toꝝ plenos ſuſtuliſtis. Dicūt ei. Duodecim. Qn̄ et ſeptē panes in quattuormilia: quot ſportas fragmentoꝝ tuliſtis / Et dicunt ei: Septeꝫ Et dicebat eis. Quō nondū intelligitis? Etveniunt bethſaida: et adducūt ei cecū⁊ rogabāt eū vt illū tāgerꝫ Et app̄hēſa manu ceci eduxit eū extra vicū et expuēs in oculos eius impoſitis manibus ſuis interrogauit eū ſi quid videret. Et aſpiciens ait. Uideo hominesvelut arbores ambulātes. Deinde iterū impoſuit manus ſuper oculos eiꝰet cepit videre: et reſtitutus eſt: ita vtclare videret omnia. Et miſit illuꝫ indomū ſuam dicēs. Uade in domū tuam: et ſi in vicū introieris nemini dixeris/ Et ingreſſus eſt ieſus ⁊ diſcipuli eius caſtella ceſaree philippi: et īvia interrogabat diſcipulos ſuos dicens eis: Quē me dicūt eſſe homīes?Qui rn̄derunt illi dicētes: Alij iohānem baptiſtā. alij heliā: alij vero quaſi vnū de ꝓphetis. Tunc dicit ill Uosvero quē me eſſe dicitis? Reſpondēspetrus ait ei. Tu es chriſtus. Et comminatus eſt eis: ne cui dicerēt de illo.Et cepit docere eos qm̄ oportet filiūhominis pati multa ⁊ reprobari a ſenioribꝰ ⁊ a ſummis ſacerdotibus ⁊ ſcribis ⁊ occidi. et poſt tres dies reſurgere. Et palam verbū loquebatur. et apprehendens eū petrus cepit increpare eū. Qui ꝯuerſus ⁊ videns diſcipulos ſuos. et cōminatus eſt petro dicēſUade vetro me ſathana: qm̄ non ſapis que dei ſunt: ſed que hominū / Etcōuocata turba cū diſcipulis ſuis: dixit eis. Si quis vult me ſequi. deneget ſemetip̄m: et tollat crucē ſuā et ſequatur me/ Qui enī voluerit aīam ſuam ſaluā facere perdet eā. qui autemperdiderit aīam ſuam ꝓpter me ⁊ euāgeliū. ſaluā faciet eā. Quid enī proderit homini ſi lucretur md̓m totum: et

detrimentū anime ſue faciat⁊ Aut qͥdhomo cōmutatōnis dabit pro animaſua/ Qui enī me cōfeſſus fuerit ⁊ verba mea in generatione iſta adultera ⁊peccatrice. et filius hominis confitebitur eū cum venerit ī gloria patris ſuicum angelis ſanctis.¶ IXT dicebat ill̓/ Amē dico vobis: qꝛ ſunt quidam de hicſtantibꝰ qui non guſtabuntmortē donec videant regnū dei veniens in virtute/ Et poſt dies ſex. aſſūpſit ieſus petrū ⁊ iacobū ⁊ iohānem:et ducit illos in montē excelſuꝫ ſoloset tranſfiguratus eſt cora ipſis. Et veſtimenta eius facta ſunt ſplendentia.et candida nimis velut nix: qualia fullo nō poteſt ſuper terram candida facere. Et apparuit illis helias cū moīſeet erāt loquētes cū ieſu. Et rn̄dens petrus ait ieſu: Rabbi bonū eſt nos hiceſſe: ⁊ faciamus tria tabernacula: tibivnū. et moyſi vnū. et helie vuū. Nonenī ſciebat quid diceret Erāt .n. timore exterriti. Et facta eſt nubes obumbrans eos. et venit vox de nube dicēsHic eſt filius meus chariſſimus audite illum. Et ſtatim circumſpiciētesneminē amplius viderūt niſi ieſumtm̄ ſecum / Et deſcendtibus ill̓ de mōte p̄cepit illis ne cuiqͣꝫ qd̓ vidiſſēt narrarēt niſi cū filius hoīs a mortuis reſurrexerit. Et verbū continuerūt apd̓ſe: conquirentes quid eſſet cū a mortuis reſurrexerit. Et interrogabāt euꝫdicentes/ Quid ergo dicūt phariſei⁊ ſcribe qꝛ heliam oporteat venire primū? Qui rn̄dens ait illis. Helias cūvenerit primo reſtituet omnia: et quomodo ſcriptū eſt in filiū hoīs: vt multa patiatur ⁊ cōtemnatur. Sed dicovobis: quia ⁊ helias venit et feceruntilli quecunqꝫ voluerunt ſicut ſcriptūeſt de eo. Et veniens ad diſcipulos ſuos vidit turbam magnaꝫ cicca eos. et

Mat. 16. f.Lu. jͣ5. g

Mat. 16. e.

GMt. j6. g.Mt. jo. g. ⁊. 16.f. Lu. 14. f. ⁊. 9.c. Gal̓. 2. d.

Math. jͣ6. d.Luc̄. 5. c.

Pat. ro. g.

p̄. eodē. a.

E

AMat. 16. g.Lu. 9. d.

Mat. 17. a.Lu. 9. d.

Ut. 9. f. et. j.. b⁊. j7. c. ſupͣ. 7g

Mat. 17. c.

D