ hec ſpecialitas reſpiciat ſolū exp̄ſſionem ſacramentoꝝ: an etiam requirat expreſſionem perſonaꝝ. quod eſtdicere an ſit ſatis ꝙ p̄ſbyter licentiat religioſum: vt parochianos ſuospoſſit iūgere ⁊ eis euchariſtiā p̄bere: an requirat̉ parochianoꝝ exp̄ſſioquibus hec ſunt p̄benda. Itē an̄ ſufficiat generalis licentia data parochiano ꝙ poſſit illa reciꝑe a quo vult religioſo. an v̓o tali religioſo vel