quibus nō contenti equos boues theſauꝝ ⁊ alia bona mōaſterioꝝ ⁊ beneficōꝝ vacantiūillicite occupāt: que eſſent futuris ſucceſſoribꝰ reſeruandaquidam militibꝰ ⁊ alijs potētibus dignitatū ſuaꝝ reddit⁊ ꝓuentus vendūt ad tēpus:vt ꝑ ipſos exēpti vicini fortiꝰopprimant̉. Nōnulli etiamindebite monaſteria dirimūt:alij domos ⁊ hoſpitalia ⁊ aliabona monaſterioꝝ mobilia ⁊īmobilia frequēter occupāt etdetinent occupata. Pluresqͦꝫ ſine cauſa iuſta impediuntne exempti loca ſua valeāt reꝑare ¶ Quidā ſtatuta faciūtꝑ que derogat̉ priuilegijs exēptoruꝫ ⁊ generaliter ꝙͣpluresp̄lati religioſis p̄ẜtim exēptis⁊ priuilegiatis ī ꝑſonis ⁊ rebꝰſuis ac iuribꝰ ſpūalibꝰ ⁊ temporalibus graues inferūt ꝯtraiuſticiā eoꝝ priuilegia īiurias⁊ iacturas. Ueꝝ qꝛ vna eſtregulariū ⁊ ſeculariū p̄latorū⁊ ſubditoꝝ exemptorū et nonexemptoꝝ vniuerſalis eccleſiaextra quā nullus oīno ſaluat̉:quorū oīuꝫ vnus eſt dn̄s: vnafides ⁊ vnū baptiſma: decꝫ vtoēs qui eiuſdē ſunt corporis?vnius etiam ſint voluntatis.⁊ ſicut fratres adinuiceꝫ vin-
culo charitatis ſint aſtricti:decet igit̉ vt ⁊ p̄lati ⁊ alij tamexēpti ꝙͣ nō exepti ſuis iuribꝰſint ꝯtenti: ⁊ alter in alteriusiniuriā nō ꝓſileat ſeu iacturāUniuerſis itaqꝫ p̄latis eccleſiaꝝ pn̄tis ſanctiōis edictodiſtricte p̄cipiendo mādamꝰ:quatenꝰ ipſi a p̄dictis grauaminibꝰ oīno ceſſātes ⁊ ceſſareſuos ſubditos faciētes: virosr̄ligioſos exēptos pͥuilegiatos⁊ nō exemptos: mēdicātes ⁊ n̄mendicātes charitatiue tͣctēt⁊ foueāt: ⁊ ſua iura ⁊ pͥuilegiainuiolabiliter eis ſeruēt. ¶quoniam plus ſolet timeri qd̓ſpecialiter ꝙͣ quod generalit̓inhibet̉: eiſdem p̄latis diſtrictiſſime inhibemꝰ vt abbatespriores ⁊ alios religioſos: nead ſua generalia vel ꝓuincialia vadāt capitulaꝫ impedirequomodolibet nō p̄ſumant.Lemens. v. in ꝯci. vienēſi.De priuilegijs ⁊ exceſſibꝰ priuilegiatorum. Rubrica.LEligioſi qͥ clericisaut laicis ſacͣmentū vnctiōis extreme vl̓ eūchariſtiemīſtrare: mr̄imonia ve ſolēnizare non habita ſuꝑ his parochialis p̄ſbyteri licentia ſpāli
ꝙ priuilegiuꝫ tale ꝯprehendat beneficia etiam ſpectantia ad exēptosnō tamen ꝓbat de bn̄ficijs exemptis: ex quo ꝑ ep̄m ſit pͥuatō vt premiſit. quicquid tn̄ ⁊at archi. in decre. ſi ꝓpter: puto ꝙ ſi ī pͥuilegiodr̄ de bn̄ficijs dioce. ſue venient exempta: ſecus ſi diceret̉ de bn̄ficijsſibi ſubiectis. ⁊ eſt ſimile quod ſcripſi de reſcrip. abbatem. vbi patꝫrn̄ſio ad decre. graue.d̓ offi. or. que inducit̉u ¶ Quibꝰ. xxiij.ad ꝯͣriū.x Illicite. illa enimque ad fructꝰ n̄ ꝑtinētvſurpare nō debēt. deelec. generali. §. vl. li.vj. