Proſa quarta
materia iudicat figurā Ratio ꝟo hāc qͦqꝫ trāſcēditſpēmqꝫ ip̄am que ſingularibꝰ ineſt: vniuerſali ꝯſidetione perpendit. Intelligentie ꝟo celſior oculꝰ exiſtit. Suꝑgreſſa nāqꝫ vniuerſitatis ambitū: ipſaꝫ illāſimplicem formam pura mentis acie contuet̉.
In qͦ illud maxīe ꝯſiderandū ē. Nā ſuꝑior ꝯprehendēdi vis amplectit̉ inferiorē. inferior ꝟo ad ſuꝑiorēnullo mō ꝯſurgit. Neqꝫ enī ſenſus aliqͥd extra materiā valet vel vniuerſales ſpecies imaginatio ꝯtuet̉.vel rō capit ſimplicē formaꝫ. ſꝫ intelligētia qͣſi deſuꝑſpectās. cōcepta forma. q̄ ſb̓ſunt etiā cūcta dijudicat.ſed eo mō quo formā ip̄aꝫ q̄ nulli alij nota eē potēatꝯprehendit. Nā ⁊ rōnis vniuerſum. ⁊ imaginatiōisfigurā. ⁊ materiale ſenſibile ꝯgnoſcit. Nec rōne vtēs nec imaginatiōe nec ſenſibus. ſed illo vno ictuꝫ formaliter (vt ita dicns
Ratio qͦꝫ cuꝫ qͥd vniuerſale reſpicit: nec imaginatione. nec ſenſibus vtens: imaginabilia vel ſenſibilia cōprehendit. Hec eſt enī que ꝯceptionis ſue vniuerſaleita diffinit. hō ē aīal bipes rōnale. Que cū vniuerſalis notio ſit. tum imaginabilē ſenſibilēqꝫ eē rē nullignorat. qd̓ illa: nō imaginatiōe vel ſenſu. ſꝫ in rōnali
n Z