¶ Daniet
deorum. Et conſtituit eis rex annonamꝑſingulos dies de cibis ſuis ⁊ vino vnde bibebat ipſe vt enutriti tribus annispoſtea ſtarent in cōſpectu regis. Fuerūtergo inter eos de filijs iude. daniel ananias miſael ⁊ azarias. Et impoſuit eisp̄poſitus eunuchoꝝ noīa: danieli balthaſar: ananie ſidrac. miſaeli miſac: ⁊ azarieabdenago. Propoſuit aūt daniel ī corde ſuo ne pollueret̉ de menſa regis neqꝫde vino potus eius: ⁊ rogauit eunuchorum prepoſitū ne contaminaret̉. Deditaūt deus danieli gratiam ⁊ miſericordiam in cōſpectu principisⁱ eunuchorum.Et ait princeps eunuchorū ad danielē.Timeo ego dn̄m meum regem qui conſtituit vobis cibum ⁊ potuꝫ: qui ſi viderit vultus veſtros macilentiores p̄ ceteris adoleſcentibus coeuis veſtris. condemnabitis caput meum regi. Et dixitdaniel ad malaſſar quem conſtitueratprinceps eunuchorum ſuꝑ danielē ananiam miraelem ⁊ azariaꝫ. Tempta nosobſecro ſeruos tuos diebus decē. ⁊ dentur nobis legumina ad veſcenduꝫ ⁊ aqͣad bibendū: ⁊ contemplare vultus noſtros ⁊ vultus puerorum qui veſcūturcibo regio: ⁊ ſicut videris: facies cuꝫ ſeruis tuis. Qui audito ſermone huiuſcemodi. tēptauit eos diebus deceꝫ. Poſtdies aūt decem apparuerunt vultus eorum meliores ⁊ corpulentiores pre omnibus pueris qui veſcebant̉ cibo regio.Borro malaſſar tollebat cibaria ⁊ vinum potus eorum: dabatqꝫ eis legumina. Pueris aūt his dedit deus ſcientiā⁊ diſciplinam in oī libro ⁊ ſapientia. danieli aūt intelligentiā omniū viſionū ⁊ſomniorū. Cōpletis itaqꝫ diebus poſtquos dixerat rex vt ītroducerent̉. introduxit eos p̄poſitus eunuchorum in conſpectu nabuchodonoſor. Cūqꝫ eis locutus fuiſſet rex: non ſunt inuenti tales devniuerſis vt daniel ananias miſael etazarias. Et ſteterunt in conſpectu regis
⁊ omne verbū ſapīe ⁊ intellectus quodſciſcitatus eſt ab eis rex. īuenit in eis decuplum ſuꝑ cunctos ariolos ⁊ magosqui erant in vniuerſo regno eius. Fuitaut daniel vſqꝫ ad annum primum cyri regis¶ IINanno ſecundo regni nabuchodonoſor. vidit nabuchodonoſorſomnium: ⁊ conterritus eſt ſpūseius: ⁊ ſomnium eius fugit ab eo. Precepit aūt rex vt conuocarentur arioli etmagi ⁊ malefici ⁊ chaldei: vt indicaretregi ſomnia ſua. Qui cum veniſſent ſteterunt coraꝫ rege: ⁊ dixit ad eos rex. Edi ſomnium: ⁊ mente confuſus ignoroquid viderim. Reſponderūtqꝫ chaldeiregi ſyriace. Rex in ſempiternum viue.Dic ſomnium ſeruis tuis: ⁊ interpretationeꝫ eius indicabimus. Et reſpondēsrex ait chaldeis. Sermo receſſit a me.Niſi indicaueritis mihi ſomnium ⁊ cōiecturam eius: peribitis vos: ⁊ domꝰ veſtre publicabunt̉. Si autem ſomnium⁊ coniecturam eius narraueritis: p̄mia⁊ dona et honorem multum accipiētisa me. Somnium igitur et interpretationeꝫ eius indicate mihi. Reſponderūtſecundo atqꝫ dixerunt. Rex ſomniumdicat ſeruis ſuis: et interpretationemeius indicabimus. Reſpondit rex ⁊ ait.Certe noui ꝙ tempꝰ redimitis: ſciētesꝓ receſſerit a me ẜmo. Si ergo ſomniūnō indicaueritis mihi: vna eſt de vobisſententia ꝙ interpretationem quoqꝫᶠ allacē ⁊ deceptione plenā cōpoſueritis vtloqͣmini mihi donec tꝑs ꝑtrāſeat. Sōniū itaqꝫ dicite mihi: vt ſciā ꝙ īterp̄tationē qͦꝫ eiꝰ verā loqͣmini. Rn̄dētes ergochaldei coram rege dixerunt. Nō eſt hōſuper terram qui ſermonem tuū rex poſſit implere ſꝫ neqꝫ reguꝫ quiſqͣꝫ magnꝰ⁊ potens verbum huiuſcemodi ſciſcitat̉ab omni ariolo ⁊ mago ⁊ chaldeo. Sermō enim quē tū queris rex. grauis eſt.nec reperiet̉ quiſqͣꝫ qui indicet illū in cō
q. 2