¶ Actus apoſtolorum
manſimus die vna apud illos. Aliaaūt die profecti venimus ceſareā. Etintrantes domum philippi euangeliſte qui erat vnus de ſeptē: manſimusapud eum. Huic aūt erat quattuor filie virgines ꝓphetātes. Et cū moraremur per dies aliquot: ſuperuenit quidam vir a iudea propheta noīe agabꝰIs cū veniſſet ad nos tulit zonā pauli. eta ligans ſibi pedes ⁊ manus dixit. Hec dicit ſpirituſſanctus. Uiruꝫcuius eſt zona hec ſic alligabūt in iheruſaleꝫ iudei. et tradent in manus gētium. Quod cū audiſſemus rogabamus nos. et qui loci illius erant: ne aſcenderet iheroſolimam. Tunc reſpōdit paulus ⁊ dixit. Quid facitis flentes ⁊ affligentes cor meū? Ego autemnon ſolum alligari: ſed ⁊ mori in iheruſalem paratus ſum ꝓpter nomē domini ieſu. Et cum ei ſuadere nō poſſemus: quieuimus dicentes. Dominivoluntas fiat. Poſt dies auteꝫ iſtospreparati aſcendebamus in iheruſalem. Uenerūt aūt quidam ex diſcipulis a ceſarea nobiſcum: adducētes ſecum apud quem hoſpitaremur iaſonem quendam cyprium antiquū diſcipulum. Et cum veniſſemus iheroſolimam: libenter exceperunt nos fratres. Sequenti autem die introibatpaulus nobiſcum ad iacobū: omneſqꝫ collecti ſunt ſeniores. Quos cū ſalutaſſet: narrabat per ſingula que deꝰfeciſſet in gentibꝰ per mīſteriuꝫ illiusAt illi cū audiſſent magnificabāt deūdixerūtqꝫ ei Uides frater quot miliaſunt in iudeis qui crediderūt: ⁊ om̄esemulatores ſunt legis. Audierūt aūtde te: qꝛ diſceſſionē doceas a moyſe eorū qui pergētes ſunt iudeoꝝ: dicēs n̄debere eos circūcidere filios ſuos neqꝫ ẜm ꝯſuetudinē īgredi. Quid gͦ eſt.Utiqꝫ oportet ꝯuenire multitudineꝫAudiēt .n. te ſuꝑueniſſe Hoc gͦ fac qd̓
tibi dicimus. Sunt nobis viri quattuor votū habentes ſuper ſe His aſſūptis ſanctifica te cū illis ⁊ impende inillis vt radant capita: et ſciēt om̄es qꝛque de te audierūt falſa ſunt: ſed ambulas ⁊ ip̄e cuſtodiens legē. De hisaut qui crediderunt ex gentibus nosſcripſimus indicantes: vt abſtineantſe ab ydolis īmolato ⁊ ſanguine ⁊ ſuffocato ⁊ fornicatione. Tūc paulus aſſumptis viris poſtera die purificatꝰcū illis intrauit in templū: annūciāsexpletōem dieꝝ purificatōnis: donecofferretur pro vno quoqꝫ eoꝝ oblatōDum aūt ſeptē dies conſummarent̉.hi qui de aſia erāt iudei cuꝫ vidiſſenteum in tēplo cōcitauerūt omnē ppl̓m⁊ inijecerūt ei manus clamātes. Uiriiſraelite adiuuate. Hic eſt homo quiaduerſus ppl̓m ⁊ legem ⁊ locuꝫ huncom̄es vbiqꝫ doces: inſuꝑ ⁊ gentiles īduxit in tēplū: ⁊ violauit ſanctū locūiſtū. Uiderāt .n. trophimū epheſum īciuitate cum ip̄o: quē eſtimauerunt:qm̄ in tēplū introduxiſſet paulus Cōmotaqꝫ eſt ciuitas tota: et facta eſt cōcurſio ppl̓i. Et apprehendentes paulūtrahebāt eū extra tēplū: et ſtatim clauſe ſunt ianue. Querētibꝰ aūt eum occidere, nūciatū ē tribuno cohortis: qꝛtota confundit̉ ihrl̓m. Qui ſtatim aſſumptis militibꝰ ⁊ cēturionibꝰ decurrit ad illos. Qui cū vidiſſent tribunū⁊ milites: ceſſauerūt ꝑcutere pauluꝫTūc accedēs tribunꝰ apprehendit euꝫet iuſſit alligari cathenis duabꝰ: et interrogabat quis eſſet: et quid feciſſet.Alij aūt aliud clamabāt in turba. Etcū nō poſſet certū cognoſcere p̄ tumultu: iuſſit eū duci ī caſtra. Et cū veniſſꝫad gradꝰ: cōtigit vt portaretur a militibꝰ ꝓpter vim ppl̓i. Seq̄batur .n. ml̓titudo ppl̓i clamās: tolle eū. Et cū cepiſſet induci in caſtra paulus dicit tribuno. Si licꝫ mihi loqui aliquid ad
ij
C
ę
D