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. cōpi. dedeci. c.y¶ Reſeruāda. d̓ of.ordī. p̄ſenti. li. vjz ¶ Quidam. xxiiij.a At per ipſos. hocal̓s licitum ex animoſit illicituꝫ. ſuper quovide qd̓ no. de re. iur̄.locupletari. li. vj. xj.q. iij. ſiquis v̓o. ⁊ eſtſimile huic de deci. inaliquibꝰ. de iudeis. c.penul̓. ⁊ qd̓ ſcripſi deſen. ex. quante.b ¶ Nōnulli .xxv.cIndebite. gͦ ſecusſi ex cā iuſta. vij. q. j.⁊ tēporis. xvj. q. vlt.ſiquis vult. de cō. di.j. tribus.d ¶ Alij. xxvj.e Decupant. dicēdoſibi ius ꝑ violentiamcadūt a iure ſuo ſꝫ qd̓habeant. C. vnde vi.ſiquis ī tantā. xvj.vj. placuit. de p̄bē. eūqui. li. vj.Pluries xxvij.g Reparare. qd̓ tn̄iudeis ꝑmittit̉ d̓ ſuisſynagogis iuxta pͥmūſtatū. d̓ iude. ꝯſuluit.h ¶ Quidā. xxviij.iPnuilegijs. hoc n̄poſſunt. xxv. q. ij. c. j.⁊. ij. immo nec ipſumpͥncipē decꝫ hoc facered̓ re. iur̄. decet. cū ſuiscor. li. vj.k ¶ Et generalit̓. xxixgenerale.urtanda erant ipſis eoꝝ pͥuilegia: de p̓ui. dilecti.l¶ Priuilegia.m Saluatur. de ſum. tri. c. j. §. vna.n¶ Anus eſt. ad ephe. iiij. habet̉ d̓ hac triplici vnitate. ⁊ sͣ. e. ꝯpi.de ſum. tri. c. j. §. ad hoc. ⁊. jͣ. de ſen. excō. c. j. ad idem. xxiiij. q. j.o Decet. inſpicimus quid deceat: qd̓ ꝓprie reſpicit honeſtatem. deloquitur. Io. an.nagne. de elec. cum nō deceat. li. vj.p Corporis. myſtici. qd̓ eſt collectō fidelium: de ꝯſe. di. j. eccleſia.s caput eſt chriſtus: de ſacra vnc. c. vno. v̓. ſed vbi.q ¶ Contenti. sͣ. e. ti. accedentibus.Et quoniam. xxx.ſ ¶ Inhibetur. xxiij. di. quāꝙͣ. de here. ſi aduerſus.pitula. ꝯcor. xxvij. q. iiij. ſicut. circa fi.ijEligioſi. ponit ſex caſus in quibus religioſos excōicat.⁊ abſoluionem pape reſeruat ⁊ pͥuilegijs ⁊ exemptiōibꝰnon obſtantibꝰ eos ꝑ ordinarios locoꝝ denūciari p̄cipit.ſecundo ibi: quibus: ponit ſeptem culpas religioſorū a quibus eosprecipit abſtinere ſub certis penis: quas eis imponi iubet: ⁊ quasprelatis ipſoꝝ imponit ſi non ſatiſfecerint. tercio ibi ſane: ponit moderatōnem circa duos pͥmos caſus. Et no. ꝑ hoc pͥncipiū hanc ꝯſtitutōnem cum ſuis penis ita locum habere ī religioſis: ꝙ ſeculares
clericos non includit. An v̓o includat religͣioſos p̄fectos eccleſijs parochialibus quo ad nō ſuos parochianos dubitatur. ⁊ vide qd̓ dixi sͣ. e.x Anctōnis. de hoc ſacramento. xcv. di. §. ſed iſtud. ⁊. c. ſe. d̓ ſacraꝙ deci. c. j. in. j. glo.te. ⁊ dic vt ibi.vnc. c. vno. in. pͥn. d̓ v̓. ſig. queſiuit. de pe. ⁊ re. cEuchariſtie. dr̄ abyeu. qd̓ ē bonū. ⁊ charisqd̓ eſt gratia: quaſi bōagratia. ⁊ de hac ſatis sͣ.e. ꝯpi. de reli. ⁊ ve. ſanc.z¶ Solēnizare .i. ſolenniter bn̄dicere. de hac bīdictōe habet̉. xxx. q. v.c. j. ⁊ .iiij. capl̓is ſequē.xxiij. di. c. vlti. de ſpon.conſultatōni. de ſe. nup.a rfias