¶ Ad Rhomanos.
quaſi nō morū imitatio magis qͣꝫ carnal̓ natiuitas filios vos faciat eſſe ſanctoꝝ. Deniqꝫ eſau ⁊ hiſmael cū de ſtirpe ſint abraeminime tn̄ in filijs reputant̉. His taliter altercantibꝰ: apl̓s ſemediū interponens ita partiū dirimitqueſtiones vt neutrū eoꝝ ſua iuſticiaſalutē meruiſſe cōfirmet: ambos veroppl̓os ⁊ ſcienter ⁊ grauiter deliquiſſe.Iudeos quidē ꝙ ꝑ p̄uaricationē legiſdeū inhonorauerint: gētes ꝟo ꝙ cū cognitū de creatura creatorē vt deū debuerint venerari. gloriā eiꝰ in manu factamutauerint ſimulacra. Utroſqꝫ etiā ſimiliter veniā cōſecutos: eqͣles eſſe veriſſima rōne demōſtrat. p̄ſertim cū ī eadē lege p̄dictū ſit ⁊ iudeos ⁊ gentes adxp̄i fidē vocandos eſſe oſtēdat. Quāobrē viciſſim eos humiliās ad pacem⁊ concordiam cohortatur.¶ Explicit prologus. Incipit argumētūHomani ſunt ꝑtis italie. Hip̄uēti ſūt a falſis apl̓is. ⁊ ſubnoīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i in legem⁊ ꝓphetas erant inclucti. Hos reuocatapoſtolus ad veram ⁊ euangelicam fidem ſcribens eis a corintho.Explicit argumētū. Incipit epl̓a beatiPauli apl̓i ad rhomanos. Cap̄. IAulusſeruꝰ ieſu xp̄ivocatus apl̓sſegregatus ineuāgelium deiqd̓ ante ꝓmiſerat per ꝓphetas ſuos ī ſcripturis ſāctis de filio ſuoqui factꝰ ē ei ex ſemīe dauid ẜm carnēqui p̄deſtinatꝰ ē filiꝰ dei in virtute ẜmſpiritū ſanctificatiōis ex reſurrectionemortuoꝝ ieſu xp̄i dn̄i nr̄i ꝑ quē accepimus gr̄am ⁊ apl̓atū ad obediēdū fidei
in oībus gentibus ꝓ noīe eius in quibus eſtis ⁊ vos vocati ieſu xp̄i. oībusqui ſunt rhome dilectis dei vocatis ſanctis. Gr̄a vobis ⁊ pax a deo pr̄e ⁊ dn̄onr̄o ieſu xp̄o. Primū quidē gr̄as agodeo meo ꝑ ieſum xp̄m ꝓ oībus vobis:qꝛ fides vr̄a annūciat̉ in vniuerſo mūdo Teſtis enī mihi e deꝰ cui ſeruio inſpū meo in euāgelio filij eiꝰ. ꝙ ſine intermiſſione memoriā vr̄i facio ſemꝑ īorōnibꝰ meis obſecrās ſi quo mō tandē aliqn̄ ꝓſperū iter habeā in volūtatedei veniēdi ad vos. Deſidero enī videre vos. vt aliquid impartiar vobis gr̄eſpiritalis ad cōfirmādos vos .i. ſimulcōſolari ī vobis ꝑ eā q̄ inuice eſt fidemvr̄am atqꝫ meā. Nolo aūt vos ignorare fratres: qꝛ ſepe ꝓpoſui venire ad vos⁊ ꝓhibitus ſum vſqꝫ adhuc. vt aliquēfructu habeā ī vobis ſic̄ ⁊ ī ceteris gentibus: Grecis ac barbaris. ſapiētibꝰ ⁊inſipiētibus debitor ſū: itaqꝫ qd̓ in meꝓmptū ē ⁊ vobis qui rome eſtis euangelizare. Nō enī erubeſco euāgelium.Uirtus enī dei ē in ſalutē omni credēti: iudeo primū ⁊ greco. Iuſticia enimdei ī eo reuelat̉ ex fide ī fidē. ſic̄ ſcriptūeſt. Iuſtus aūt ex fide viuit. Reuelatur enī ira dei de celo ſuꝑ omnē impietatē ⁊ iniuſticiā hominū eoꝝ qui veritatē dei ī iniuſticia detinet: qꝛ qḋ notū ēdei. manifeſtuꝫ ē in illis. Deꝰ enī illismanifeſtauit. Inuiſibilia enī ipſius acreatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. ſempiterna quoqꝫ eiusvirtus ⁊ diuinitas: ita vt ſint inexcuſabiles. Quia cū cognouiſſent deū nonſic̄ deū glorificauerūt aūt gr̄as egerūt:ſed euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis. etobſcuratū ē inſipiēs cor eoꝝ/ Dicētesenī ſe eſſe ſapiētes. ſtulti facti ſunt. Etmutauerūt gloriā incorruptibilis deiī ſimilitudinē imaginis corruptibilishominis. ⁊ volucrū ⁊ quadrupedum ⁊ſerpentiū. Propter qd̓ tradidit illos
I2
Abachuc. 2Heb. jo. d.
j. Cor. 3. d.Eph. 4. c.
2. timot. jͣ.
B