penitentibus ⁊ confeſſis: quimatutinali officio feſti eiuſdēin eccleſia in qua idem celebrabitur interfuerint cētū. Quiv̓o miſſe totidem. Qui auteꝫin primis ip̄ius feſti veſperisinterfuerint ſimiliter centumQui v̓o in ſecundis totidem.Illis v̓o qui primis tercie: et
ſexte none ac completorij officijs interfuerint: pro qualibꝫhoraꝝ ipſarum quadraginta.Illis autem qui per octauasillius feſti matutinalibus veſpertinis miſſe ac p̄dictaꝝ horarū officijs interfuerit centūdies ſingulis octauarū ipſarūdiebus: de omnipotentis dei
ruere in peccata. Unde ẜm Aug. deus quedam negat ꝓpitius queꝯcedit iratus. Sed ſi pctōris oratō ꝓcedit ex deſiderio bone naturedeus exaudit: non quaſi ex iuſticia: quia talis non meretur: ſed expura mifericordia. ſi tamen alia in oratōne cōcurrant de quibus. jͣ.dicetur. De ſexto ſciendum ꝙ orare debemꝰ pͥncipaliter ſalutifera:Aſath̓ .vj. pͥmū querite regnuꝫ dei ⁊ iuſticiā eius. ⁊ lꝫ valeriusli. vij. c. ij. dicat ꝙ ſocrates quaſi quoddaꝫhūane ſapientie terreſtre oraculū nihil vltͣpetendum a dijs immortalibꝰ arbitrabat̉ꝙͣ vt bona tribuerēt.Patet tamen ex or̄onedominica ꝙ etiam aliquid determinate petēpoſſumus. Un̄ aug.ad probā. dicit: ꝙ addeum id licet orare qꝛlicet deſiderare: dicens ꝙ oratō dominica oſtendit etiam temporaliaa deo peti poſſe. dum dicit: panem noſtrum quotidianū ⁊cͣ. tenēt gͦtheologi ꝙ temporalia a deo orando petere poſſumus: non vt finemconſtituamus ī illis: ſed vt ſint adminicula beatitudinis ꝯſequēdevt ſcilꝫ quaſi inſtrumentaliter nobis deſeruiant ad ſuſtentōneꝫ vitecorporalis exercende ad actus virtuoſos. fa. j. q. iij. ſiquis obiecit.⁊ quod dixi de regula. iohānes. in oppo. ſecunda. De ſeptimo ſciasꝙ oſti. in pre. v̓. ponit. xiiij. que requirunt̉ in oratōe .ſ. ꝙ ſit fidelisſecura: huilis: diſcreta: deuota: verecūda: ſecreta: pura: lachrymoſaattēta: cōmunis: feruida: operoſa ⁊ aſſidua. Sꝫ tū quātū ad p̄ſensmembꝝ ꝑtinet breuiter dic: ꝙ modus orandi requirit humiliatōnēcorporis: deuotōnem cordis: attentōnem: ⁊ breuiloquiū. De primEccle. xxxv. Oratō humiliantis ſe penetrabit nubes. de elec. vbi piculum. §. penl̓. lib. vj. ⁊ Cyprianus li. de oratione dominica. Sitorantibus ſermo cum diſciplina quietem continens ⁊ pudorem: incuruatō tamen vel corporis humiliatō non refectōnis ſed deuotōisobtentu fieri debet vt dicit caſſianus. ⁊ fa. viij. q. j. ſciendum. C. dehis qui ſpo. mu. ſub. l. j. ⁊. ij. Et de ſecundo ꝓbatur d̓ vo. magne.circa finem. ⁊ pre. decre. vbi ꝑiculum. §. penl̓. Et aug. quid prodeſtſtrepitus labioꝝ ſi mutum eſt cor. ⁊ greg. in mora. varaciter amareeſt amaros in compūctōne gemitus non verba compoſita reſonare⁊ ibidem: animaꝝ verba ſunt ipſa deſideria: in quibus tanto quisminus clamat quanto minus deſiderat. De tercio patet hic ⁊ de cōſecra. di. v. nunꝙͣ in pͥn. ⁊ Cyprianus: nil aliud cogitet animus ꝙͣid ſolum quod precat̉. de conſe. di. j. quando autem. ⁊ dicit greg. ꝙillam oratōnem deus non audit: cui ille qui orat non atiēdit. Dicūttamen theologi hoc intelligendum quando attentō nullo modo orationi cōiungitur. non em̄ requiritur ꝙ attentō ſemꝑ maneat in oratione actus per eſſentiam. vnde pſal. xxxvj. cor meum dereliqͥt me.