De ſumma trinitate ⁊ fide catholica. Rubrica.Idei catholice fūdamēto preter qd̓teſte apoſtolo nemo pt̄ aliud ponere firmiter inherētes: aꝑte cūſancta mr̄e eccleſia ꝯfitemurvnigenitū dei filiū in his om̄ibus in quibꝰ deꝰ pater exiſtit:vna cuꝫ pr̄e eternaliter ſubſi-

ſtentē: ꝑtes nr̄e nature ſimulvnitas: ex quibꝰ ipſe ī ſe verdeus exiſtēs fieret verꝰ homo:hūanuꝫ videlicꝫ corpꝰ paſſibile: ⁊ animā intellectiuā ſeu rationalē: ip̄m corpꝰ vere ꝑ ſe eteēntialit̓ informātē aſſumpſiſſe ex tꝑe ī v̓ginali thalamo advnitatē ſue hypoſtaẜ ⁊ ꝑſone:⁊ ꝙ ī hac aſſumpta nat̉a ip̄mdei v̓bū ꝓ omniū oꝑanda ſalute non ſolū affigi cruci ⁊ in ea

fortius locum habet: cum hoc volumen non emanauerit ſub nomine li. vt in ꝓhemio dixi. ⁊ licet hac rōne viderent̉ ꝯſtitutōes greg. cōpilatōis: ⁊ .vj. allegāde in hoc volumīe ẜm ſuas materias: ꝓut sͣ.⁊ .jͣ. omnes tn̄ allegabo vt sͣ. exquo in altera illaꝝ cōpilationuꝫ heceri non mandatur.Idei cathohuius cōcilice. ſūmai hec eſt.fatet̉ ꝯciliū vnicū deifiliū in eēntia dei eternaliter ſubſiſtentem:veꝝ corpus hūanū aſſumpſiſſe de v̓gine: etin eo paſſuꝫ et iā mortuū lancea ꝑforatuꝫ:approbās in hoc ordinem quē tradidit euāgeliſta ioh̓es. Secundo reprobat et hereticam iudicat doctrinaꝫq̄ hꝫ: ꝙ ſubſtātia anime rōnalis ſeu ītellectiue vere et ꝑ ſe hūa.ni corꝑis non ſit forma. Tercio aſſerēs ꝯfitendū vnū baptiſma: ſicut vnū deuꝫ ⁊ vnā fidem approbat opi. q̄ hꝫ ꝑ illud cōferri etiā ꝑuulis qͦ ad habitū informantē gr̄aꝫ ⁊ virtutes. Partes patēt. ſecūda ibi porro. tercia ibi adhoc. Iteꝫ hec pͥma ꝑs facit tria. Primo fatet̉ eternā diuinitateꝫ xp̄i.Secūdo vera hūanitatē ipſiꝰ. Tercio ipſius paſſionē ⁊ mortē: ⁊ figurā inducēs ordinē approbat: quē d̓ plagis ponit euāgeliſta ioh̓es.gfundamēto quod eſt cimi.Apoſtolo. jͣ. ad Cor̄. iij. ⁊ ꝯcor. j. q. j. cū paulus: de p̄ſbi. nō baptie ¶ Anigenitū. vt dicit anſelmꝰ: in ſancta trinitate: ꝙͣtūlibet ꝑuuꝫ.fi.incōueniēs eſt impoſſibile. ſꝫ ſi pater aliū filiū genuiſſet: ille ꝑ oīa ſimilis eſſꝫ iaꝫ genito filio. ⁊ cū iā genitꝰ filius ſit v̓bū: reliquꝰ eſſꝫ verbum: ⁊ ſic eēt in deitate duo verba. ſꝫ cū vno dei v̓bo om̄ia ꝑfectiſſime dicant̉ ⁊ creent̉: aliud ſuꝑfluū ⁊ nugatorium fuiſſet. naꝫ duoruꝫad idē ſuffragātiū qͦꝝ vnū ſufficit: alteꝝ ſuꝑfluū ē: qd̓ nō ē in deitateſſibile: ⁊ ph̓s .j. phiſicoꝝ: fruſtra fit ꝑ pl̓a qd̓ pt̄ fieri ꝑ pauciora.