etiā officio nō impēſo ⁊ occaſion dictaꝝ ꝓcurationū ijdemp̄lati ab ipſis freq̄nter exigūt:q̄ illis ſoluere nō tenent̉ ītolerabilia eiſdeꝫ gͣuamīa cumulātes. Sunt ⁊ nōnulli qͥ ꝓcuratōes nuncioꝝ apo. ſe. aliaqꝫextͣordinaria onera exemptis⁊ alijs religioſis ꝓ maiore ꝑteimponūt: vt ſe ac p̄ſbiteros liberēt ſeculares religioſos adordinandū hmōi oneꝝ diſtributōnem minime aſſumētes.IIn multis et̄ alijs p̄fati p̄lati exepta mōaſteria ⁊ ipſoꝝ eccleſias vtroqꝫ illis iure ſubiectas gͣuāt in ꝓcuratōibꝰ recipiendis ⁊ oneribꝰ inſolidis imponēdis. Nos igit̉ ſuꝑ hisvolētes de opportuno remedioꝓuidere: ſacri approbatiōe ꝯcilij duximꝰ ſtatuendū: vt ſi ep̄inō cā viſitatōis ſꝫ charitatiuehoſpitalitatis ad monaſteriaveniēt ſupͣdicta: victualia gͣtioſe recipiant: q̄ charitatis gr̄aeis fuerit mīſtrata. Ip̄is at̄ep̄is ad mōaſteria veniētibꝰ ſupͣdicta ⁊ ꝓcurationes ibidē recipientibꝰ ſibi debitas de iurecōi cōſuetudine priuilegio veliure alio ſpāli ī domibꝰ ipſoruꝫmōaſterioꝝ: extͣ tn̄ ſepta ip̄oꝝexiſtētibꝰ. ſi q̄ fuerit ad hͦ aptealioqͥn in fra ſepta ipſa non tn̄infra pͥor tā quā regularē appel
lant carniū ꝓ ꝯgruētia tꝑis ſivoluerint: pͥuilegio nō obſtāteqͦcūqꝫ cibaria miniſtrent̉: necincōueniens reputamꝰ: ſi fragmēta q̄ de mēſis ip̄oꝝ ep̄oꝝ ⁊ſuoꝝ familiariū colligunt̉ perip̄oꝝ ep̄oꝝ elemoſinarios ibidem pauꝑibꝰ erogent̉. ab alijsaūt gͣuamībꝰ exp̄ſſis ſuꝑiꝰ p̄lati diligēter abſtineāt: ſi dei etapoſtolice ſedis īdignatōeꝫ voluerint euitare.¶ Dem in eodem.Reſenti ꝯſtitutōe iubemus vt locoꝝ dioceſaniꝯͣ eos qͥ ab eccleſijs vel ꝑſoniseccl̓iaſticis ꝓ eaꝝ rebꝰ ꝓprijsqͣs nō negociādi cauſa deferūtaut deferri faciūt vel trāſmittūt: pedagia vel guidagia ſuovel alieno noīe exigūt vl̓ extorquēt: in aīaꝝ ſuaꝝ ꝑiculum: ⁊eorū a qͥbꝰ eā exigūt p̄iudiciuꝫ⁊ gͣuamē excōicatōis ⁊ interdicti ſentētias a iure prolatas:poſtꝙͣ de hiſipſis ꝯſtiterīt omnino publicēt: vel a ſuis ſubditis tādiu faciāt publicari: donec illi ſic exacta reſtituerīt etde trāſgreſſiōe hmōi ſatiſfecerint competēter.¶ MLemens quintus in concilio vienenſi.De celebratōne miſſaꝝ ⁊ alijsdiuinis officijs. Rubrica.
