Actus apoſtolorum

quoqꝫ timuit poſtqͣꝫ reſciuit quia ciuis romanus eſſet: et quia alligaſſeteum. Poſtera autem die volens ſcire diligentius qua ex cauſa accuſaret̉a iudeis ſoluit eum. et iuſſit ſacerdotes conuenire ⁊ omne concilium: ⁊ducens paulum ſtatuit inter illos.¶ XXIIINtendens autem ī conciliūpaulus ait Uiri fratres egoomni conſcientia bono ꝯuerſatus ſum ante deum vſqꝫ in hodiernum diem. Princeps aūt ſacerdotūananias precepit aſtantibus ſibi ꝑcutere os eius. Tunc paulus dixit adeum. Percutiet te deus paries dealbate. Et tu ſedens iudicas me ſecundum legem: et contra legeꝫ iubes mepercuti? Et qui aſtabāt dixerunt. Sūmum ſacerdotem dei maledicis? Dixit aūt paulus. Neſciebam fratres qꝛprinceps eſt ſacerdotum. Scriptumeſt enim / Principem populi tui nonmaledices Sciens autem paulus qꝛvna pars eſſet ſaduceorum et alteraphariſeorum exclamauit in concilio.Uiri fratres: ego phariſeus ſum: filius phariſeorum. De ſpe ⁊ reſurrectione mortuorum ego iudicor. Et cumhec dixiſſet: facta ē diſſenſio inter phariſeos ⁊ ſaduceos ⁊ ſoluta eſt multitudo/ Saducei autem dicunt non eſſereſurrectionem mortuorum. neqꝫ angelum neqꝫ ſpiritū: phariſei aūt vtraqꝫ confitentur. Factus eſt aūt clamormagnus et exurgentes quidam phariſeorum pugnabant dicentes Nihilmali inuenimus ī homīe iſto. Quidſi ſpiritus locutus eſt ei aūt angelus?Et cum magna diſſenſio facta eſſet timens tribunus ne diſcerperetur paulus ab ipſis: iuſſit milites deſcendereet rapere eum de medio eoꝝ: ac deducere eum in caſtra/ Sequenti aūt nocte aſſiſtens ei dn̄s. ait: Conſtās eſto.

Sicut .n. teſtificatus es de me in iheruſalem. ſic te oportet ⁊ rome teſtificari. Facta aūt die collegerunt ſe quidāex iudeis ⁊ deuouerunt ſe dicētes neqꝫ manducaturos neqꝫ bibituros. donec occiderent paulum. Erant auteꝫplus qͣꝫ quadraginta viri qui hāc coiurationem fecerant: qui acceſſeruntad principem ſacerdotū ⁊ ſeniores. etdixerunt. Deuotione deuouimꝰ nosnihil guſtaturos: donec occidamuspaulum. Nunc gͦ vos notū facite tribuno cum concilio: vt ꝓducat illumad vos tanqͣꝫ aliquid certius ꝯgnituri de eo. Nos ꝟo priuſqͣꝫ appropiet parati ſumus interficere illum. Ꝙ cumaudiſſet filius ſororis pauli inſidias:venit ⁊ ītrauit caſtra: nūciauitqꝫ paulo. Uocans aūt paulus ad ſe vnuꝫ excenturionibꝰ ait. Adoleſcentem huncadduc̄ ad tribunum. Habet .n. aliqͥdindicare illi. Et ille quidem aſſumēseum: duxit ad tribunū et ait. Uinctꝰpaulus rogauit me hunc adoleſcentēperducere ad te: habentem aliquid loqui tibi. Apprehendens aūt tribunusmanū illius ſeceſſit cum eo ſeorſum ⁊interrogauit illum. Quid eſt qd̓ habes indicare mihi? Ille aūt dixit. Iudeis conuenit rogare te vt craſtīa dieproducas paulum in conciliū: quaſialiquid certius inquiſituri ſint de illo: tu vero ne credideris illis. Inſidiātur .n. ei ex eis viri amplius qͣꝫ qͣdraginta: qui ſe deuouerunt non manducare neqꝫ bibere donec interficiant eū.et nunc ꝑati ſunt expectantes promiſſum tuū. Tribunus igitur dimiſit adoleſcentē precipiens ei ne cui loqueretur: qm̄ hec nota ſibi feciſſet. Et vocatis duobꝰ centurionibꝰ. dixit ill̓. Parate milites ducentos vt eant vſqꝫ ceſaream: et equites ſeptuaginta ⁊ lancearios ducentos a tercia hora noctiſet iumenta preparate: vt imponētes

ij 2

t.

fxo ꝝ2

Phil̓ꝫ. a

Matth. 22. d.

B

A

E