Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

p̄ſentatū aliquem ꝑ quācunqꝫꝑſonā eccleſiaſticā ius pn̄tādiad eccleſiā aliquā hn̄tē admittant: niſi infra certū terminūcōpetentē ꝑͤ dioceſanos ipſospn̄tantibꝰ p̄figēdū: ip̄i pn̄tatofuerit corā eis vt p̄ſcribit̉ cōgrua de ꝓuētibꝰ eccleſie portōaſſignata: quaꝫ ſi forſan idempn̄tantes infra terminū ipſuꝫaſſignare neglexerīt: ne factūeoꝝ noceat pn̄tato ſtatuimusvt extunc dioceſani debeantp̄ſentatū: niſi aliud canonicūobſiſtat admittere: ⁊ in penaꝫp̄ſentātiū ad dioceſanos ip̄osptās aſſignatiōis hmōi deuoluat̉. Precipimꝰ autē dioceſanis eīſdē ſub ip̄iꝰ obteſtatōedīni iudicij: ipſorūqꝫ ꝯſciētiasoneramus: ꝙ moderatōꝫ portionis ipſiꝰ debite faciant: necodio vl̓ fauorē vl̓ al̓s ī pluri l̓mīori circa illā ſcient̓ excedātSSane in pͥoratuū vl̓ alioꝝtam regulariuꝫ ꝙͣ ſecularium

locoꝝ eccleſijs ī quibꝰ religioſivel alij ad quos eoꝝ redditusꝑtinere noſcunt̉: p̄dicta ꝯſueuerunt onera ſupportare: premiſſa nullatenꝰ obſeruent̉. ſꝫonera oīa que eccleſiaꝝ ipſaꝝꝑpetuis p̄ſbytis aut vicarijsincūberēt: ſi dicta eis aſſignatio facta eēt: religioſi ⁊ alij ſupͣdicti plene ſubire: ac p̄ſbyteros ſeu vicarios ipſos decētertractare: necnō ſuſtentatōneꝫeis p̄ſtare ſufficientē ⁊ ꝯgruaꝫteneant̉. Ad q̄ oīa integralit̓adimplenda: ⁊ nihilominꝰ adobſeruatōꝫ debitā aſſignatōisper dioceſanuꝫ in caſu alio vtpremittit̉ faciende: religioſosp̄dictos ⁊ alios quoſſibꝫ a dioceſanis eiſdē eccleſiaſtica volumꝰ cēſura ꝯpelli: nō obſtantibꝰ exēptionibꝰ aut alijs quibuſlibet pͥuilegijs ꝯſuetudinibus l̓ ſtatutis: q̄ circa p̄miſſavl̓ eoꝝ aliqd̓ r̄ligioſiſ ip̄is autalijs ī nll̓o volumꝰ ſuffragari.

ꝑ ꝯſtōnem greg. ꝙͣuis. e. ti. ſed modificatam. ſi ergo modū non ſeruetdeficit iuriſdictō: fa. ff. de trāſac. cū hi. §. ſi p̄tor. ⁊ de re. eo. qui ſub tu.vel cu. l. magis. §. ſi es alienū. Ad decre. vl. e. ti. dico ꝙ ex vi decreti n̄valet ibi ꝯfirmato: q̄ al̓s valuiſſet ī decre. cū dilectꝰ. ⁊ decre. ſi ſoli. v̓.aut. erat ius alteri acquiſitū ꝓ qͦ ſcribebat̉. Lex nō dubiū loqͥt̉ ī hisq̄ hn̄t ꝑpetuā ꝓhibitōiscām: vt no. de ſpō. duoꝝtua. q̄ hic ceſſat. Naꝫ et̄ptꝰ inſtōꝫ aſſignatō fieripōt vt ſeqͥt̉. ⁊ ad hͦ addeqd̓ dixi sͣ. e. ꝯpi. de ſeq̄ſ.Fc. vno. v. aqua.f ¶Preſentatū. inſtituendū ad regimē eccleſievel curā ppl̓i.Ius pn̄tādi. n̄ nudūſꝫ vna cū dn̄io tꝑaliū. vtjͣ. §. ſane. al̓s non fieretaſſignatio iſta: qꝛ rectortotū haberet: ſuꝑ qͦ videqd̓ ſcripſi de p̄bē. de monachis. ſuꝑ fi. vlt. glo.h Competētē. d̓ elec.y ap̄. cū ſit.irā. vide qd̓ ſuperhāictōne no. d̓ elec. vtli. vj.k Ipſum. a dioceſanoum.Noceat. facit de elec.icato. ⁊ ad ea q̄ ibipſi ī. x. q.m Extūc .i. lapſo t̓mīo⁊ extremū tp̄s deſigͣt. ff.de ꝯdi. ⁊ demō. l. iiij. ī fi.n Et in penā. nō dicit⁊ p̄ꝰ ea ī penā. nec sͣ ꝓxi.dixit pͥus debeāt. per qd̓dico ꝙ dūmō lapſus ſitterminꝰ n̄ attento ordinehꝰ lr̄e ſicut aſſignatō patronoꝝ p̄cedit inſtiōꝫ: ſi⁊ dioceſani pͥus poterūtaſſignare ⁊ poſtmoduminſtituere: faciūt noͣ. de reſcrip. cū dilecta. ī. iiij. glo. ⁊ ſic illud extūc qdp̄cedit determinat v̓bū debeāt: ⁊ v̓bū deuoluat̉. Sꝫ ī quo eſt hec penacum nil videat̉ referre: an ꝑ ipſos an ꝑ ep̄m hoc fiat: exquo modus n̄excedit̉? So. aſſignabit forte ep̄s tale prediū qd̓ ſibi tenere voluiſſet.