¶ Ad corinthios. ii.3

dēo qui ſuſcitat mortuos: qui de tantis periculis nos eripuit ⁊ eruit. ī quēſperamus: qm̄ ⁊ adhuc eripiēt. adiuuantibꝰ vobis in oratione pro nobis.vt ex multarū perſonis facieruꝫ eiusque in nobis eſt donationis. per multos gratie agantur pro nobis. Namgloria nr̄a hec eſt teſtimoniū conſcientie nr̄e ꝙ in ſimplicitate cordis et ſinceritate dei: et non in ſapientia carnali. ſed in gratia dei conuerſati ſumusin hoc mundo. abundantius autē advos. Non .n. alia ſcribimus vobis qͣꝫque legiſtis ⁊ ꝯgnouiſtis. Spero autꝙ vſqꝫ in finē cognoſcetis. ſic̄ ⁊ ꝯgnouiſtis nos ex parte: qꝛ gloria veſtra ſumus. ſicut ⁊ vos noſtra in die dn̄i noſtri ieſu xp̄i. Et hac confidentia voluiprius venire ad vos vt ſecundam gratiam haberetis ⁊ per vos tranſireꝫ inmacedoniam. ⁊ iterum a macedoniavenirē ad vos ⁊ a vobis deduci in iudeam. Cum gͦ hoc voluiſſem: nūquidleuitate vſus ſum? Aut que cogito ſecundum carnē cogito. vt ſit apud meeſt ⁊ non? Fidelis aūt deus. qꝛ ſermonoſter qui fuit apud vos: non eſt in illo. eſt ⁊ non: ſed eſt in illo eſt Dei enīfilius ieſus xp̄s qui in vobis per nospredicatus eſt per me ⁊ ſiluanum: ettimotheū: non fuit in illo eſt ⁊ non: ſꝫeſt in illo fuit. Quocquot .n. promiſſiones dei ſunt: ī illo eſt. Ideo ⁊ ꝑ ip̄mamē deo ad gloriā veſtra. Qui auteꝫconfirmat nos vobiſcū in xp̄o: et quivnxit nos deus. et qui ſignauit nos ⁊dedit pignus ſpūs in cordibꝰ noſtrisEgo aūt teſtē deū inuoco in aīaꝫ meam. ꝙ parces vobis nō veni vltra cōrinthū: non qꝛ dn̄amur fidei veſtre:ſed adiutores ſumus gaudij vr̄i Nāfide ſtans.¶ IITatui aūt hoc ip̄m apd̓ mene iterū in triſticia venirem.ad vos. Si .n. ego contriſto

vos: et quis eſt qui me letificet niſi qͥcontriſtatur ex me. Et hoc ip̄m ſcripſivobis vt nō cū venero triſticiā ſuꝑ triſticiā habeam de quibus oportueratme gaudere: confidens in om̄ibus vobis qꝛ meū gaudiū omniū veſtrū eſt.Nam ex multa tribulatione ⁊ anguſtia cordis ſcripſi vobis per ml̓tas lacrimas: non vt contriſtemini: ſed vtſciatis quā charitatē habeā abundantius in vobis. Si quis aūt contriſtauit me. nō me contriſtauit: ſed ex parte: vt non onerē om̄es vos. Sufficitilli qui eiuſmodi eſt obiurgatio hec q̄fit a pluribꝰ ita vt econtrario magisdonetis ⁊ conſolemini: ne forte abundantiori triſtitiā abſorbeatur qui eiuſmodi eſt. Propter qḋ obſecro vos vtconfirmetis in illum charitatē. Ideoenī ⁊ ſcripſi vobis vt cognoſcā experimētum veſtrū: an in om̄ibꝰ obediētesſitis. Cui aūt aliquid donaſtis: ⁊ egoNam ⁊ ego qḋ donaui ſi quid donauiꝓpter vos in perſona chriſti: vt nō circūueniamur a ſathana. Non .n. ignoramus cogitatōes eius. Cum veniſſēaūt troadem ꝓpter euangeliū chriſti:et oſtiū mihi apertū eſſet in domino:non habui requiē ſpiritui meo eo ꝙ n̄inuenerim titū fratrē meū: ſꝫ valefaciens eis profectus ſuꝫ in macedoniāDeo aūt gratias qui ſemper trium/phat nos in chriſto ieſu ⁊ odorē noticie ſue manifeſtat per nos in omni loco: qꝛ chriſti bonus odor ſumus deo īhis qui ſalui fiunt: et in his qui pereunt. Alijs quidem odor mortis ī mortem: alijs autem odor vite in vitamEt ad hec quis tam idoneus? Nō enīſumus ſicut plurimi adulterātes ꝟbūdei: ſed ex ſinceritate ſicut ex deo coraꝫdeo in chriſto loquimur. ¶ IIINcipimus iteꝝ noſmetip̄osꝯmedare. Aut nūquid egemꝰ ſic̄ quidā commedaticijs

8 5

A

A

A

D

C