ſatis em̄ eſt ꝙ maneat ꝑ virtutem: quod eſt quando cum bona intētione quis ad oratōnem accedit: etſi in ꝓſecutione mens ad alia rapiatur. Semper enim prime intentōnis vis ꝑmaneat: niſi tanta ſiteuagatō ꝙ attentō omnino depereat: ⁊ tunc locus eſſet ei quod dicitcyprianus lib. de oratōne dominica: quomodo audiri te a deo poſtulas: cū ipſe te non audias. ⁊ beatus ber. cauſamur nobis deeſſe gratiam: ſed iuſtus ipſa gratia conquerit̉ nōnullos deeſſe ſibi. ⁊ caſſianus: nunꝙͣ orat quiſquis etiam flexis genibus ſi vagatōne diſtrahitur: ⁊ fa. quod de officijs ſcripſi: de cele. miſ. dolentes. De quartomath̓. .vj. cum oraueritis nolite multum loqui ⁊cͣ. fa. de ꝯſe. di. vj.non mediocriter. ⁊ vide quod noͣ. de eta. ⁊ qua. c. penl̓. in vlti. glo.Nec tamen putes breuiloquiuꝫ eſſe de neceſſitate orationis. Namoratō non ſolum ẜm ſuam cauſam que eſt deſiderium caritatis: ſedetiam ẜm ſeipſam poteſt eſſe diuturna. Nam ⁊ de chriſto legimꝰ ꝙꝑnoctauit orando. luce. vj. Et ꝙ prolixius orauit luce. xxij. Itē dȳluce. xviij. in pͥn. oportet ſemper orare ⁊ non deficere: fa. lxxvj. di.noſſe. ibi oratōni ꝑnoctanter inſtetimus. Sed quia vt dicit aug. adprobā. multum loqui in orando eſt rem acceſſariam ſuꝑfluis agereverbis. cum plerūqꝫ hoc negocium plus gemitibus ꝙͣ ſermonibusagatur: ideo mouemur ad breuiloquiuꝫ. Nam vt dicunt ſancti frequens ⁊ breuis debet eſſe oratō: ne immorantibꝰ nobis aliud cordinoſtro inſerat inimicus. Sed dubitat̉ an oratō debeat eſſe vocalis:quod videtur pſal. iij. ⁊ .lxxvj. voce mea ad dominū clamaui: vocemea ad dominū deprecatus ſum. Cōtra: oratō deo porrigitur vt eſtdictum: ſed deus cordis locutōneꝫ cognoſcit: fruſtra igitur vox orisadiūgitur: fa. xxxviij. di. ſedulo. Dicūt theologi ꝙ cōmunis oratōque fit per miniſtros eccleſie. xij. q. j. duo ſunt. in pͥn. in ꝑſonā totiꝰpopuli: vt innoteſcat ei pro quo fit: merito ex inſtitutione debet eſſe
vocalis. Sed fingularis quam quis ꝓ ſe vl̓ alio porrigit d̓ neceſſitatenon eſt vocalis. Adiūgitur tamen vox triplici ratōne. Primo ad excitandam interiorem deuotōnem. verbis enim ⁊ ſignis noſ ipſos interiꝰexcitamus ad ſanctum deſiderium augendum vt dicit aug. ad probā.Secundo ad redditōnem debiti. ſcilꝫ vt ſerueat orans deo ẜm ſe totumſcꝫ corde ⁊ corpore. d̓ cō.di. v. nunꝙͣ. Tercio exquadam redundātia abanima in corpus ex vehementi affectiōe. Undepsͣ xv. letatū ē cor meū:⁊ exultauit lingua mea.De octauo patet math̓..vj. ibi: Cum orauerisintra cubiculum tuum:⁊ clauſo oſtio ora patreꝫtuum in abſcōdito. ⁊ vtdicit caſſianus: intra cubiculuꝫ oramus: cū a cogitationū ⁊ ſolicitudinūſtrepitu corde remoto ſecrete ac familiariter preces noſtras ſoli deo referamus: ⁊ fa. quod noͣ.xlj. di. parſimoniam. ⁊ auguſtinus de ſermone dn̄i: videri ab hoībusnon eſt nephas: ſed id agere vt ab hominibus videaris: recipit em̄ illemercedem ſuam: de pen̄. di. iij. cauendum. Oratōes etiam pͥncipaliterſunt in eccleſia faciende: de pur. poſt par. c. vno. d̓ īmu. ec. decet. li. vj.gͣ. e. ꝯpi. de cele. miſ. c. j. ſꝫ vt dicit beatus ber. li. meditatōnū: vbicūqꝫfueris infra temetipſum ora. ſi longe fueris ab oratorio nō queras locum: quoniam ipſe locus es. Uidet̉ quibuſdam ꝙ fieri debeat ad orientem: ſed cum deus ſit vbiqꝫ ad omnem partem poſſumus ad eumorare. eque tamen oramus: ⁊ miſſe ſacrificium facimus v̓ſus orientē.de hoc. xj. di. eccleſiaſticarum. De vltimo dicendum: ꝙ oratōnis effectus eſt duplex. habet em̄ virtutem merendi ⁊ impetrandi. primū dupliciter. Primo quia vitatur ꝑ eam tentatō. Hieronymus ſuꝑ math̓.xiiij. in tēptatōnem intrat qui orare negligit. ⁊ auguſtinus: Pratio eſtoranti preſidiū: aduerſario incendium: angelis ſolacium: deo gratumſacrificiū. Nam principaliter valet ꝯtra vicia ſpiritualia. Unde hieronymus ſuper math̓. xvij. ibi: hoc genus demoniorū nō eijcitur niſi inoratōne ⁊ ieiunio. quod etiam habet̉ math̓. ix. dicit ſic: nō ſanat oculūquod ſanat calcaneum. Ieiunio ſanantur peſtes corporis: oratōne v̓oſanantur peſtes mortis. Secundo qꝛ ꝓcedit ex radice caritatis: penesquam conſiſtit omne meritum: ⁊ eſt fons viuus ⁊cͣ. de pen̄. di. ij. caritas. ij. d̓ regula. licet. in fi. de virtute impetrandi ꝓbatur. xxiij. q. viij.in qualibet. sͣ. e. compi. de elec. ne romani. in fine. Mar .xj. quodcūqꝫorantes petitis credite quia accipietis. Unde per oratōnem reuelanturſecreta diuina. viij. q. j. ſi ergo. Boetius dicit non fruſtra in deo ſpesponitur. preces em̄ que recte ſunt inefficaces eſſe non poſſunt. ⁊ beatꝰber. li. meditatōnū: ex duobus vnum indubitanter ſperare debemus.aut dabit nobis quod petimus aut quod nouit eſſe vtilius. Et Aug.li. ſen. ꝓſperi dicit ꝙ orans miſericorditer audit ⁊ miſericorditer nonauditur. Quid em̄ infirmo ſit vtile magis nouit medicus ꝙͣ egrotus.De his valerius li. vij. c. ij. dicit ꝙ votis ſepe expetimus ꝙ nō impetraſſe melius foret. ⁊ ponit exempla dicens: diuitias appetis: q̄ multisfuerunt exitio: honores cōcupiſcis qui ꝙͣplures peſſundederūt. regnatecum ipſa voluis quorum exitus ſepe numero miſerabiles cernūturſplendidis cōiugijs manus inijcis ad hoc vt aliquando illuſtrent: iſtanōnunꝙͣ funditus domos euertunt. Suadet ergo celeſti arbitrio nosſubmitti effectu oratiōis. ſumus in italia nuꝑ exꝑti. quando em̄ cumverſibus illis: exurgat deus ⁊cͣ. cepit eccleſia ꝯtra rebelles orare: ꝑempti ⁊ exterminati ſunt quaſi ſubito: qui cenſura eccleſiaſtica ⁊ armisbellicis iam dudum domari non potuere. bene fa. xxxvj. di. c. vlt. vbidicit̉ ꝙ orante moyſe vincebat populus. vincebat̉ autem dum dimittebat manus. ⁊ vide oſti. in ſum. de remiſ. §. ad quid valent. v̓. fateor.vbi ponit exempla de daniele moyſe ⁊ dauid orantibus. Sꝫ qui legēttripartitam hiſtoriam hug. floracen̄. helim and̓. rufinuꝫ ⁊ hiſtoriagraphos inueraient ꝙ theodoſius imperator ſenior ſuis oratōnibus miraculoſaꝫ victoriā obtinuit ꝯͣ eugeniū ⁊ arbogaſten: quoꝝ exercitꝰ iaculavehementiſſimus ventus retorq̄bat ī ipſos: ⁊ iacula partis theodoſijcui maioris fortitudine vltra menſuraꝫ humani ictus impingebat inillos. ⁊ hoc voluit ipſe claudianꝰ poeta qͥ tūc florebat dicens: O nimiūdilecte deo cui militat ether. Et ꝯiurati veniūt ad claſſica vēti: hoc aūtobtinnit ipſiꝰ theodoſij or̄o q̄ talis fuiſſe legit̉: Op̄s deus tu noſti ꝙin noīe chriſti filij tui vltōnis iuſto vt puto p̄lia ſuſcepi: ſin alit̓ in mevindica: ſi v̓o cū iuſta cā ⁊ in te ꝯfiſus huc veni: porrige dexterā tuā:ne forte dicāt gentes: vbi eſt deus eoꝝ. cōcor. huic fi. de vo. magne. poſtpͥn. ⁊ huic glo. ſit finis: de cuiꝰ ꝓlixitate ſim excuſabilis: tum quia inoratōnis ſuffragio ſperans effectum illiꝰ exꝑtus ī aſſequēdis ꝓſperis⁊ euitandis vel ſaltem temperādis aduerſis. tum quia ẜm materiam