ꝑditio ergo electōis eſt hic pena. fa. de p̄ben. ſi pluribꝰ. ī fi. li. vj. ff. delega. ij. ſta. libeꝝ. §. ſtichū. ⁊ eſt ſi. de ſuꝑ. ne. p̄la. c. vno. e. ꝯpi.o Deuoluat̉. tan̄. gof. inno. ⁊ oſti. dicebant de p̄bē. de monachis. ꝙſt monachi aſſignare nollent hāc portōnem: ep̄s elapſis ſex menſibusordinaret eccleſiā: ꝑ decre. ſicut: de ſuꝑ. neg. p̄la. ſꝫ archi. in decre. j. d̓p̄ben. li. vj. dicit decre. ſic loqͥt̉ in defectu p̄ſentatū nō ī defectū ꝓuētuūquare dixit ep̄m hoc caſu non poſſe eccleſiā ordinare: ſꝫ coget illos adaſſignatōꝫ faciendā. hodie melius ꝓuiſum eſt ꝑ hāc lr̄am.p¶ Oneramus. ꝯcor. sͣ. de vo. c. fi. vbi ꝯcor. de hoc sͣ. ti. ꝓxi. c. vlt. §.vt aūt. ī fi. jͣ. de here. c. j. poſt pͥn. ⁊ ꝑ hanc lr̄am ⁊ ea q̄ noͣ. de reſcripſtatutū. §. aſſeſſorē. li. vj. videt̉ ꝙ ꝑ patronos vl̓ p̄ſbyteros nō poſſitep̄o q̄ſtō ꝯferri. ⁊ ꝙ ſi appellarēt patroni dicētes ꝙ exceſſit vl̓ p̄ſbyterdicēs ꝙ portio nō ſufficit: ep̄us nō deferret. Fateor tn̄ ꝙ ſuꝑior ad quēappellatū eſt emēdaret qd̓ male factū eſſet: sͣ de ap. paſtoralis. in prin.Idem puto cū an̄ lapſum termini eſt ꝯtentō inter patronos: qui dicūtportōꝫ antiquā vl̓ auctā ꝑ ipſos ſufficere ⁊ ep̄m hoc negantem.q Moderatōnē .i. moderatā taxatōꝫ. hoc dico qꝛ moderatōis v̓bumunutōꝫ ſapit. d̓ v̓. ſig. c. fi. ⁊ ē huic ſi. de elec. cupiētes. pꝰ pͥn. li. vj.r Odio vel fauore. p̄ſentati vel p̄ſentantiū.ſUel al̓s. puta p̄mio vel timore. xj. q. iij. quatuor. de re iudi. cumeterni. li. vj. jͣ. de here. c. j.t Uel minori. ꝯcor. de oſfi. cu. c. j. ⁊ qd̓ ibi no. ī. iij. glo.Sane. hic declarat pre. omnia: vt. jͣ. dicam.x Obſeruent̉. exquo em̄ p̄ſentati ⁊ inſtituti non ſuſtinēt onera: ſedꝓcuratiōꝫ cathedraticū ⁊ alia iura ep̄alia ⁊ hoſpitalitatis onera ⁊ hisſil̓ia ſubeūt patroni nō fiet aſſignato p̄dicta et̄ ꝓ ſuſtentatōne rectorisvt ſequit̉. Si ergo aliqͣ onera puta ꝓcuratōnū ſubeūt patroni: reliqͥſubit p̄ſbyter: videt̉ ꝙ aſſignatō fieri debeat ſufficiēs ꝓ his oneribustm̄ que ſubit p̄ſbyter: fa. de p̄ſcrip. accedentes: de ſta. mo. ī ſingulis. dedeci. tua. ij. puto em̄ hoc eſſe de mente horū iuriū. ꝙ aut omnia ſubeāt

patroni aut oīa p̄ſbyter. fa. de ꝯſe. di. ij. cōperimus. ff. de admi. tu.cum querit̉. Nā particularis exactō multa hꝫ incōmoda. ff. fa. her.l. plane. facit. ff. de exerci. ac. l. ij. sͣ. de cenſi. cū inſtantia. ⁊ hoc bꝓatſequēs littera. Ioº. an.y¶ Berpetuis. de c ap. mo. c. vno. li.z Uicarijs. repeteꝑpetuis. de offi. vica.ad hec.a Subire. teneant̉gert̉.b Secenter. hoc reſpicit haneſtatem: devo. magne. honeſte gͦlocabuntur in ſede. deexceſ. p̄la. c. j. d̓ ma. ⁊obe. ſolite. ⁊ honorabit̉ in eis ſacerdotaleofficiū. de here. cuꝫ exiniūcto. v̓. licet autē.xcv. di. eſto.c Preſtare. hic pꝫ ꝙetiam ꝓ ſuſtentatōnerectoris non fiet aſſi Sumdiemē. videquod noͣ. xxj. q. j. c. jde reſcrip. cum adeo.in glo. ij.e Ad obſeruatōnē.nō poterūt ergo tollēvel minuere portionēꝑ ep̄m aſſignatā. fa. d̓p̄ben. auaricie.