¶ Aliū. de ſpū ſancto ⁊ eius et̓na ꝓceſſione: sͣ. e. fideli. li. vj.¶Omnibꝰ. ꝑ hoc ꝯp̄hendit īmenſitatē: incōmutabilitatē: incōprehenſibilitatē: om̄ipotentiā ⁊ īeffabilitatē. Iteꝫ eſſentiā ſub̓aꝫ ſeu naturā. de his oībꝰ sͣ. e. firmiter: in pͥnº. ⁊ in diuinis hec tria vltima repetimꝰ ad maiorē exp̄ſſionē. Si em̄ ad diuinā eſſentiā habeat̉ reſpectus qͣſi mathematice .i. abſtracte nō reducta ꝯſideratōe ad ꝑſonasſic eſt eēntia. ſi ꝯſideret̉ ꝯcrete habito reſpectu ad ꝑſonas: ſic eſt ſubſtantia. qꝛ in qͣlibet ꝑſona ſubſtat ⁊ eſt tota: sͣ. e. dānamꝰ. v̓. nos autem. ſi vtroqꝫ modo qͣſi in ꝯſideratōe vniuerſali: ſic eſt nat̉a. qꝛ naturale eſt diuīe eſſentie ꝙ ſit vna ⁊ ꝙ ī ea ſint ꝑſone. ſimplex tn̄ eſtimpartialis ⁊ indiuiſibilis.h ¶ Exiſtit. damnati ſunt gͦ bonoſiani: qui xp̄m dicebāt non ꝓpriūſꝫ adoptiuū filiū dei. xxiiij. q. iij. quidaꝫ. v. bonoſiani. ⁊ de hoc de cele. miſ. in quadam.i ¶ Eternaliter. arriani negauerūt filiuꝫ coeternū patri. xv. di. c. j.xxiiij. q. iij. quidā. v̓. arriaui: ⁊ arguebāt ſic. om̄e qd̓ natū eſt pͥncipiū hꝫ: gͦ filiꝰ qui natus eſt pͥncipiū habuit ⁊ eē cepit. vn̄ dicebat arrianꝰ. ſi filius eſt: natꝰ eſt. ſi natꝰ eſt: gͦ tēpus fuit qn̄ nō erat filiꝰ. ſedvt ꝯͣ euꝫ dicit ambro. li. j. de tri. c. v. Ideꝫ poſſet dicere de deo: ꝙ ſi cepit eſſe pr̄: gͦ pͥmo fuit deꝰ ꝙͣ pr̄: ⁊ fuit tēpus qͦ nō erat pr̄: ſꝫ cū ex hocſequeret̉ eū mutabilē .i. generatōis acceſſiōe mutatū: hoc dicere amēcia eſt. ſemꝑ em̄ fuit pr̄ ⁊ filiꝰ. naꝫ ex vi correlatiui poſito vno ponit̉⁊ reliquū. dicebat gͦ auguſ. de fide ad petꝝ. c. ij. ſi dei ſiliꝰ virtꝰ ⁊ ſapientia dei ē: nec vnꝙͣ fuit deꝰ ſine v̓tute ⁊ ſapīa: gͦ filiꝰ coeternꝰ eſt deopr̄i. pͥmū ꝓbat apl̓us. j. ad Cor̄. j. ⁊ habet̉. xxxvij. di. §. hinc etiaꝫ.gͦ dic̄ grego. ⁊ augꝰ. ꝙ ſic̄ ſplendor qͥ gignit̉ ab igne coeternꝰ eſt illi ⁊eſſꝫ coeternꝰ ſi ignis eēt eternꝰ: ſic eſt ītelligendū ex deo natū eē ſempiternū. vt ſit pr̄i filiꝰ coeternꝰ. ⁊ hoc ꝓſequit̉ magr̄ ſen. li. j. di. ix.k Initas. dicūt theologi ꝙ in inſtāti ꝯceptōis ꝑfectus fuit homo⁊ fuit aīa rōnalis infuſa: tuꝫ ꝓpter infinitā virtuiē agentis .ſ. ſpūsſancti. tuꝫ qꝛ incōgruū fuiſſet filiū dei corpꝰ aſſumpſiſſe: niſi formatum. In alijs aūt nō infundit̉ niſi organizato embrione ⁊ plene habilitato ad ip̄am recipiendā: de hoc. xxiij. q. ij. qd̓ v̓o: ꝙ dicūt quidāfieri ꝑ differentiā ſexuū a. xl. vel. lxxx. die a ꝯceptōne embrionis: deY. di. §. j. de puri. poſt partū. c. vnico.l¶ Fieret. ꝯcor. sͣ. e. firmiter. v̓. ⁊ tandē: ibi verus hō factꝰ eſt: ⁊ ꝯſidera v̓ba. nō em̄ fuit xp̄us ꝯpoſitꝰ ex deitate ⁊ hūanitate. naꝫ ſimpli

