appellans ab electōe poſtulation vel ꝓuiſione ꝑ viam q̄releſimplicis cauſaꝫ agat: vel eaꝫappellato agente defendat: repellit̉ ab obiectibꝰ in appellatiōe ſua exp̄ſſis ⁊ alijs: niſi cōſtiterit ip̄m formā ſeruaſſe predictaꝫ: p̄terꝙͣ in caſibꝰ in cōſtitutōe p̄miſſa exceptis: etiam ſiappellatōem ſuā non ꝓſequat̉nec exhibeat: et illa ſe aſſeratnolle vti: dum tn̄ de ipſa coraꝫiudice fiat fides: qꝛ ꝑ ip̄aꝫ iusrepellēdi eūdeꝫ aduerſario eſtqueſitum. Illius v̓o ꝯſtitutionis forme omiſſio licꝫ appellantē ab obiectibꝰ in formamelectōnis vel ꝑſonas eligentiūvel electi ꝓpoſitis vel ꝓponēdis ⁊ eoꝝ facienda ꝓbatiōe repellat: probatōnem tamen factaꝫ ſuper his ꝑ aduerſarij cō
feſſiōeꝫ vel al̓s legittime nō infirmat. ¶ Dem.N pleriſqꝫ eccl̓ijs neduꝫqd̓ dolentes referimꝰ p̄ſidio facultatū priuatis: ſꝫ et clero carentibꝰ et populo xp̄ianomultos frequēter ⁊ religioſosp̄ſertiꝫ improuida ſuꝑioꝝ ꝓuīſio ad pontificatꝰ aſſumit honoreꝫ: qui nec vt expediret ꝓdeſſe nec p̄eſſe vt deceret valētes: inſtabilitate vagatōnis ⁊mēdicitatis obprobrio ſerenitatē pōtificalis obnubilant dignitatis. ¶ Uolentes igit̉ cōtra temeritate tam facientiuꝫꝙͣ vt frequētius recipientiumꝓuiſiones hmōi prouidere: deconſilio fratrū noſtroꝝ ſtatuimus: vt nullus decetero quantacūqꝫ dignitate prepollens:niſi ſpāli ſuper hoc auctoritate
ī reſpicit. his viſis proſequor litteram.l ¶ Appellās. vel adhereus: qꝛ de vtroqꝫ loquit̉ decre. vt circa. v̓. alioquin. Alter ergo qui nec appellans eſſet nec adherens bene admitteret̉: cum eſſꝫ in eo ratio poſita in fi. huiꝰ. §.m ¶ Auerele ſimplicis. nūquid ergo reprobat̉ opi. ꝯpoſt. de qua dixi in pͥn. huius ꝑtis?dic ꝙ non. ipſe enimnon fuit locutus d̓ pena decre. vt circa. quāetiā non vidit: ſꝫ d̓ p̄na decre .j. que hoc ſoſum hꝫ: ꝙ poſt tempibi ſtatutuꝫ ꝓcedit̉ inꝑtis abſentia. ſed decre. vt circa: impouitpenā non ſeruāti formaꝫ in iurādo. ꝙ nōaudit̉ etiā ſuꝑ expreſſis. nō ſeruāti in expͥmēdo ꝙ nō pt̄ obijcere non exp̄ſſa. ſimpliciter ergo in penaꝫ abobijciendo repulſus:nec ꝑ viā querele poſſit obijce̓. et hoc vuliſte. §. ſꝫ punit̉ ſolumin ꝓceſſu fiendo in eiꝰabſentia: ⁊ ꝑ appellationē ꝓſequi pōt obiecta in eo ſtatu in quocauſaꝫ īuenit: gͦ ⁊ perquerelaꝫ. ⁊ ſic veꝝ ſitdictū ꝯpoſt. cū ergo diuerſe ſint culpe: nonmirum ſi diuerſe ſintpene. ⁊ ſi. qd̓ noͣ. sͣ. e.cumana. ī vlt. glo.ni Agat. fac̄ͣ. de acōcertatōi. li. vj. ⁊ qd̓no. poſt inno. ⁊ oſti. de appel. dilecto.o ¶ Repellitur. inſtante appellato: vt dicā in fi. huiꝰ partis.p Expreſſis. ſi intelligas ſingulariter ⁊ clare: tunc exponas qd̓ ſequit̉ formā ſeruaſſe p̄dictam .ſ. in iurando. cum em̄ non iurās nonaudiat̉ etiam ſuꝑ exp̄ſſis per viam appellatōnis: ergo nec ꝑ viā querele: de reg. iu. cum quid: li. vj.