Libri ſcd̓i de ꝯſolatione philoſophie
Sed vt arbitror haud multū tibi hec in memoriā reuocare laborauerī Solebas enī pn̄tem quoqꝫ blādiētēqꝫ virilibꝰ inceſſere verbis. eāqꝫ de nr̄o aditu ꝓlatis inſectabare ſentētijs Ueꝝ oīs ſubita mutatio reꝝnō ſine quodā qͣſi fluctu ꝯtingit animoꝝ. Sic factū ēvt tu quoqꝫ pauliſper a tua tranquillitate diſceſſeris
Sꝫ tp̄s eſt haurire te aliqͥd ac deguſtae̓ molle atqꝫ iocūdū qd̓ ad interiora tranſmiſſū validioribꝰ hauſtibꝰviā fece̓it. Aſſit igit̉ rhetorice ſuadela dulcedinis quetum tm̄ recto calle ꝓcedit: cū nr̄a inſtituta nō deſerit.cum qꝫ hac muſica laris nr̄i vernacula: nunc leuiores
Quid eſt igit̉ o homo quod te in meſticiā luctūqꝫ deiecit? Nouū credo aliqͥd inuſitatūqꝫ vidiſti. Tu forttunā putas ergate eſſe mutatam? Erras. Hi ſꝑ eiusmores ſunt. iſta natura. ſeruauit circa te ꝓpriā potiꝰ inipſa ſui mutabilitate ꝯſtātiā. Tal̓ erat cū blādiebat̉.