numerum dieꝝ. eo. ti. procurationes. quod locuꝫ habet etiam in viſitante plura loca: quorum quodlibet ad procuratōnem ſufficiat. e.ti. felicis. li. vji ¶ Impenſo. contra id. eo. ti. procuratōnes. ⁊. c. exigit. li. vj. eo. li.Cordi. ſi epiſcopus.k ¶ Aſſumentes. ꝯͣ idd̓ reg. in. euod om̄es.j ¶Auis. de qͥbꝰ de exceſ. Ma. frequensm ¶ Utroqꝫ. d̓ priui.¶ Supradicia .ſ. ciſtercien̄. ordinis. tn̄ etde alijs ideꝫ videreturab idētitate ratiōis. etsͣ. ꝓxi. generaliter: lofde exemptis.o ¶ Gratioſe. dicit ꝓuerbiū italicoꝝ non reſpiciēdū dentē equi donati: cui cōuenit. ff. deedi. edict. ad res donap Speciali. puta patascto vel onere impoſitofundatōis tꝑe: vt dixisͣ. c. vxi.q. Apſoꝝ. gͦ nō alioruꝫ p̄uatoꝝ vel eccleſiarū: etiā ſi domꝰ eſſentad hoc aꝑte niſi ip̄i p̄lati ꝯſentirent ibi procurarir Alioqͥn. idē ſi extͣſepta nō fuerint domꝰiſterij ad hoc apte.ſ ¶ Regularē. licet ergo in ꝑte domꝰ quod īalia ꝑte nō licet: d̓ ſta.mo. cū ad mōaſteriū.Sꝫ qͥd ſi extͣ portaꝫ illaꝫ nō eſt locꝰ aptus?ſatis videt̉ ꝙ ꝓpter neceſſitatē q̄ ſic artat poſſint tūc intͣ portā illaꝫminiſtrari: vt ſic̄ ꝓpi̓neceſſitatē tꝑe ꝓhibitolicꝫ carnes comedere:ſic liceat ex eadem cauſa etiā in loco ꝓhibitode obẜ. ie. ꝯſiliū: in fi.de regu. iu. qd̓ nō eſt:fa. de cuſt. eu. c. ij. poſſet tn̄ dici: ꝙ cuꝫ pͥuilegiū iſtoꝝ nō tollat̉ intra portaꝫ ꝙ tūc ep̄usẜm formā priuilegij cibis regularibꝰ debeatutari. Ubi v̓o non hr̄ent pͥuilegiū ꝯͣriū: ſit locꝰ ei qd̓ priꝰ dixi.t SSi voluerint. honeſte facerent ep̄i declinādo ibidē ſexta feria velſabbato vel die qͦ cibaria regularia ꝯuenirent: tn̄ ſi alio die declināt.ſubditi ſuꝑiori inuito legē cibarioꝝ non dabūt. xlj. di. non cogant̉.u Fragmenta. dicta a frango is. panes ergo integros qui de men&. de cenſi. cuꝫ inſtantia: in fi.ſa leuant̉ inuitis monachis nō dabit elemoſinariꝰ: vel capones integros: vel ſimilia.x ¶ Familiarium. cuꝫ ep̄o vel poſt comedentiū.Colligunt̉. in procuratione que datur ex debito hoc eſt certum:ſed in illa que datur gratuito non videtur id iuuitis monachis fieripoſſe. ⁊ forſan auctor de vtraqꝫ intēdit: quaſi fragmenta videantureſſę. largita.z Ibidem. ad alium ergo locum mittere non poſſet diſtribuendailliginuitis.uitare. vide qd̓ dixi. jͣ. de ſen. ex. c. j. in glo. mendicātes: in fi.Reſenti. Caſus. dioceſani quibꝰ hoc ꝯſtat illos qui exigēdo a clericis pedagia vel guidagia: excōmunicati ſunt velinterdicti publicare debent. venit executiue ꝑ decre. quāꝙͣ.
