¶ IIIC factū eſt verbū dn̄i ad ionāſecūdo dicens. Surge ⁊ vadein niniuen ciuitatem magnaꝫ:⁊ p̄dica in ea p̄dicationem quam ego loquor ad te. Et ſurrexit ionas ⁊ abijt ī niniuen iuxta verbū dn̄i. Et niniue erat ciuitas magna itinere trium dierum. Etcepit ionas introire ciuitatē itinere dieivnius: ⁊ clamauit ⁊ dixit. Adhuc quadragīta dieſ. ⁊ niniue ſubuertet̉. Et crediderunt viri niniuite ī dn̄o: ⁊ p̄dicauerunt ieiuniū: ⁊ veſtiti ſunt ſaccīs a maiore vſqꝫ ad minorē. Et ꝑuenit verbuꝫ adregem niniue. Et ſurrexit de ſolio ſuo: etabiecit veſtimentū ſuū a ſe. ⁊ indutus ēſacco: ⁊ ſedit in cinere: ⁊ clamanit ⁊ dixit in niniue ex oree regis ⁊ principū eiꝰdicens. Hoīes ⁊ iumenta ⁊ boues ⁊ pecora non guſtentquicqͣꝫ nec paſcant̉: etaquā nō bibant: ⁊ oꝑiant̉ ſaccīs hoīes:⁊ iumenta clament ad dn̄m in fortitudine: ⁊ ꝯuertat̉ vir a via ſua mala ⁊ abiniquitate que ē in manibꝰ eorū. Quisſcit ſi cōuertat̉ ⁊ ignoſcat deus: ⁊ reuertat̉ a furore ire ſue: ⁊ nō ꝑibimus. Et vidit deus oꝑa eorū quia conuerſi ſūt devia ſua mala: ⁊ miſertus eſt ſuper maliciam quā locutus fuerat vt faceret eis:¶ IIII⁊ non fecit.T afflictus eſt ionas afflictiōemagna: ⁊ iratus eſt ⁊ orauit addn̄m: ⁊ dixit. Obſecro dn̄e: nūquid nō hoc eſt verbum meum cum adhūc eſſem in terrā mea? Propter hoc p̄occupaui vt fugerē in tharſis. Scio enīquia tu deus clemēs ⁊ miſericors es: patiens ⁊ multe miſerationis ⁊ ignoſcensſuper maliciā. Et nunc dn̄e tolle queſoanimā meā a me: quia melior eſt mihimors qͣꝫ vitā. Et dixit dn̄s. Putaſnebn̄ iraſceris tu? Et egreſſus eſt ionas deciuitate: ⁊ ſedit contra orienteꝫ ciuitatis⁊ fecit ſibimet vmbraculū ibi: ⁊ ſedebatſubter illud in vmbra. donec videret qͥd

accideret ciuitati. Et p̄parauit dn̄s deꝰederam: ⁊ aſcendit ſuꝑ caput ione. vt eſſet vmbra ſuper caput eius: ⁊ ꝓtegereteum. Laborauerat enī. Et letatus eſt ionas ſuꝑ edera leticia magna. Et ꝑauitdeus vermeꝫ aſcenſu diluculi in craſtinum: ⁊ percuſſit ederā ⁊ exaruit. Et cumortus fuiſſet ſol p̄cepit dn̄s vento calido⁊ vrenti ⁊ percuſſit ſol ſuꝑ caput ione: eteſtuabat. Et petiuit aīe ſue vt moreret̉.Et dixit. Melius eſt mihi mori qͣꝫ viuere. Et dixit dn̄s ad ionam. Putaſne bene iraſceris tu ſuper ederā? Et dixit. Bene traſcor ego vſqꝫ ad mortem. Et dixitdominus. Tu doles ſuper ederam ī quanon laboraſti neqꝫ feciſti vt creſceret. q̄ſub vna nocte nata eſt ⁊ ſub vna nocteperijt: ⁊ ego non parcam niniue ciuitatimagne. in qua ſunt plus qͣꝫ centum viginti milia hominum. qui neſciunt qͥdſit inter dexteram ⁊ ſiniſtram ſuam ⁊ iumenta multa?¶ Explicitionas ꝓpheta. Incipitꝓlogus in micheam ꝓphetam.Emporibꝰ ioathe ⁊ achas ⁊ezechie regū iuda. micheamꝓphetam ad hanc prophetiam ſpirituſancto repletumfuiſſe lectio ipſa demōſtrat.Sed de ſupradicto numero regum ioathan et ezechiam deo ob religionē placuiſſe: hiſtoria libri quarti regum: et ſecundi paralipomenon indicat. Achasvero relicto deo: idola ſamarie quibusetiam filios ſuos in ſacrificium igni cōcremandos obtulerat coluiſſe conſtat.Quāobrem deus ſamariam que regesiſrael ⁊ iuda memoratorum ſimulacroꝝſuperſtitione fefellerat increpans indignationem ſuam in eam proceſſuramcomitatus eſt. Populo etiam iſrael preuaricatori ⁊ prīcipibus eiꝰ qͥ eūdē ppl̓m