citas deitatis nullā recipit ꝯpoſitōeꝫ: vt ibi ſatis no. in pͥn. ⁊ qd̓ ibi dicitur xp̄m fuiſſe ꝯpoſitū: veꝝ eſt reſpectu hūanitatis q̄ fuit cōpoſita exanima rōnali ⁊ hūana carne: vt ibi ⁊ hic ⁊ sͣ: de here. cuꝫ xp̄us: ⁊ videqd̓ no. de ꝯſe. di. ij. hoc eſt qd̓ dicimꝰ.m MPaſſibile. intm̄ qd̓ vt dicit augꝰ. om̄es defectꝰ noſtros aſſumpſit filius dei p̄ter ignorantiā⁊ peccatū: de hoc. iij. velmagr̄ ſen. xv. di. licꝫ igitur in aſſumptōe ſuipſius caro fuerit a ſpū ſct̄oab om̄ibꝰ reliquijs peccati mūdata: vn̄ angelꝰ advirginē luc̄. j. ſpūs ſanctus ſuꝑueīet ī te: ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi: qd̓ ex te naſcet̉ſanctuꝫ vocabit̉ filiꝰ dei:tn̄ vt dicit ip̄e augꝰ. ſi incruce mortuꝰ non fuiſſetad vltimuꝫ ſenio defeciſſet. frigus gͦ calorē famēſitim ⁊ alias hūanas penalitates pati poterat: ⁊ſic habuit corpꝰ paſſibile. Fuit aūt hoc congruūꝙ noſtros defectꝰ aſſumeret ꝓpter iuſticiā ſatiſfactōis: quā ꝓ nobis faciendā aſſumpſerat: vt ꝓ nobis ꝑfecte ſatiſfaceret ꝑ penalitates carnis noſtre. Item ꝓpter fidē incarnatōis. ſine his em̄ penalitatibꝰ hūana natura homībus nota nō fuiſſet. Item ꝓpter exemplū patiētie nobis p̄bendum ad tolerādas penalitates carnis hūane.n ¶ Animā. non ſpm̄ vitalē tm̄: de cele. miſ. in qͣdaꝫ. vbi pluribꝰ auctoritatibꝰ ꝓbat̉: qd̓ hic de vera aīa dicit̉.o ¶ Rationalē. non dicit ſenſitiuā vel vegetabilē tm̄: de quibꝰ. jͣ. parte ꝓxi. dicetur.p ¶ Ex ꝑte. qd̓ tempꝰ ſatis notū eſt. ⁊ ab hac incarnatōe cōputant quidam anos dn̄i. xxxiij. di. in noīe dn̄i. in pͥn. alij a natiuitate: ⁊ de hoc īſpe. de inſtru. edi. in. j. colū. Dubitari poſſet de tꝑe incarnatiōis quaretunc ⁊ nō prius vel tardiꝰ: canoniſte dicūt ſatis eſſe dicere cum paulo.O altitudo diuitiaꝝ ⁊cͣ. ad Ro. xj. in fi. de pe. di. iiij. ſi ex bono. naꝫ etin pt̄ate miſerentis eſt qn̄ ⁊ quātū miſereri velit: fa. de pe. di. ij. ſi eniꝫinquit: vltra mediū. v̓. ſicut. ⁊ qd̓ noͣ. qui cle. vel vo. c. ij. Dicūt tn̄ theologi ꝙ certū eſt non fuiſſe ꝯueniēs ante peccatū deum incarnari: cumopus incarnatōis pͥncipaliter ordinet̉ ad abolitōem peccati: et vt dicit̉Luc̄. v. non ſanis ſꝫ infirmis opꝰ eſt medico. nec venit vocare iuſtos:ſꝫ peccatores. ij. q. j. multi: de pe. di. j. libenter. Item nec fuit cōueniēsſtatim poſt peccatū deū incarnari. cum em̄ ex ſuꝑbia peccatū ꝓueniſſꝫ:ſic liberandus erat homo: vt humiliatꝰ recognoſceret ſe liberatore indigere. qd̓ magno ꝯſilio dilatuꝫ fuit: vt cognita ſui infirmitate homo clamaret ad medicū: ⁊ gratie poſceret auxiliū. ad finē v̓o ſeculi non debuit differri: vt de imꝑfectōe humane nature per incarnatōem ꝑuenireturgradatim ad ꝑfectōem glorie in fine ſeculi. Item fuit equū poſt datamlegeꝫ moſaicā ⁊ ꝓpheticā: quā multi ſpernebāt iuſtificari deo genus humanū per incarnationeꝫ: ⁊ tꝑe gr̄e. quod ſi dilatū fuiſſet ad finem ſeculi: forſan reuerentia ⁊ noticiā dei ⁊ morū honeſtas in terris fuiſſet abolita. fuit etiam hoc cōueniēs ad manifeſtandā diuinā virtutem ſaluantem per fidē p̄teriti p̄ſentis ⁊ futuri: vt noͣ. ber. sͣ. e. ti. ſuꝑ rubrica.q Uirginali. quare d̓ maria virgine ⁊ non de alia voluit incarnari?Dicunt ſancti ꝙ ſicut ex ſuꝑbiſſima natus eſt morbus: ſic per cōtrarium ex humilima inchoari debuit medicina. vnde verſo nomīe eue: ip̄ivirgini dictum eſt aue. Luc̄. j. Item ſicut ad ſummā humilitatem deifilius voluit incarnari: ſic ſumme humileꝫ eligere voluit: in qua ⁊ a qͣtanta deberet humilitas inchoari. vnde ipſa in cantico ſuo dixit ibideꝫ.reſpexit dn̄s hūilitatē ancille ſue. Tercio qꝛ vt q̄daꝫ refert hiſtoria prima ipſa fuit q̄ deo v̓ginitatē obtulit. vn̄ qꝛ nouū doni genus obtulit: nōuo ⁊ īaudito dono debuit honorari. In ꝯiugiū aūt ioſeph ꝯſenſit inſtinctu ſpūs ſcr̄i ad celāduꝫ miſteriū: qd̓ dic vt. xxvij. q. ij. §. ij. ⁊. c. īuēta.¶ Thalamo .i. cubiculo vel vtero.Mypoſtaſis. greci eodē mō vtunt̉ hoc nomīe hypoſtaſis qͦ nos vtimur hoc noīe ꝑſona: de hoc noīe. j. ſen. xxiij. ⁊. xxv. di. hypoſtaſis aūtꝯponit̉ ab hypos qd̓ eſt ſub ⁊ ſtaſis qd̓ eſt ſtatꝰ vel ſtans: ⁊ dr̄ hypoſtaſis ſubſtātia intellectiua ſiue forma .ſ. pͥmordialis materia: et dicit̉ qͣſiſubſtās: qꝛ hꝫ ſubſtare om̄ibꝰ accidētibꝰ: ⁊ oīa accidētia ad ſe recipit. anullo tn̄ informat̉ ẜm hugͥ.t ¶ Natura. ſ vera humana. io. an.uª Omniū. quo ad ſufficientiā: ſed quo ad efficatiam pro p̄deſtinatistm̄: de hoc de con. di. ij. ſemel. ij.x¶ Cruci. in huiꝰ paſſionis memoriā videmꝰ in ſingulis ꝑticularibꝰeccleſijs depictā crucem in altum erigi: ⁊ celebramꝰ etiā feſtū īuentōnisa. iij.