¶ Machabeorum. II.
morte damnatus eſt. Sed rex mente effrenatus veniebat nequiorem ſe pr̄e ſuoiudeis oſtenſurus. Quibꝰ iudas cognitis p̄cepit populo vt die ac nocte dn̄minuocarent ꝙ ſicut ſemper ⁊ nunc adiuuaret eos: quippe qui lege ⁊ patria ſanctorum templo priuari vererent̉. ac populum qui nuper paululum reſpiraſſetnec ſineret blaſphemijs rurſus rationibus ſubdi. Oībꝰ itaqꝫ ſimul id facientibus ⁊ petentibus a dn̄o miſericordiamcum fletu ⁊ ieiunijs per triduum cōtinuum proſtratis hortatus eſt eos iudaſ vtſe prepararent. Ipſe vero cum ſenioribꝰcogicauit priuſqͣꝫ rex admoueret exercicitum ad iudeam ⁊ obtineret ciuitatemexire: ⁊ domini iudicio cōmittere exitumrei. dans itaqꝫ poteſtatem omnium deomundi creatori ⁊ hortatus ſuos vt fortiter dimicarent: ⁊ vſqꝫ ad mortem ꝓ legibus. templo. ciuitate. patria ⁊ ciuibꝰ ſtarent. circa modin exercitum conſtituit.Et dato ſigno ſuis dei victorie iuuenibus fortiſſimis electis. nocte aggreſſusaulam regiam in caſtris interfecit viroſquattuordecim milia: ⁊ maximum elephantorum cum his qui ſuperpoſiti fuerant. Summoqꝫ metu ac ꝑturbationehoſtium caſtra repſentes. rebuſqꝫ ꝓſpere geſtis. abierunt. Hoc autem factū eſtdie illuceſcente. adiuuante eum domini protectionē. Sed rex accepto guſtuaudacie iudeorum. arte difficultateꝫ locorum temptabat: ⁊ bethſure que eratiudeorum preſidium munituꝫ caſtra admouebat. ſed fugabat̉. impingebatur.minorabatur. His autem qui intꝰ erātiudas neceſſaria mittebat. Enunciauitaūt myſteria hoſtibus rodochus quidāde iudaico exercitu. requiſitus comp̄henſus eſt ⁊ concluſus. Iterum rex ſermonem habuit ad eos qui erant in bethſuris. dexteram dedit. accepit. abijt. cōmiſit cum iuda ſuperatus eſt. Ut auteꝫ cōgnouit rebellaſſe philippū antiochie qui
relictus erat ſuper negocio. mente ꝯſternatus. iudeos deprecans ſubdituſqꝫ eiſiurat de omnibꝰ quibus iuſtum viſumeſt: ⁊ reconciliatus obtulit ſacrificiū: honorauit templum. ⁊ munera poſuit. machabeum amplexatus eſt: ⁊ fecit eum aptolomaide vſqꝫ ad gerrenos ducem etprincipem. Ut auteꝫ venit ptolomaidā.grauiter ferebant ptolomenſes amicitieconuentionem indignantes. ne forte fedus irrumperent. Tunc aſcendit lyſiastribunal: ⁊ expoſuit rationem ⁊ populūſedauit regreſſuſqꝫ eſt antiochiam. Ethoc modo regis profectio ⁊ reditus proceſſit.¶ XIIIIEd poſt triēnij tempus cognouit iudas ⁊ qui cum eo erantdemetrium ſeleuci cum multitudine valida ⁊ nauibus per portū tripolis aſcendiſſe ad loca oportuna ⁊ tenuiſſe regiones aduerſus antiochum ⁊ eiꝰducem lyſiam. Alchimus autem quidāqui ſummus ſacerdos fuerat: ſed voluntarie coinquinatus eſt temporibus cōmixtionis conſiderans nullo modo ſibieſſe ſalutem neqꝫ acceſſum ad altare: venit ad regem demetrium centeſimo qͥnquageſimo anno offerens ei coronamauream ⁊ palmam ſuper hec ⁊ talos qͥtempli eſſe videbant̉. Et ipſa quidē dieſiluit. Tempus autem oportunuꝫ demētie ſue nactus cōuocatus a demetrio adconſilium: ⁊ interrogatus quibus rebꝰ⁊ conſilijs iudei niterentur reſpondit.Ipſi qui dicunt̉ aſſidei iudeorum quibꝰpreeſt iudas machabeus bella nutriunt⁊ ſeditiones mouent: nec patiuntur regnum eſſe quietum. Nam et ego defraudatus parentum gloria dico aūt ſūmoſacerdotio hūc veni. primo quidem vtilitatibus regis fidem ſeruās: ſecūdo aūtetiam ciuibus conſulens. Nam illorumprauitate vniuerſum genus noſtruꝫ nōminime vexatur. Sed oro his ſinguliso rex cognitis ⁊ regioni ⁊ generi ẜm hu-