ſ Alio. cuꝫ .ſ. rectorvel vicarius ſuſtinetonera: ⁊ infra tēpusꝑ dioceſanū ſtatutumaſſignatō ꝑ patronosfacta non fuit.g Conſuetudinibꝰ.concor. vide sͣ. e. ꝯpi.de eta. ⁊ qua. vt hi qͥ.ad finem.h Premiſſa. ī alijsergo nō ledunt̉ priuilegia: ſic sͣ. ti. j. c. vl. v̓. nullō. p Lures. ſe ſummat tria dicens. ⁊ partes patent. quarumſi pl̓es. et. e. ti. c. j. ꝑ que patꝫ hic reprobari opinionē queprima determinat noͣ. xvj. q. vi. pie mentis. plenius. e. q.placere videbat̉ ala. hug. lau. Io. tan. vin. ber. ⁊ goſ. q̄ mihi etiā placebat. ⁊ approbat̉ opi. inno. ⁊ oſti. dicentiū in p̄. c. j. ꝙ ī iurepatronatus ſucceſſio fit ꝑ ſtirpes nō ꝑ capita: cum hoc eſſe debeat ī lineadeſcendenti. inſti. de here. que ab īteſ. defe. §. ⁊ qꝛ placuit. vt ſic pl̓esvni ſuccedentes loco vnius habeant̉. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. cui fundꝰ.⁊ dicebat inno. hāc equitatē p̄ferendam ſubtilitati ꝯtrarie. ff. ad. l.aqui. ita vulneratus. in fi. ff. de inſti. l. j. his ꝯcor. rof. bn̄uen. in libello ſuo. e. ti. §. nunc de vltimo. Primi ꝯͣ. Ad qd̓ inducebat vin. ꝙpatroni veniūt ad ſucceſſionē liberti ꝑ capita non ꝑ ſtirpes. inſti. deſucceſ. liber. §. ſꝫ noſtra. al̓s incipit multis. fa. ad hoc: qꝛ ſtipulatōnes indiuidue nō diuidunt̉ inter heredes. ff. de v̓. ob. l. ij. ⁊. l. eadē§. Cato. ⁊. l. ſtipulatōnes. nō diuidunt̉. Archi. in pre. c. ſi plures.ꝯcordare voluit opiniones dicens opi. inno. eſſe veram in his qͥ exdiuerſis cauſis ſunt patroni. ⁊ ita ponebat roſ. vt ſi vnus ex fundoalter ex dote. Oēs em̄ ex altero deſcendentes loco vnius habent̉. qn̄v̓o vnicus fuit patronꝰ tūc locū habeat opinio cōtraria vt ſic inſpiciamus iniciū. Sed lꝫ hoc aliquātulū mulceat aures cui nec videt̉hec decre. obſtare que ponit plures patronos ⁊ vnū ex pluribꝰ nonvnū ſolum: tn̄ nō video rōneꝫ quare aliud in duobus patronis exdiuerſa cauſa ꝙͣ ex eadem: vt ſi duo dederint dotem. Itē nec videoquare magis inſpiciamꝰ ſtirpē pͥmo gradu ꝙͣ ſecūdo vl̓ vlterioribꝰcum igit̉ in hoc oēs cōcordent ꝙ hoc ius eſt ſimplex ⁊ indiuiſibile.Item cōcordent ꝙ in heredes ex inequalibꝰ partibꝰ equaliter trāſitlicꝫ forſan vt dicebat inno. pinguior ſit vox illius: qui plus habꝫ inhereditate. Item cum oēs cōcordent eum qui aliquid in dote poſuitita patronū eſſe ſicut eum qui plus poſuit: ⁊ de his omnibꝰ ſcripſie. ti. c. j. Mihi placebat opinio hic reprobata. que licꝫ in parte haberet ꝯtrariam equitatem: tamen expediens mihi videbat̉ eccleſijs. vtſicut patronis ꝑ capita debetur ius ꝓceſſionis ius alimentoꝝ ⁊ iusdefenſionis ita ꝑ capita debeat̉ ius p̄ſentatōnis. ſcꝫ vt quot ſunt ca-