habita. ſꝫ nūqdcredet religioſꝰ parochiano dicenti ſe hr̄e talemlicētiā? videt̉ ꝙ ſic ꝑ idqd̓ no. de pen̄. di. vj. placuit. qꝛ n̄ eſt p̄ſumēdusīmemor ſue ſalutis .j. ꝙvij. ſancimꝰ. de homi. ſgnificaſti. ij. ſꝫ ꝯͣ: qꝛ videmus in ſacr̄o ordinis cūdatur a n̄ ſuo ep̄o ꝙ ibirequirit̉ plena fides d̓ licentia: ⁊ qn̄qꝫ de cauſa.d̓ tēp. or. c. j. ⁊. ij. li. vj.cū ſi. Item iſta eſt q̄daꝫabſolutō fct̄a ꝑ parochialem p̄ſbyteꝝ: ſuꝑ qͣ n̄ credit̉ ei qͥ ſe dicit abſolutūd̓ of. or. ex ꝑte. d̓ ſen. ex.ſicut. Idem ſi dicat̉ delegatō: de of. dele. cū ī iureſꝫ poſſet ad pͥmuꝫ rn̄deriillud ſpāle: qꝛ ſacr̄m ordinis nō datur ꝓpt̓ recipiētē tm̄: īmo ꝓpt̓ alios⁊ iō dr̄ ſacr̄m dignitatisj. q. j. §. ſi gͦ. ⁊. §. ecce ſiclericus. ⁊ fa. qd̓ no. deꝯiu. ẜuo. c. j. in glo. ij. ſꝫiſta ſacr̄a recipit qͥs ꝓpt̓ſeipſuꝫ. Ad ſecūdū all̓.rn̄det̉: ꝙ illa vera ī foroꝯtētioſo: ſecꝰ ī penitētialivt dixi ī pre. decre. ſicut.exi. glo.b arochial̓. ꝑ hoc qͦad ſcolares mercenarios⁊ his ſil̓es: ītelligo p̄ſbyteꝝ ī cuiꝰ parochia inhabitant: fa. qd̓ no. de pe. di. vj. placuit. de hoc ſcripſi de pe. ⁊ re. oīs. ſuꝑv̓bo ſacerdote. ⁊ oſti. tractauit in ſum. d̓ paroch. §. pe. v̓. qͥs intelligat̉chianus. ⁊ de pe. ⁊ re. §. cui ꝯfitēdū. ad fi.c ¶ Preſbyteri. puto lnīaꝫ parochial̓ ſufficere qͥ adhuc p̄ſbyt̓ n̄ ē: putaqꝛ eſt jͣ ānū: vl̓ diſpenſatū eſt cū ipſo ẜm forma decre. cū ex eo. de elec.li. vj. vl̓ eſt parochialis collegiata. e. ti. ſtatutū. fa. d̓ elec. ſuffraganeis.de trāſla. c. j. ⁊ qd̓ ibi no. vr̄ etiā ſufficere licētia vicarij gerētis curā ꝑmodū p̄. decre. cū ex eo. fa. jͣ. de pe. cupiētes. puto etiā pꝰ factū a penisexcuſari illū qͥ hoc facit de aucͣte dioceſani. fa. de pe. ⁊ re. c. ij. ī fi. li. vjnam dioceẜ eſt parochia ep̄i: de dona. apl̓ice. ī pͥn. ⁊ ep̄s p̄ſbyt̓. xcv. di.olim. de pec. cleri. c. ij. ⁊ fa. qd̓ ſcripſi de pe. ⁊ re. oīs. ſuꝑ v̓bo ꝓprio. ⁊hoc eo fortiꝰ qn̄ vacat parochial̓ eccl̓ia: ſꝫ qn̄ nō vacat an̄ factū ꝯſulasabſtineri: ⁊ ex licētia ep̄i vl̓ archip̄ſbyteri ciuitatē ſis hoc nō fieri. lꝫ abillis recipi poſſint: vt ſcripſi de of. archip̄ſ. c. iij. ⁊ ē ſi. de iureiurā. veꝝ⁊ qd̓ dixi de iude. ſignificauit. de re iudi. inter. ſuꝑ. iij. glo.d ¶ Speciali. hic et̄ eſt dubiū an̄ hec ſpecialitas reſpiciat ſolū exp̄ſſionem ſacramentoꝝ: an etiam requirat expreſſionem perſonaꝝ. quod eſtdicere an ſit ſatis ꝙ p̄ſbyter licentiat religioſum: vt parochianos ſuospoſſit iūgere ⁊ eis euchariſtiā p̄bere: an requirat̉ parochianoꝝ exp̄ſſioquibus hec ſunt p̄benda. Itē an̄ ſufficiat generalis licentia data parochiano ꝙ poſſit illa reciꝑe a quo vult religioſo. an v̓o tali religioſo vel