⁊ ferre auxilium fratribus ſuis. Cunqꝫpariter prompto animo ꝓcederent hieroſolymis. apparuit precedēs eos equesin veſte candida: armis aureis haſtamvibrans. Tunc oēs ſimul bn̄dixerūt miſericordē dn̄m: et conualuerunt animisnō ſolum homines ſed ⁊ beſtias ferociſſimas ⁊ muros ferreos parati penetrare. Ibant igitur prompti de celo habentes adiutorem et miſerantem ſuper eosdn̄m. Leonum auteꝫ more impetu irruentes in hoſtes proſtrauerunt ex eis vndecim milia peditū: ⁊ equituꝫ mille ſexcentos: vniuerſos aūt in fugaꝫ verterūtplures aūt ex eis vulnerati nudi euaſerunt. Sed ⁊ ipſe lyſias turpiter fugiēseuaſit. Et quia non inſenſatus erat: ſecum ipſe reputans factam erga ſe diminutionem: ⁊ intelligens inuictos eē hebreos omnipotentis dei auxilio nitētes:miſit ad eos. promiſitqꝫ ſe conſenſuruꝫomnibus que iuſta ſunt: et regem compulſurum amicū fieri. Annuit aūt machabeus precibus lyſie: in omnibꝰ vtilitati conſulens. Et quecūqꝫ machabeusſcripſit lyſie de iudeis: ea rex cōceſſit. Nāerant ſcriptē iudeis epl̓e a lyſia ſiquideꝫhunc modum continentes. Cyſias: populo iudeorum ſalutem. Iohannes etabeſſalon qui miſſi fuerant a vobis tradentes ſcripta poſtulabant: vt ea que ꝑillos ſignificabantur. implerem. Quecunqꝫ igit̉ regi potuerunt perferri. expoſui: ⁊ que res permittebat. conſenſi. Siigitur in negocijs fidem conſeruaueritis: ⁊ deinceps bonorum vobis cauſa eētemptabo de ceteris autem per ſingulaverba mādaui ⁊ iſtis ⁊ his qui a memiſſi ſunt colloqui vobiſcum. Bene valete.Anno centeſimo quadrageſimooctauomenſis dio. cori die viceſima ⁊ quartaRegis aūt epl̓a iſta cōtinebat. Rex antiochus: lyſie fratri ſalutem. Patre noſtro inter deos tranſlato nos volenteseos qui ſunt in regno noſtro ſine tumul

tu agere ⁊ rebus ſuis adhibere diligentiam: audiuimus iudeos non conſenſiſſepatri meo vt traſferrentur ad ritum grecorum: ſed tenere velle ſuum inſtitutuꝫac ꝓpterea poſtulare a nobis concedi ſibilegitima ſua. Uolentes igitur hanc qͦꝫgentem quietam eſſe: ſtatuentes iudicauimus templum reſtitui illis: vt agerētẜm ſuorum maiorum conſuetudinem.Bene igitur feceris: ſi miſeris ad eos ⁊dextram dederis: vt cognita noſtra voluntate bono animo ſint: ⁊ vtilitatibusproprijs deſeruiant. Ad iudeos vero regis epiſtola talis erat. Rex antiochꝰ ſenatui iudeorum: et ceteris iudeis ſalutēSi valetis ſic eſtis vt volumus. ſed etipſi bene valemus. Adijt nos menelauſdicens velle vos deſcendere ad veſtrosqui ſunt apud nos. His igitur quiʳ commeant vſqꝫ ad diem triceſimum mēſisxandici damꝰ dextras ſecuritatis: vt iudaicis vtant̉ cibis ⁊ legibus ſuis ſicutet prius: ⁊ nemo eorum vllo modo moleſtiam patiatur de his que per ignoramtiam geſta ſunt. Miſimus autem ⁊ menelaum qui vos alloquat̉. Ualete Anno centeſimo quadrageſimooctauo xandici mēſis quintadecima die. Miſerūtautem etiam romani epiſtolā ita ſe habentem. Quintus mennius ⁊ titus manilius legati romanorū: populo iudeoꝝſalutem. De his que lyſias cognatꝰ regis conceſſit vobis: ⁊ nos conceſſimꝰ. dequibus autem ad regem iudicauit referendum confeſtim aliquem mittite diligentius inter vos conferentes: vt decernamus ſicuti congruit vobis. Nosenim antiochiā accedimꝰ. Ideoqꝫ feſtinate reſcribere vt nos quoqꝫ ſciamꝰ cuiꝰeſtis voluntatis. Bene valete. Annocēteſimo quadrageſimooctauo quintadecima die menſis xandici. ¶ XIIIs factis pactionibus lyſiaspergebat ad regem. iudei autem agriculture operā dabant