¶ Eſaias
de fontibus ſaluatoris: ⁊ dicetis in illadie. Confitemini domino: ⁊ inuocate nomen eius. Notas facite in populis adinuentiones eius: mementote quoniaꝫ excelſum eſt nomen eius. Cantate domīoquoniaꝫ magnifice fecit: annunciate hocin vniuerſa terrā. Exulta ⁊ lauda habitatio ſion: quia magnꝰ in medio tui ſanctus iſrael.¶ XIIINus babylonis: quod vidit eo Iſaias filius amos. Super montem caliginoſum leuate ſignū:exaltate vocem leuate manum: ⁊ ingrediant̉ portas duces. Ego mandaui ſanctificatis meis: et vocaui fortes meos inira mea: exultantes in gloria mea. Uoxmultitudinis in montibus quaſi populorum frequentium: vox ſonitus regumgentium congregatarum. Dominus exercituum p̄cepit militie belli: venientibꝰde terra procul. A ſummitate celi dominus ⁊ vaſa furoris eius vt diſperdat omnem terraꝫ. Ululate qꝛ prope eſt diesdn̄i: qꝛ vaſtitas a dn̄o veniet. Propterhoc omnes manꝰ diſſoluent̉: ⁊ om̄e corhominis tabeſcet ⁊ conteret̉. Torſiones⁊ dolores tenebunt: qͣſi parturiens dolebunt. Unuſquiſqꝫ ad ꝓximū ſuū ſtupebit: faciēs combuſte vultꝰ eoꝝ. Ecce dies domini veniet crudelis ⁊ indignationis plenus ⁊ ire furoriſqꝫ ad ponendaꝫterram in ſolitudinem: ⁊ pctōres eiꝰ cōterendos de ea: qm̄ ſtelle celi ⁊ ſplendorearū non exꝑandent lumē ſuū. Obtenebratus eſt ſol ī ortu ſuo: ⁊ luna nō ſplendebit in lumine ſuo. Et viſitabo ſuꝑ orbis mala: ⁊ ꝯtra imꝑios iniquitatē eoꝝEt requieſcere faciā ſuꝑbiam infideliū:⁊ arrogantiam fortiū humiliabo. Precioſior erit vir auro: ⁊ homo mundo obri30. Suꝑ hoc celum turbabo: ⁊ mouebit̉terra de loco ſuo: ꝓpter indignationemdomini exercituum: ⁊ ꝓpter diem ire furoris eius. Et erit quaſi damula ſugiēs⁊ quaſi ouis: et non erit qui congreget.
Unuſquiſqꝫ ad populum ſuum conuertetur: ⁊ ſinguli ad terram ſuam fugient.Omnis qui inuentus fuerit occidetur:⁊ omnis qui ſuperuenerit cadet in gladio. Infantes eorum allidentur in oculis eorum: diripientur domus eorum: ⁊vxores eorum violabuntur. Ecce ego ſūſcitabo ſuper eos medos. qui argentumnon querant nec aurum velint: ſed ſagittis paruulos interficient: ⁊ lactantibusvteris non miſerebuntur ⁊ ſuꝑ filios nōparcat oculus eoꝝ. Et erit babylon illaciuitas glorioſa in regnis. inclyta in ſuꝑbia chaldeorū. ſicut ſubuertit dn̄s ſodomam ⁊ gomorraꝫ. Non habitabit̉ vſqꝫin finem ⁊ nō fundabitur vſqꝫ ad generationem ⁊ generationē. Nec ponat ibitentoria arabs nec paſtores requieſcentibi. ſed requieſcent ibi beſtie: ⁊ replebuntur domus eorū draconibus. Et habitabunt ibi ſtrutiōes: ⁊ piloſi ſaltabūt ibi:⁊ reſpondebūt ibi vlule in edibus eius:⁊ ſyrene in delubris voluptatis.Rope eſt vt ve ¶ XIIIIntat tempus eius ⁊ dies eiꝰ nōelongabūtur. Miſerebitur enīdominus iacob ⁊ eliget adhuc de iſrael:⁊ requieſcere eos faciet ſuꝑ humū ſuaꝫ.Adiungetur aduena ad eoſ: ⁊ adherebitdomui iacob. Et tenebunt eos populi: etadducent eos in locum ſuuꝫ. Et poſſidebit eos domus iſrael ſuper terrā dominiin ſeruos ⁊ ancillas: ⁊ erūt capiētes eosqui ſeceperant: et ſubijcient exactoresſuos. Et erit inſdie illa cum requiemdederit tibi deus a labore tuo: ⁊ a cōcuſſion tua ⁊ a ſeruitute dura qua ante ſeruiſti: ſumas parabolā iſtā ꝯtra regē babylonis ⁊ dices. Quo ceſſauit exactor:quieuit tributū? Contriuit dn̄s baculūimpiorū. virgam dn̄antium cedentempopl̓os in indignatione plaga inſanabili ſubijcientē in furore gentesⁱ ꝑſequentem crudeliter. Conquieuit ⁊ ſiluit oīsterra: gauiſa eſt ⁊ exultauit: abiētes qͦꝫ