eo. ti. libro. vj.c ¶ Iubemꝰ. gͦ obligat ſub p̄cepto. xiiij. q. j. quod p̄cipit̉. ꝙ non benepelerat̉. ſi. s. e. cō. de ſta. mo. c. ij. de reg. do. c. ij.d ¶ Perſonis. vide quod dixi in decre. quāꝙͣeRebus. vel perſonis. vt in pre. decre. quāꝙͣf ¶ Proprijs. ſcꝫ ꝑſonarum vel eccleſiaꝝ: vt ſicetiā ꝓfeſſos qͥ ꝓpriū habere nō pn̄t includat. ꝓtalibꝰ rebꝰ q̄ ad vſuꝫ ꝓpriū portant̉: etiaꝫ laicinō ſoluūt vectigalia. C.de vec. ⁊ cō. l. vniuerſi.plures alios caſus ī qͥbꝰnō ſoluūtur. vide quodno. Rd̓ publicāis. l. iiij.¶ Non negociandi. aprio datur intelligi: ꝙ īhis qͣs cauſa negociādideferūt nō gaudent īmunitate: vt etiā noͣ. guil. īſpe. de īmu. ec. in fi. vbietiaꝫ arguit ꝯͣ emptoresreddituuꝫ clericoꝝ qͥ volūt īmunitate gaudere:ſꝫ ipſi etiā clerici nō gauderent negociatiōis cauſa deferendo: vt hic. Siaūt int̓ leuatorē pedagij⁊ delatorē ſit q̄ſtio: vt qꝛille negat eū clericū: veldic̄ res deferri negociatōnis cauſa: vel res illiusnō eſſe: gͣue eſſꝫ ſꝑ iudicē adiri ꝓ fide huiꝰ rei recipiēda. vn̄ videt̉ ꝯmittēdū iuram̄to deferētiū vl̓ſuoꝝ nūciorū: ſi ꝑſonaꝝqͣlitas nō diſſuadeat: vl̓niſi de ꝯͣrio fides hr̄et̉ inꝓmptū: fa. d̓ iureiur̄. c.fi. qd̓ me. cau. c. fi. quoad ꝑſonā videt̉ ſufficereſi ſit ī habitu et tonſuraclericali: ꝑ decre. ſi iudexde ſen ex. li. vj. io. an.h Sedagia. vel gͣuidagiā. exponunt̉ hec de v̓.ſig. ſuꝑ qͥbuſdā. ⁊ om̄iaiſta dicunt̉ portaria veltigalia: vt ibi no.¶ Alieno. de regu. iur̄.alicui: li. vj. cū ꝯcoͣ.k ¶ Extorq̄nt. vbi eniꝫreciꝑent̉ iſta a ſpōte ſoluētibꝰ: nō eſt locꝰ penis¶ Excōīcationis. qͦ adqe ſimo. dilectꝰ. ij.ſingulares ꝑſonas.m Interdicti. qͦ ad ciuitates caſtra vel loca qͦꝝ collegia vel vniuerſitates ī hīs delinquūt ⁊ ꝑiculoſiſſimū ē: ꝑ qd̓ forſan tota italia ē īterdicta. de vltͣ italiā teſtificēt̉ exꝑti: ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. de ſen. ex. gͣuis: ī pͥn.¶ A iure. e. ti. quāꝙͣ. li. vj.oConſtiterit. ꝑte vacāte ꝯͣ quā ſit publicatio: de qͦ ſatis ſcripſi. e. cō.de of. dele. c. vno. puto aūt de hoc inqri ⁊ ꝯſtare poſſe etiā ī illo qͥ ſoluitde hoc nō ꝯq̄rente: tuꝫ qꝛ hoc bn̄ficiū reſpicit fauorē ordinis clerical̓ nōꝑſone tm̄: ⁊ ſpectat ad ius publicū: de fo. ꝯpe. ſi diligēti: d̓ ſen. ex. ꝯtingit. j. di. ius publicū. tuꝫ ꝓpter aīaꝝ ꝑiculū de qͦ p̄miſit: ⁊ p̄cipue in facto manifeſto: de vſu. cū in dioceſi: de diuor. porro.p ¶ Subditis. vicinos etiā ep̄os requirere pn̄t. xj. q. iij. cure: de tren.a. c. j. sͣ. e. cō. de fo. ꝯpe. ꝙͣuis. §. pl̓t.q Honec. licꝫ iſti reſtituāt ⁊ ſatiſfaciāt vt ſequit̉. eſt tn̄ neceſſaria abſolutio excoīcatōis vel relaxatio īterdicti: vt ī pre. decre. quāꝙͣ. in fi.r ¶ Reſtituerīt. plenarie dic̄ decre. quāꝙͣ. qd̓ forſan hic omittit: qͣſi ſonet in ideꝫ v̓bū reſtitutōis ⁊ plene reſtitutōis: fa. ff. de v̓. ſig. cuꝫ p̄tor.ff. de vſu. videamꝰ. ij. §. in fauiana. nec ſufficeret hic cautio: cōcor. qd̓de elec. quia ſepe. li. vj.¶ Satiſfecerint. vidqe d̓ dixi poſt inno. de coha. cle. ſicut.