Libri tertij de theologie conſolatione

de gaudeas. qm̄ alleuiatꝰ graui faſce. cuialiene miſceberis rixe. cur alienum iudicabis ſeruum. cur talento vis vti ī nōtibi conceſſos vſus quod palam ē abuti? Hemineris illius qui pecūias alijspartiendas recipere noluit cauens ſibitam ab inani gloria qͣꝫ a periculo diſtributionis vt fit inique ab ingratitudineet remurmuratione recipientium et nōrecipientium ab ſui ocij deniqꝫ detrimēto Monachꝰ. Suades ſalubriter patientiam in zeli moderatione ſuſcipiendaꝫ vnde conſurgit conſolatoria. quiesmulta. preſertim his quos ſuſceptū nōligat officiuꝫ Adderes vellem aliqua ſuper eadem patientie virtute. Et in primis cur dictum eſt. patientia autem opꝰperfectum habet Uolucer Scis ꝑfectionem hominis in dei dilectione ſuper omnia et propter ſe conſtitui Ideofinis legis dilectio Porro quis neſciatveram dilectionem non in proſperis ſꝫaduerſis inſpici. Aduerſitas nempe ſola probatrix ē ſi quis in proſperitate verus amator ſit. Uenit ad te deus cumauro et argento. cū ſanitate. cum honorificentia. cum quiete a tentationibus intus ⁊ roris. recipis eum. laudas. gratiasagis. dubium mihi eſt ſi munera dei nōdeum diligis. Itaqꝫ qui deum vel amatvel in eo ſperat pro commodo temporali. tolle commoduꝫ deſperabit et oderit. venit deꝰ in comitatibꝰ his oībus. ſꝫcū pauperie. egritudīe. tribulatiōe. ſi ꝑſtas in amore. ſi in gratiarū actione. modo opus amicicie perfectum oſtendisad deum quando nec dolore nec inopiapreſſus diſcedis ab eius amore Neqꝫ enim dolere vitium eſt ſed propter dolorem nihil vitioſum committere laus ēegregia Sunt apud philoſophiam vere ſplendideqꝫ ſuaſiones ad patientiaꝫhec vult animum reddere ſui compotēliberumqꝫ. vitia reprobat. laudatqꝫ virtutes. oſtendit omne peccatum facientipenam eſſe. omnis auteꝫ virtus magnūſui premiuꝫ eſt. Addit malos eſſe impotentes nec adipiſci quod cupiunt Bonivero deſiderioꝝ ſuorū quibus appetūt