eorum eſt: et in caudis eoꝝ Nam caude eoꝝ ſimiles ẜpētibus habentes capita. et in his nocent. Et ceteri homīnes qui non ſunt occiſi in his plagisneqꝫ penitentiā egerūt de oꝑibus manuū ſuarū vt nō adorarēt demonia etſimulacra aurea ⁊ argentea ⁊ erea etlapidea ⁊ lignea. que neqꝫ videre poſſunt neqꝫ audire neqꝫ ābulare. ⁊ nonegerūt pnīam ab homīcidijs ſuis. neqꝫ a veneficijs ſuis neqꝫ a fornicatiōeſua. neqꝫ a furtis ſuis. ¶ XT vidi aliū angelum forteꝫdeſcendentē de celo amicturnube ⁊ iris in capite eius Etfacies eius erat vt ſol: et pedes eiꝰ tanqͣꝫ columna ignis. Et habebat in manū ſua libellū aꝑtum: et poſuit pedeꝫſuū dextrū ſupra mare: ſiniſtrū autēꝫſuper terraꝫ. et clamauit voce magnaquemadmodū cum leo rugit. Et cuꝫclamaſſet: locuta ſunt ſepteꝫ tonitruavoces ſuas. Et cum locuta ſuiſſent ſeptem tonitrua voces ſuas. et ego ſcripturus erā. Et audiui vocē de celo dicentem mihi. Signa que locuta ſuntſeptē conitrua. et noli ea ſcribere/ Etangelus quem vidi ſtantē ſupra mare ⁊ ſupra terram leuauit manum ſuam ad celum. et iurauit per viuētemin ſecula ſeculoꝝ qui creauit celū ⁊ eaque in eo ſunt. et terrā ⁊ ea que ī ea ſūtet mare ⁊ ea que in eo ſunt. qꝛ tꝑs nōerit āplius ſed in diebꝰ vocis ſeptimiāgl̓i cū ceꝑit tuba canere. ꝯſummabitur myſteriuꝫ dei: ſicut euangelizauitper ẜuos ſuos ꝓphetas. Et audiui vocē de celo iterū loquentē mecū ⁊ dicentem. Uade ⁊ accipe librum apertū demanu angeli ſtantis ſupra mare ⁊ ſuper terram. Et abij ad angelū dicensei vt daret mihi librum. et dixit mihiAccipe librū: et deuora illum. et facietamaricari ventrē tuuꝫ: ſed in ore tuoerit dulce tanqͣꝫ mel/ Et accepi libruꝫ
de manu angeli ⁊ deuoraui illum. eterat in ore meo tāqͣꝫ mel dulce. Et cūdeuoraſſem eū amaricatus eſt ventermeus. Et dixit mihi. Oportet te iteꝝꝓphetizare gentibꝰ ⁊ populis ⁊ līguiſet regibus multis. ¶ XIT datus eſt mihi calamꝰ ſimilis virge. et dictū eſt mīhi. Surge ⁊ metire templūdei et altare. et adorantes in eo. Atriūaūt quod eſt foris templū eijce foraset ne mētiaris illud: qm̄ datū eſt gentibꝰ. Et ciuitatem ſanctā calcabūt mēſibus quadragītaduobꝰ. Et dabo duobus teſtibꝰ meis. et ꝓphetabunt diebus mille ducentis ſexaginta amictiſaccis. Hi ſunt due oliue ⁊ duo candelabra in conſpectu dn̄i terre ſtantesEt ſiqͥs voluerit eos nocere. ignis exiet deore eoꝝ. ⁊ deuorabit inimicos eorum. et ſi quis voluerit eos ledere. ſicoportet eū occidi. Hi hn̄t poteſtatemclaudendi celuꝫ ne pluat diebus prophetie illorum. et poteſtatem habentſuper aquas conuertendi eas in ſanguinem. et percutere terram om̄i plaga quotienſcunqꝫ voluerint/ Et cumfinierint teſtimonium ſuum. beſtia q̄aſcendit de abyſſo faciet aduerſus eoſbellum ⁊ vincet illos. et occidet eos.Et corpora eoꝝ iacebunt in plateis ciuitatis magne. que vocatur ſpiritaliter ſodoma ⁊ egyꝑtus. vbi ⁊ dn̄s eorum crucifixus eſt. Et videbunt de tribubꝰ ⁊ populis ⁊ linguis ⁊ gentibuscorꝑa eoꝝ per tres dies ⁊ dimidiū. etcorꝑa eoꝝ nō ſinēt poni in monumentis. Et inhabitantes terrā gaudebūtſuper illos et iocundabuntur. et mūera mittent inuicem: quoniaꝫ hi duoprophete cruciauerunt eos qui habitabant ſuper terrā Et poſt dies treset dimidiū ſpūs vite a deo intrauit ineos. Et ſteterūt ſuꝑ pedes ſuos. et timor magnus cecidit ſuꝑ eos qͥ vide-
Daniel̓. 12.
Secb 3
B
D
C
A
Sech. 3
Daniel̓. 7
B
C
A