¶ Alijs. non expreſſis.Preterꝙͣ. excipit a v̓bo alijs. ⁊ eſt ſenſus. appellās qui formamnon ſeruauit in expͥmendo audit̉ ſuꝑ nouiter emergētibꝰ vel ad noticiā ꝑuenientibꝰ vel ſuꝑ quibus ſuꝑuenit ꝓbandi facultas. illis errͣ Nolle vti. videns em̄ appellās ꝙ formā non ſeruauerat: de conalibus nō excludet̉ etiam ꝑ viam querele.ſilio aduocati celat appellatōeꝫ: vel dicit ꝙ illa nō vult vti: vt cauſaꝫꝑ viā querele ꝓſequi poſſit. Et facit hec lr̄a ad q̄ſtionē. an inuito impetrante is ꝯͣ queꝫ impetratū eſt poſſit vti reſcripto: de qͣ ſatis ſcripſipoſt inno. ⁊ oſti. de reſti. ſpo. ex ꝯqueſtione. io. an.t De ipſa. appellatione in qua non fuit forma ſeruata vel illorumreſſio facta.ei¶ Iudice. coram qͦ per viam q̄rele ſimpliciter agit̉ cauſa.fides. plena nec ſufficeret illa ſemiplena: de qͣ noͣ. ꝯpoſt. c. j. sͣ.e. li. vj. in glo. quid ſi papa. vbi dicit ꝑ vnū teſteꝫ: ⁊ lr̄as quas ꝓcurator abſentis de cuiꝰ ꝓcuratorio ꝯſtat vult impetrare ſuꝑ appellatione ꝓbari appellatū. Illud em̄ locū hꝫ quo ad ꝓceſſuꝫ ī partis abſentia faciendū: ⁊ quo ad ꝓbatōnem deuolutōis: ſed hic loquit̉ de penarepulſionis vt ſtatim ſequit̉. Item illud coraꝫ iudice appellationis:hoc corā iudice querele. Item ibideꝫ de ꝓbatōe appellatōnis: hic neceſſe eſt ꝓbare formā appellatōnis. vides aūt per hoc quō expedit appellato ꝙ ſibi in forma publica appellatio iutimet̉: sͣ. e. c. ꝓxi.yQueſitū. optime ꝯcor. sͣ. e. ab eo: li. vj. ⁊ cuꝫ hoc reſpiciat fauorem appellati: eo patiēte bn̄ ꝓcederet obiectio: ad hoc. jͣ. §. ꝓxi. nō ſiccaſu illius decre. ab eo: vt ibi noͣ. in vlt. glo. io. an.z¶ Forme. ſi intelligas de forma iuramenti planū eſt: ſi de forma expreffionis idem cuꝫ diſtinctōe quā ſcripſi sͣ. §. ꝓxi. in prin. hoc dicoquo ad repulſionē de qua ſequit̉.a Legittime. ſi ergo inuito appellato fieret ꝓbationuꝫ receptio ſuꝑarticulis ſuꝑ quibus recipi non debebat: hoc ſibi nō nocet cōſueuerunt articuli admitti ſaluo iure impertinentiū ⁊ nō admittendorū:de qͦ ſcripſi de of. dele. cū ꝯtingat ſuꝑ glo. pl̓t. de teſti. ex ꝑte.b ¶ Non infirmat. bene ꝯcor. de accu. c. j. ⁊. ij. li. vj. ⁊ fa. quod noͣ.
sͣ. e. ſi forte. li. vj. in. v. gͣlo.N pleriſqꝫ. Caſus. ſine ſpeciali licentia pape nullus ꝓuiderepoteſt eccleſie cathedrali clero carenti ⁊ populo chriſtiāo. Religioſus per prelatū licentiari non debet vt tali prouiſioni cōſentiat. confentiēs etiaꝫ ſi fuerit ꝯſecratus priori p̄lato ſubiacet: nec in epiſcopū recipit̉: nec ad aliue honorē ꝓmouetur:qͥ ꝯͣ fient irrita decernit.Et ſunt tres partes. Iupͥma conſtitutōis cauſa.In ſecūda ꝯſtitutio. Intercia ꝓteſtatio. Secunda pars quā ſummauiquattuor facit. Primo ꝓhibet ꝓuiſionē fieri. Secūdo licentiā dari. Tercio punit cōſentientem.Quarto decernit. partespatent: ⁊ ſumme fuit honeſtuꝫ qd̓ hic dicit̉.d ¶ Dolentes. concor. sͣde cele̓. miſ. dolētes: sͣ: d̓ſta mona. recolentes. jͣ.e. ti. attendentes: et de cēdnr̄am. in pͥn.Preſidio. id eſt ſubſidio: ſme quo ſpiritualia diu eſſe non poſſuntj. q. iij. ſi qͥs obiecerit.f ¶ Et populo. certū eſtꝙ clerꝰ ⁊ populꝰ ſunt diuerſa: de puil̓. ex parte:de ſen. excom. ſi ſententia. li. vj. quid ſi habꝫ alterum tm̄? hic ⁊ jͣ. e. c.ponitur copula. ꝑ quodvidetur ꝙ carere debeatvtroqꝫ. Habens autemalterum non caret vtroqꝫ: ⁊ ſic nō videt̉ artare ꝯſtitutio. vide ſimile hn̄s codicē nō iucluditurſub carētibꝰ decreto ⁊ codice. ⁊ habēs panē non includit̉ ſub carētibuspane ⁊ vino: ⁊ hn̄s argentū non includit̉ ſub carentibꝰ auro ⁊ argēto:ita nō includat̉ eccleſia habēs cleꝝ vel populū ſub carentibꝰ clero ⁊ populo: al̓s non eſſet diuerſuꝫ dicere clero ⁊ ppl̓o: ⁊ dicere clero vel ppl̓o:⁊ eſſet hoc incidere in improprietatē locutōis ſumēdo copulā ꝓ diſiuncta: q̄ improprietates excuſande ſunt nō ſequēde: vt noͣ. de v̓. ſig. preterea. ꝓ hoc facit: qꝛ foret abſurdū ꝙ illi clero vel populo quē habꝫ eccleſia ſubtraheret̉ ep̄us: ⁊ hoc multū vrgꝫ. Contra. carere eſt nō habere.ſꝫ ſi dixiſſet ſi non habeat vel niſi habeat clerū ⁊ populum: ꝓpter copulam requirit̉ ꝙ habeat vtrūqꝫ. ergo ſi habet alteꝝ tm̄: artat cōſtitutio.⁊ ideꝫ in p̄dictis exemplis ſi dicat̉ ſi non habeat vel niſi habeat decretū⁊ codiceꝫ:. requirit̉ ꝙ habeat vtrūqꝫ. Idem cū dicit̉ ſi nō habeat paneꝫ⁊ vinū: argentū ⁊ auruꝫ: ⁊ in ſimilibꝰ: vt cum dicit̉ nullus eligat̉ niſihabeat vel ſi non habeat etatē ſcientiaꝫ ⁊ mores ſingula requirunt̉: vtsͣ. e. cum in cūctis. Ideꝫ ſi dicat̉ ſi careat ſcientia moribꝰ ⁊ etate: fac̄ deeta. ⁊ qͣli. eam te. Pro vtraqꝫ ꝑte poſſet induci. ff. de re. du. ſi is qui dua. §. vtꝝ egeret declaratōe. ſꝫ primū plus placet.g Chriſtiano. talia loca q̄ ſunt in ptāte hoſtiuꝫ nō deſinūt eſſe ſacra:ad. l. cum loca. ff. de reli. ⁊ ſump. fu. Rn̄de vt noͣ. vij. q. j. paſtoralis:in fi. non putes tn̄ ꝙ ſit neceſſariū ꝙ locus ſit captus ab hoſtibꝰ. ſatisem̄ eſt ꝙ clero careat ⁊ ſubditis xp̄ianis ꝑ verba huiꝰ decre. licet nō ſitin hoſtium poteſtate.h Religioſos. qui laborāt ad hoc etiam interdū importune ⁊ ꝑ corruptelas: vt dicere poſſint cū psͣ. Laqueꝰ ꝯtritus eſt. ⁊cͣ. psͣ. Niſi qꝛ dn̄serat. Uidi iam religioſuꝫ ꝯſecratū ad titulū qͥ nō erat in reruꝫ natura:fuerat ꝙ patere poſſet ꝑ ꝓuinciale.i¶ Suꝑioꝝ. ad quos ſpectat qͦuis iure ꝓuiſi: ⁊ maxime qͣttuor principalēs priarche ⁊ qͥdā archiep̄i qͥ ſub eis ſunt ꝯſueuerāt hoc facere.k Deceret. viij. q. j. qui epatuꝫ.Uagatōis. ꝯſueuerūt tales diſcurrere ⁊ vicarias ep̄oꝝ querere: maxime ẜntiuꝫ dioc̄. latas: interdū principibꝰ adherere familiariter: qͥ caum ¶ Obprobrio. nedū in ep̄o ſꝫ in qͦlibet clerico. xciij. di. diaconi. vlt.ſa honoris querūt hr̄e capellanos ep̄os.Serenitatem. al̓s temeritatem: de qua. jͣ. de penis ſi quis ſuadente: circa fi. io. an.o ¶ Obnubilāt. ſaltē qͦ ad vulgꝰ: de hͦ xciij. di. legīꝰ. fa. sͣ. d̓ pͥuil̓. c. j.Quātacūqꝫ. ꝓpter pr̄iarchas hoc dicit vt predixi.ppēciali. ſi gͦ haberet generalem auctoritatem ꝓuidendi ep̄atibus